# The Strange Theory of Everything of Buckhart Heim

I discovered how we can travel faster than the Speed of light, how we can make Matter out of Light, and the relationship with the Theory of Peter Rowlands.

Peter proved that the Universe is a Turing Machine with a Nilpotent constraint (It sums to zero).

To understand the almost Incomprehensible theory of Heim I had to Find, Watch and Read a lot of links like this one.

At the end it all comes back to the combination of Quantum Mechanics and Gravity now called Causal Dynamical Triangulation, that constructs spacetime from triangularlike building blocks by gluing their time-like edges in the same direction.

You have to wait until the last chapter to understand or watch the video below to get a preview.

The interesting part is that Reginald Cahill found the same triangular pattern a long time ago when he analyzed the experiments of Morrison and Morley in 1880 and other experiments designed to measure the speed of the Aether.

Reginald found a fatal mistake. This Mistake caused a major turn in Physics .

After >240 years of adding complexity, the mistake is almost corrected by returning to the old ToE of James Clerk Maxwell in 1840.

Another mistake that has to be corrected is the interaction between the Space Weather caused by Gravity Waves and our Earth Weather.

The GravityWaves affect the Upper Layers of Our Earth but also the Sun and the Planets.

They are the cause of Sun Flares, Earth Quakes, and sudden changes in the Ferrel Cell connecting the Warm and Cold circulation.

## Introduction

This blog is a continuation of my blog about the comeback of the Aether now called the Vacuum or Zero-Point Field.

The Standard Model of particles can be described by only one number the number 1 and many types of Symmetries like the Mirror symmetry that transforms 1 into -1 and the Rotation by a certain angle where 90 degrees transform -1 into I (imaginary number) being the Square root of -1 where a Square Root is a mirror (inverse) of a multiplication of the same numbers.

The Standard Model generates all the numbers we can measure with our big expensive devices (CERN) but it does not explain Gravity.

Gravity is explained by the Relativity Theory of Albert Einstein that describes it as a Distortion of space.

We have no idea what space is about. The only model is the Aether being an effect of many small interfering Gyroscopes that come out of the TOE of Maxwell, I wrote about in my last blog.

According to Heim, the gyroscopes are about h**3 in Volume being the smallest possible volume in space until it turns into a singularity and a Black Hole.

## Particles

They can be divided into two types of Particles called Bosons and Fermions.

Bosons are part of a BEC (Bose-Einstein Condensate) which is a name for the Vacuum which is a wall between the two Universes we live in.

To understand this wall you have to look at the previous blog or the video of Peter Rowlands.

## The Geometry of Change

This part contains 2 pictures out of a blog I made to explore the relation between Geometry and Paths of Change (POC) using the link between POC, the Relational Theory of Alan Fiske and its mapping to Geometry. It shows an interesting Cycle.

Red (Euclidian) is the world of Kinetic Energy (Movement) called a Fermion in Particle Physics and Green the World of Potential is called a Boson which is massless and connected (commune) with the Observer (Yellow) who collapses the Wavefunction (Makes it Happen).

## Photons are the Messengers Connecting the Potentials in Our part of The Universe

Electrons are Photons that are powerful spiraling Gyroscopes.

This blog is in Development.

This means that I will sometimes change the Title or the Content of Chapters.

Currently, I am expanding chapter 4 about anti-gravity. It already contains a lot of links you can explore.

I am particularly interested in the Theory of Burkhard Heim that has a lot in common with the theory of Peter Rowlands about the Octonions.

-1. Photons, the Basic Building Blocks of the Universe

1. Introduction: This blog is an extension of my blog about the new theories of the Aether.

2. Imagination: The famous physicist Wolfgang Pauli asked Carl Jung to help him to explain his Dreams. One of his dreams is about the World Clock carried by a Raven. The clock looks like a Quaternion. The Raven is a symbol of the Trickster the oldest version of God. The Clock is controlled by the Four Archangels of The Zodiac.

3. The Quicycle Society is an organization of scientists dedicated to explaining physics using observed properties. They make use of the Helicon or toroidal ring. (Anti-_Electrons and (Anti-)Protons move around a small Merry Go_Round.

4. Anti-gravity is a consequence of the new Aether Theory of James Clerk Maxwell in 1865.

This theory was reinvented by Burkhard Heim (1925-2001) when he was young. According to the theory of Heim, it is possible to change the Inertial Mass of an object creating Anti-Gravity. Heim became a top scientist of the Nazis when he was very young. He almost designed an Atom Bomb but was stopped by Schrodinger.

5 The future of Space Travel

6. Neutrino’s

7. How to Make Matter on demand

8. Number Systems

The theory of Everything is dependent on the types of numbers we use. Currently, many Scientists are interested in Octonions.

## 1 Introduction

This blog is the next step in a long chain of blogs about new developments in Science and Technology.

The last blog was about the Revival of the Aether and the Theory of James Clerk Maxwell that he based on the experiments of Faraday and the invention of a new type of Number called the Quaternion in 1841 by William Rowan Hamilton.

The consequences of the theory of Maxwell in 1865 caused a Paradigm Shift that was stopped by the Measurement of the Speed of Light that was defined as a constant by Albert Einstein to solve the absence of a universal Frame of Reference that was grounded on the idea that we Observe with our Eyes.

Recently the Measurements proved to be wrong and the ancient Aether came back and proved to be a Wall between two Mirror Universes.

This revival opened the door for exploring Free Energy, Anti Gravity, and a Mirror-universe that could be the place where our Soul exists.

## 2 The Power of The Imagination

Wolfgang Pauli (1900-1958) was one of the creators of Quantum Theory. He was the inventor of the Pauli principle.

Wolfgang got into contact with Carl Jung, a famous Psychologist who was highly interested in Alchemy.

Pauli asked Jung to help him to explain his dreams. One of his dreams was about the World Clock.

When you look closely at the picture below you will see that it resembles the model of the Quaternion.

In African and American myths Raven is the Trickster, a Shape-shifting Transformative Power that is constantly active to seduce humans to step out of their patterns.

The Raven is the Cosmic Messenger representing a part of the Universe that was not described until Buckhard Heim developed a new theory (see chapter 4 about Anti-Gravity). The messenger is the Dark side of the photon of Light, the Graviphoton.

I hope you recognize the four humans. They are the four Archangels that control the Zodiac related to the four Archetypes of Jung or the four Worldviews of Paths of Change.

Above: The Dream of the World Clock looks like the vision of Ezechiel.

In this vision he sees the Four symbols used in the ancient Medicine Wheel that represent the four Worldviews.

The bible contains many Astrological concepts.

## 3 On The Nature of electrons

Quaternions represent Rotations in 4D space we see as Spirals.

When I searched the internet to a group of scientists that worked together with Peter Rowlands I found a group that called themselves the Quicycle Society: The Quicycle Society is an organization dedicated to presenting the science of the universe founded upon three space dimensions and time, using only observed properties, Space, Time, Matter, and known physical principles.

## 4 Anti Gravity

Burkhard Heim was a blind and deaf German Physicist that found a different solution for the problem of Albert Einstein to define an Observer independent reference frame.

9. Networks

# Is the State an Ecology?

This blog is an Extension of the last chapter of my blog about the Future of the State.

In this blog I come to the conclusion that the State makes The Rich Richer and the Poor poorer.

The main reason is that the State is an Aristocracy that looks like a Democracy.

The State is a Contradictio in terminis: It accomplishes the Opposite it wants to accomplish.

The main reason is that the managers of the state believe in controlling everything instead of Self-Organization (P-Anarchy).

As you will later see in this blog this effect is the result of Dualism which is the foundation of Current Science. This problem is solved in Complexity Science, the Subject of this Blog.

I have transformed the last chapter of this blog into a new blog. called The Geometry of Change.

This blog is not a scientific article but a collage that contains many intellectual surprises.

Observe that the agents are rotating With and Against the Clock. A combination of both is a Moebius Ring (looks like 8).

this Blog discusses a Design for an Alternative of he City and/or the State based on the idea that they are an Ecology. An Ecology Dies when there is not enough Diversity. The same applies to a City or a State. You are diverse when you are Different.

For more info about what an Ecology is see Chapter 3. Below you can see the Design.

Observe that the Wheel of Time is propagating itself by exploding at the right moment just like a motor . This explosion is the Fusion of the Aha-erlebnis, the Feeling of Discovery.

Observe that the 5th view is called Whole (white). It is the center of the system (Monitor) put into the System itself. Putting a whole in a whole is called a fractal.

In this short introduction I show you the very rich knowledge of Ancient Civilizations that already existed > 620.00 BC. They contain the roots of the concept of the state but also of the many conflicts we are totally not aware of that are now hidden behind the walls of Religion.

This blog starts with a few pictures and links to related articles about Urban Ecologies and some quotes and interesting video’s about Complexity Science which is the Toolset I try to Use in this blog.

The models of Urban Ecologies are Control/Cybernetic Systems.

After the models I explain what Complexity Science is about using two PDF’s, 2 citations and a video of Stuart Kaufman, Nassim Taleb and Robert Sapolski.

After the video’s I present a List of Chapters with a short description of the content of the chapters and Chapter 0: Introduction which is the “real” beginning of this blog .

If you are in a hurry move to Chapter 16.

Complexity Science is not about the Parts but about the Whole. The Notes are not the Music played with the notes. The Meal is not the recipe. The City is not its Citizens

The basic components of a complex adaptive systems are called agents. They are typically conceived as ‘black box’ systems, meaning that we know the rules that govern their individual behaviour, but we do not care about their internal structure.

Nassim Taleb:“We have the illusion that the world functions thanks to programmed design, university research, and bureaucratic funding, but there is compelling — very compelling — evidence to show that this is an illusion.  Technology is the result of antifragility, exploited by risk-takers in the form of tinkering and trial and error.  Engineers and tinkerers develop things while history books are written by academics; we will have to refine historical interpretations of growth, innovation, and many such things. … The error of naive rationalism leads to overestimating the role and necessity of … academic knowledge, in human affairs — and degrading the uncodifiable, more Complex, intuitive, or experience-based type”.

Below you can find a picture that tries to explain Panarchy (see chapter 3). The colors are a link to PoC (chapter 4). A pandemic is the result of a jump (Revolt) from a Virus part of the Human Body-Ecology to a Social Network (and further a City).

## List of Chapters:

0: Introduction.

1. About the many Fourfold Cycles there are.

2: Latour and the Parliament of Things.

3: Is a State an Ecology?

What is an Ecology: About Panarchy.

4: Why an Ecology is a Path of Change (PoC) and the many Paths of Change (comparable Procesmodels) that are already there.

5: About the Roots of Panarchy: Cultural Theory which is a PoC.

6: The Relational Model of Alan Fiske (Which is a PoC) and its links to Geometry.

7: Combine Panarchy & PoC & Fiske and discover how Anti-Fragility works.

8: About Thermodynamics and discover why everything flows .

10: About States and Harbours. Why connecting diversity stimulates Innovation.

11: About Entrainment. and why we go to a Church and a Soccermatch severy week to collect Emotional Energy.

12: A New (PoC-)Model for the State.

13: How to Design a State.

14: What Human Rights and Maslows Pyramid have in common.

15: Why The US is a Market Society where everything has a Price.

16: The State as the Monitor of the Political Ecology.

17: About the Acupuncture of the State. About the History of the Chinese State (until today) the Cycle (Mandate of Heaven) that controls the state and the many applications of the cycle in China including Acupuncture.

18: The End. Summary and the introduction of a new blog I will write probably about the Geometry of the State.

## 0. Introduction

In this blog I am trying to find out if it is possible to use Complexity Theory to design a Fair Self Organizing Structure to replace the State.

To do that I reuse a blog about Anti-Fragility and the theory of Panarchy that is made to explain an Ecology.

In the end of this blog I will use all the acquired knowledge to design a new model for a State and a City.

A Cycle is a Selforganizing System. We experience many Cyclic processes like Day and Night and the Seasons.

virtually everything that happens on Earth runs in cycles—our climate, the markets, political systems, societies, wars, financial ups-and-downs, etc. Our ancestors have known this for centuries.

Practically all living processes are organised in cycles. The organism is thick with biological rhythms ranging from periods of split seconds for electrical activities of brain cells to seconds such as the heart-beat and respiration, to periods which are circadian and circannual. But no one has ever been able to explain why that should be.

The answer is provided by thermodynamics. It turns out that symmetrically coupled cycles are the key to both the conservation of coherent energy and compensation (or cancelling out) of entropy within the system so that living organisation is maintained.

As one cycle of activity is running down, it is charging up a second cycle, so that the role can be reversed later. Similarly, as disorder is created in some part of the system, a kind of superorder appears in elsewhere, which can restore order to the first part” (Mae Wan Ho).

Observe that MAe Wan Ho uses a theory that explains Anti-Fragility (“Order out of Disorder“) called Thermodynamics. Mae Wan Ho wrote this text long before the concept Anti-fragility was invented. Thermodynamics comes back in Chapter 8.

The Life Cycle of the Organism consists of a self-similar fractal structure of cycles.

At a certain point in time Humans detected the cyclic processes in the Night Sky that took more than a life-time to return to their beginning. They found he Cycle of the Precession of the Equinox.

observe that a lot of the Cycles Rotate around other Cycles. A rotating rotation is a Spiral.

The State and the City, the Mother of the state, are not alone a Boundary in Space but are also a Cyclic System .that synchronizes with all the other Cyclic systems in its environment (Growth Cycle of Agriculture, Sun cycle, Seasons, Moon Cycle/ Menstruation Cycle, Great Cycle of the Precession, ..).

In this blog I introduce Complexity Theory (CT) to design a new type of State, the Self Organizing State or city. CT shows that when we Stop controlling a system It will Self-organizes.

Humans contain cells, contain molecules contain atoms etc etc. The organizing principle repeats until the deepest level ,the vacuum but it also moves up until Cities States and the Earth.

This blog contains examples of a new model for the State and the City who was the Mother of the State.

This model is based on the model of Panarchy. Panarchy is a model of an Ecology.

If you are only interested in the model move to Chapter 12.

I hope you already believe that the State is an Ecology. If you believe this please realize that Complexity Theory tells you that you have to Trust the Self-Organizing power of the State. So stop organizing and Remove the Barriers of all the control systems.

There is a special Linkedin-Group created for people who want to discuss the future of the State.

I have started this blog September 9 2020 . It is intended as the last chapter of my already finished blog About the Future of the State.

In my blog About the Future of the State (“the initial blog“) I have given a lot of information about what is going wrong with the Constitutional State and many theories about how states work.

The biggest problem is that the Constitutional State is controlled by an Aristrocratic Elite organized as a Tribe that profits from the Power and the Taxsystem of the State.

A (powerful) Politial party looks like a Tribe.

Many International or local Conflicts are Tribal Conflicts.

The highly needed Redistribution of the Wealth from the Rich to the Poor in the economy does not take place. The rich get Richer and the `Poor get Poorer.

## 2. Latour and the Parliament of Things:

The most interesting link in the initial blog is a Statement called How to Think as a State of the French Philosopher Bruno Latour to the WRR a Scientific advisoryBoard to the King of the Netherlands about the Future of the State.

In this statement he explains the Parliament of Things (PoT) comparable to the IoT.

In the PoT humans organisms, lakes, mountains cars and other things are represented.

PoT is a concept that questions the way we organize our State. It questions also what a representional democracy really represents. Does it represent all things that are born and die including the animals that have no language or is the system of representation a simulator that hides the Games we Play.

## 3. The State is an Ecology that is part of the World-System:

Latour gave me the idea that the State is an Ecology.

An Ecology is a Complex multi-layered Redistribution System that contains a wide array of interacting levels of organization spanning micro-level (e.g., cells, humans) to a planetary scale (e.g., biosphere).

If you want, replace in this definition the components of the Ecology with the components of the City or the State and see what you get. Do you miss something?.

A Complex System has distinct Properties that arise from its relationships, such as nonlinearity, emergence, spontaneous order, adaptation, and feedback loops, among others.

An explaining theory of the State is called World System Theory (WST).In this case the state is a System (a World, the domain of Man), a Boundary in Space/Time that operates at the level of the Earth.

WST can be combined with the theory of the Long-Time Cycles mostly related to Kondratiev but also to Marx, Polanyi and Schumpeter.

If you look below at the pictures and read this you will see that the kondratiev-wave is in its 5th state with the color White and the subject Whole. The wave will be at its top around 2050.

The technology in this phase is called Global Brain. Gobal Brain has a lot to do with what now is called Artificial Intelligence (AI) and AI has a lot to with the Big Brother State that is now created in China.

Global Brain could be the Brain of an Entrained Collective. see chapter 11.

]

The kondratiev Cycle is represented as a Spiral and is related to the Meta-Narrative (Chronotope) of Bahktin and PoC by their colors.

Blue is the color of the Law of Rome and Red is the color of he Actions of Alexander who conquered almost the complete World at his time. Yellow is the color of Spirit seen in The rise of Art in the Renaissance and the Rise of Christianity.

Green is the color of Social related to Social conflicts like the French Revolution. White is the color of the Center (The Whole) . White is always combined with a New World Religion. It could be related to the return of the Maitrea expected in many Religions.

There have been three kinds of historical systems across human history: “mini-systems” or what anthropologists call bands, tribes, and small chiefdoms, and two types of world-systems, one that is politically unified and the other is not (single state world empires and multi-polity world economies). World-systems are larger, and are ethnically diverse. The modern world-system, a capitalist world-economy, is unique in being the first and only world-system, which emerged around 1450 to 1550, to have geographically expanded across the entire planet, by about 1900.

It is defined, as a world-economy, in having many political units tied together as an interstate system and through its division of labor based on capitalist enterprises.

The Tribes never leave their State even when the states have grown into very big structures.

In the current capitalistic system many “tribes” (for instance the Oligarchs of russia) use the income of the state they control to fight their battles. These battles are now mostly faught using highly intelligent technology and weapons.

The Theory of Panarchy is used in many of my blogs. One of them is a Blog about Anti-Fragility called How to Benefit from Disorder and a Dutch version about the same issue. I will reuse these blogs.

Anti-Fragility happens when an Ecology moves Up (Revolt) to a New Fractal level. The opposite (Going Down) is called Remember. In this state the ecology saves some of its state in a place that acts as a Memory out of which o a Copy of the old state can be regenerated. This place is called a Sacred Grove.

A Sacred Grove is often a Sacred Place in a Wood. An example is the Cathedral of Chartres that was a sacred place for the Druids of the Celts.

In the UP-state The Ecology becomes Bigger and Slower in its Cyclic Frequency.

As a consequence of the periodic, but transient phases of Destruction (omega stage) and Reorganization (alpha stage), a system’s Structure and processes can be Reorganized.

This reshuffling allows for the establishment of new system configurations and opportunities for the incorporation of exotic and entirely novel entrants into the system. The adaptive cycle explicitly introduces mutations and rearrangements.

An Ecology is a Fractal Cyclic Adaptive Innovation System.

Panarchy is a conceptual framework created by Gunderson and Holling to account for the dual, and seemingly contradictory, characteristics of all complex systemsstability and change.

Panarchy is a contradictory system. It fuses what cannot be fused .

Panarchy is the study of how Economic growth and Human development depend on Biological ecosystems and Social institutions, and how they interact.

It is an integrative framework, bringing together ecological, economic and social models of change and stability, to account for the complex interactions among both these different areas, and different scale levels.

No system can be understood or managed by focusing on it at a single scale. All systems exist and function at multiple scales of space, time and social organization, and the interactions across scales are fundamentally important in determining the dynamics of the system at any particular focal scale. This interacting set of hierarchically structured scales has been termed a “panarchy” (Gunderson and Holling 2003).

Panarchy shows that a Government that wants to optimize the State seen as an ecology will end up with a Decay of this state.

The only thing that helps is not to interfere and follow the cycle, as you can see in the picture below where every step moves between opposites (“tensions, “polarities “).

## 4. About Paths of Change:

Paths of Change (PoC) is a theory and a model about Change.

The model of Paths of Change is a 2D Fourfold pattern of Opposites called a Quaternion by Jung.

In this Chapter you will find many Paths (of Change) related to many Subjects in which PoC is used. Remember the PoC was known by the Hunter Gatherers.

There are old examples of the Games of PoC. For instance Chess, the Tarot, the Elements and the Dance of Shiva.

## 5. About the Roots of Panarchy: Cultural Theory:

The matrix pictured here, adapted from Michiel Schwarz and Michael Thompson (1990), is one presentation of a typology of worldviews called cultural theory.

It plots acceptance of social controls (on the vertical axis) and levels of social commitment (on the horizontal axis). In the quadrants, the worldviews or rationalities depicted are alternatively described as archetypes, ways of life, social solidarities, and myths or caricatures of nature.

“We postulate that these four ways of life are in conflict in every conceivable domain of social life,” write Michael Thompson and Marco Verwell (2004). “Each of the four ways of life consists of a specific way of structuring social relations and a supporting cast of particular beliefs, values, emotions, perceptions, and interests.”

“In the end, every type of social conflict is about types of organization,” writes anthropologist Mary Douglas (2006). “Why do we settle for four types? Because this model is at once parsimonious and it is comprehensive. A hundred, or a million, types of cultural bias may be out there. But for explanatory value three, four or five types of social environment are enough to generate three, four or five distinct cosmologies.”

“Each rationality will generate its own distinctive engineering aesthetic: its own definition of the good, the beautiful and the socially desirable,” write Schwarz and Thompson (1990). “Our concern, therefore, should not be with which one is right (for that would be to insist that just one rationality had access to ‘the truth’) but rather with which is appropriate to the task at hand.”

Below I present a comparable model of Alan Fiske:

## 6. About the Relational Model of Alan Fiske:

The Relational Models of Fiske look a lot like PoC.

The Four Views of Fiske are Four World-views Viewing at the Social Worldview (also being the Emotions).

(1): Communal Sharing: This is a Social Social group. People live together and Share things. People are treated as equivalent and undifferentiated. “What’s mine is thine; what’s thine is mine”. Fairness is important in such groups and appealing to values may be the best way to persuade. Conflict may be dealt with through mediation and others methods that seek consensus.

The Sensory view on Social Fiske calls a (2): Market=Pricing-relationship. We call this a Company. or a Community of Practice. I have repeated the picture of the Sensory view below.

As you can see a City is an expansion of the Sensory (red) view when we see a City as an Actor or Organism.

Scientists of the Santa Fe institute have found that a city behaves as an organism or a Super-organism.

(3): Equality Matching: Equality matched relationships generally collaborate around Shared goals and help one another. Relationships are reciprocal and have equal value. People treat fairly those who treat them fairly. See Tit-for-Tat as the solution of the Iterated Prisoners Dilemma.

4: Authority RankingSocial groups are arranged with a hierarchy of power. The top of the pyramid protects the lower layers.

Fiske found out that his Relational Models have a lot in common with the Scales used in Measurement Theory. We measure others the same way we measure objects and situations.

Scales are not only instruments to determine a Measurement-strategy. Scales are also ladders that bring you higher to get a better Point-of-View. This view is always blocked by the Horizon, the Point of Infinity.

The scales can be ordered in a cycle that looks like the cycle of Panarchy. The Scales and therefore the Social relations and therefore PoC and Panarchy can be related to four different Geometries.

Fiske and later Bolender found out “that there is a truly fundamental self-organizing physical process (symmetry braking) underlying social relationships that has hitherto been ignored,” They form a descending, nested series with successively fewer degrees of uniqueness (There are fewer ‘admissible’ transformations which preserve the same information).

Another explanation can be found in the spatial structure of the human body. In this context an important reference must be the work by Samuel Todes, especially his dissertation -published in 2001 by MIT Press and titled “Body and World.”.

Another explanation can be found in the Embodiment-theory of the group of George Lackof.

Humans learn about the other by copying. This faculty has been named mirror-neurons but is stil in discussion.

Another explanation is mutual entrainment, the tendency of coupled oscillators to fall into step that is widely observed in mechanical and biological systems.

The mathematical theory of Projective Geometry is a spin-off of the discovery of Perspective Drawing in the Renaissance. Drawing is a combination of Sensing and Action (Sensory-Motor-cortex).

## 7. Mapping the Fractal Model of Panarchy to Poc and Fiske:

The Cycles of Panarchy are fractal . They move with their own frequency. The scales are connected and Jumps Up (Revolt) and Down (Remember). Revolt looks like a Human Revolution Evolution in Biology and Anti-Fragile (being a state where the system changes and increases its Potential by being able to produce different (re)actions.

Panarchy is controlled by 3 Variables and moves in Time. This means that Panarchy is a 4D-Control feedback system. The variables are called Potential (Up/Down), Resilience (High/Low) and Connectedness (Communion, High/Low). Resilience looks like a Spring.

## 9. Flow Systems States and Estuaries:

The Ancient States Egypt and Sumer were based on an ecology mostly situated at an Estuary of of a Big River (Nile, Euphrate, Tigris) that ends in a sea.

The States got into big problems when the climate changed and raining stopped, the amount of sweet water went down in combination with the entering of salt water of the sea. This all destroyed the crops.

## 10.Harbours, the Silk Road and other Places of Exchange of Ideas:

Many old states were situated at an Entrance to the Sea (Harbour) to make Trade and Exchange of Ideas possible. Trade was also facilitated by being at an important node in a international trade route that crossed the Desert (The Silk Road).

The connection points were the point were Ideas, Philosophies and Theories were exchanged. The Harbors facilitated important Creative centers like Alexandria and Venice.

RandallCollins shows in his book Interacting Ritual Chains that Humans need the Entrainment of Special group Rituals to release Emotional Tensions. Successful rituals create symbols of group membership and pump up individuals with positive emotional energy.

## 12. Examples of A new Model of the State:

In this Chapter I put the models out of Chapter 1-12 in a special order in which the City or the State plays a central role.

The picture below shows a PoC-model with a pattern of a Moebius Ring.

The Moebius-ring (the number 8) is the model behind Panarchy. An ecology contains many connected 8’s. A connected Ecology could be called a Region.

The model contains the functions that can be found in a (big) city. The States grew out of Cities.

Cities look like Organisms. Organisms cooperate in super-organisms. An Ecology is a Super Organism (comparable to the Ants).

The second picture below the picture below is also a model of a (big) City . It contains the Social Networks described in Chapter 4 (About PoC) in the Center.

It also contains a Linear connected ValueChain I call a Value Cycle or a Value Network.

It also contains a Triangel with a Center that connects the many roles that could be implemented as a Monitor. A Monitor plays the role of the Observer, Consciousness. Its role is to Balance the Four Roles. In my opinion the State (or City) should play this role instead of playing the role of the Controller.

The patterns in this model you can seen at the right. They contain a Poc Cycle in a Poc Cycle containing many PoC-cycles that represent Humans.

The term Company (Red)Flow and Sensor represent Activities in the City represented as a Value Cycle. A Value Cycle is a Value Chain that is connected. Flow Systems are related to the rotation of the Earth connected to the Sun Cycle. A City is synchronized to the Day and the Sun Cycle,.

Yellow (Idea, creative)/<-<Red (Sensing, Action) is called Inventive in PoC . Very important is the link Green (Social)<->Blue (Management, Control, Unity, Rules, Systems) ) that contains the term Building Value and the link Blue/Yelow (Inspire). It is the most important process that transforms resources (Value) into a Unity (Capital, Wealth,Potential) that is able to allocate the Creative Power (Spirit). Have a look again at how entrainment is used in combinations with Rituals.

The 3rd Picture shows a bigger picture where Types of Systems are related that are 2fold (Fragile), 4Fold (look like Organisms) and N-Fold (Anti-Fragile). They change in a way we call Evolution.

The interesting part of all the pictures is that they are all created by applying the fractal of PoC on PoC etc.

If The State is an Ecology we have to create a Multi-Layer nested PoC-model or start with a simple model (“a meta-fractal?) and make it more complex by combining more parts in different ways. The lowest level of this system has to be the human. The human is a moving-Ecology of Bacteria and Viruses.

The pictures below are explained in the chapters above.

Pictures come from Chapter 4 (About PoC): Also see this.

## 13. How to Design a State:

In this chapter we use the Development Proces-Model of PoC. The Arrows make it possible to create Many Different paths of Change..

Observe that Industry , Science, Market (see Polyani) and Media are part of the Model but that the Cross is not filled This place, the role of the Observer or Monitor could be taken by the Sate or the City.

## 14: Human Rights and Maslows Pyramid.

The ancient States grew out of Cities that where (re)Created close to the Sea by a group of People with a Bloodline (Kin(g) ) to a Godmade Human.

The “new” states USA (1787) , France (1789, ), Got Rid of their Kings and God and Based their Constitution on the Principle of “Natural Right“,that later inspired the 1948 United Nations Universal Declaration of Human Rights.

Human Rights (HR) have a lot in common with Maslow’s Hierarchy of Needs. This means that HR have a lot in Common with PoC and therefore with Fiskes theory of Human Relations and Panarchy.

Human Rights are a product of an Utopian Movement that was motivated by many World Wars and Dictators that love to speak to their counterparts in the General Assembly of the UN.

Laws are a symbolic power enforced by the legal system that is enforced by a democracy, the power of the many that have no power against the smart weapons that are designed to give Big Brother its tools to control the minds.

A politics of human rights must transcend judges. History shows that movements relying on judges alone are weak. We need more power and the power can be found in the citizins that are also consumers. They can vote with their wealth but much netter with their Intelect.

## 16. The State as the Monitor of the Political Ecology:

In the following chapters I will create my preferred model of the State. To do this I will use the Building blocks that were created in the previous chapters.

## About Alchemy and the Squaring of the Circle:

When thou hast made the Quadrangle Round, Then is all the Secret found”. George Ripley (d.d. 1490).

I believe the State should play the role of Monitor also called Consciousness or Observer.

The monitor is in the Middle is connecting with the different Points of View making sure that the Whole is in Balance.

The monitor is without Judgement. Its only task is to Communicate.

When you look at Paths of Change you will see the big problem that arises when everybody enforces his own Personal View on the World.

It wil lead to a Permanent Conflict in which certain parts Dominate other parts for a while claiming they are the Truth.

Every Point of View claims it has its own Right but blocks the view on the Whole for the others.

Without a view on the whole the parts become a whole leading to an explosion of Complexity.

Our body contains organs but the organs are not the controller of the Body.

Our Brain is not a computer that contains software-programs that are triggered by the sensors of the senses.

the Parts react to the signals of all the Other Parts.

The monitor collects and distributes these signals.

We are a Bodyfield that synchronizes with other fields.

When we look at the Path of the Hero (PoH, also called the monomyth) that was rediscovered by Joseph Campbell we learn that the adventure of life starts with a Calling (Event) to go on a Quest.

In this Quest we use the practises and talents we have aquired in our life.

During the Quest we meet a lot of Helpers (Community) that are motivated by the Quest. At a certain point we have to make a Choice (Priotize) where to go and find the Insight we need to go on.

This Insight is shared with the Community.

An Insight is a view of the inside. Our inside is a Body . Our Body is the Temple we live in.

The PoH is a combination of 2 triangels, the Analytic Cycle and the Value Cycle that share the connection between Vision & Practice called Invention.

The Quest proves what all the Alchemists knew when they had found the Stone that brings Eternal Life.

When the Alchemist closes the circle of the Four Worldviews the alchemist discovers that History repeats itself all the time.

When the monitor does not move all the Stages of the Cycle will appear time after time stage after stage until the cycle returns to the Moment of Conception.

a Natural Ecology stores the Seeds of its creation in a sacred Groove in the Woods, a Spiritual Ecology stores its Intelectual Seeds in the Collective Unconsciousness or in its Holy Books or in the Myths and Stories that are Retold (“Retelling = Reounting) all the time.

## Worldviews and Meridians.

Acupuncture is part of the Chinese Medical (TCM) Tradition and the Indian Medical Tradition called Ayurveda.

The Chinese use Five Elements (Organs) related to the WOrldviews of PoC. Ayurveda uses the same Elements now called Tatvas .

The energy nodes are called Chakra‘s or Meridians. Meridians are paths through which the Life-Energy known as qi” f(or Prana) flows. Qi is the Electro-Magnetic-field that is caused by Moving Electrons in our blood.

The Chinese/Indian-system of medicine was known all over the world including the West. In the west the art of medicine was practiced by the Guild of the Barbers and Medical Doctors trained at the University. They used a Medical Theory that was based on Analogy (the Four Humors ).

Kim Veltman shows that the many cultures on earth use the same building blocks for already > 120.000 years. The building blocks were rearranged in different orders but on the deepest level they stayed the same. He also shows that old-myths are old histories that bring us back to the beginning. This beginning was paradise and paradise was a place where humans were confronted with many dilemma’s that have not changed because our body is not changed.

## The Mandate of Heaven.

The Emperor is in Control until he Fails.

The Mandate of Heaven is a cyclic concept originating in the Zhou Dynasty from before 1000 B.C. which determines whether the emperor is sufficiently virtuous to rule.

The Zhou People worshiped a supreme deity, Tian, the name means “sky” and in English means “Heaven.”

tThe mandate is based on four principles:
1. The right to rule is granted by Heaven
2. There is only Heaven therefore there can only be one ruler
3. The right to rule is based on the virtue of the ruler
4. The right to rule is not limited to one dynasty.

The mandate is still believed by a majority of the people of China. This means that even the tribe of the Communist Party and its leader (a new type of Emperor) has to obey the rules.

The four pillars of the Mandate of Heaven demand that if the Emperor fails to fulfil his obligations to the people, then his Mandate and right to be ruler is over.

“Heaven” sends signs when the ruler’s day are done.

Disasters of nature such as floods, drought, famine and disease are signs that the Ruling Dynasty has lost Heaven’s Mandate to rule, and those happenings justify the people’s right to rebel against them under the four principles of the Mandate.

In centuries past, these signs from Heaven led to uprisings – 49 times in Chinese history – and a new Ruling Dynasty came to power, often from within the ranks of those who rebelled.

In ancient China the Emperor was responsible for the Balance/Harmony of the State. To balance the State the Emperor used the Sheng Cycle implemented in the practice of Sun Tzu.

This Practise can be used in Foreign Policy with the aim of Avoiding Conflicts (Diplomacy) but also in Fighting a War (Strategy). The chinese ruler used the strategy of Tit-for-Tat (Copying the behavior of the opponent).

A very small deviance of what was seen as not normal (a Rooster laying an egg) was seen as an indication that the Balance of the State was gone. It was the signal that big disasters were at hand.

At that moment the Emperor had to Balance the State by performing rituals and by taking action for instance by replacing the Governor of a Province where the imbalance took place.

The rituals of the Emperor focused the attention of the Citizens and this energy changed the course of the state.

The Emperor was responsible for Foreign Trade. Foreign Trade was necessary to introduce new ideas and technology and to find alleys.

## Acupuncture: Diagnose & Treatment.

The generating  cycle, , is a 1->1 relationship of nourishment and Support of one element by another. In the same way that a Mother nourishes her child, so does each of the elements nourish its “Child” element.

A Mother/Child-relationship is what we would call a Causal Relation in a predestinated order that is a Cycle.

The order is the order of the Sun Cycle in which order the seasons are also called organs.

The organs have a relationship with what we call the organs in the body but they are not matter but an Energy Pattern comparable with the Energy-patterns One Mae Who talks about in this blog.

The Controlling Cycle represents relationships which prevent any given element from becoming overwhelming or too powerful in relation to the system as a whole.

In terms of our family-relationships metaphor, it is the “grandmother” that exerts this healthy control over the “grandchild” element

In the West we name the Grandmother-relation a Feed-Forward of Feed-Backward-Relation.

For an explanation of Acupuncture-read this blog. (1): Acupuncture(theory) (2) diagnosis(theory).

The diagnosis is done at the Pulse. This is the place where all the Elements (Points of View)/Organs) get together. By pressing softly at the left or the right pulse a “Pattern” is felt that feels like a wave.

The pattern of the wave is an indication of the Harmony of the Body and the places where balancing is needed. Pressing simulates an Event. The “system” reacts with a reaction to an event.

The same happens when we create a very small Electro Magnetic Field . This event stimulates the Immune-System of the Body. The E/M-field is the Force of Life (Chi).

We could implement the same system by creating a monitor that samples data that represent the World-Views.

China and India are examples of cultures that used their knowledge and experience to manage society. They believed in Cycles and Harmony. The last Emperor was taken by the Mandate of Heaven and had to surrender to the new rulers of the communist party.

This is the end of this blog. In the last chapter (18) I will summarize and introduce a new step in my research.

## History:

It started with isolated Hunter Gatherers that lived in Paradise.

They became a Tribe that settled down in a Proto-City.

The Yaminawá people in Brazil

When the Climate Changed the Tribes moved to the Caves.

In the caves the Humans discovered Total Darkness, the Light of the Imagination and translated Pictures into Sounds.

The proto-settlements turned into cities. One of the oldest is Jericho.

archaeologists have unearthed the remains of 20 successive settlements in Jericho, dating back 11,000 years.

The cities became City-states and because of the Distribution of Labor (mostly by Slaves) they were able to feed big Armies .

The Leaders of the settled tribes turned themselves into Gods and became Kin-g.

The city-states close to the Sea and the Silk-roads became Rich and Powerful and expanded into Countries.

The kin-gs united the City-States and The State was Born.

The Kin-gs became Pope or Emperor. All the time their Magical attributes and Supporters (the Tribes) did not change until the Slaves killed the Kin’gs.

Charlemagne united most of Western Europe for the first time since the Roman Empire, and spurred the Carolingian Renaissance. Sometimes called the ‘Father of Europe’.

The French Revolution ended the Power of the Kin’gs and of their Gods and created the concept of the Cooperative.

## The Enlightment.

The Roots of Rationalism can be found in the Enlightment.

In the 18th century Rational Man, not God, got into the Centre.

The Scientists and Philosophers of the Enlightment were obsessed by Objectivity and Perfection.

In their view, Objectivity and Perfection can only be accomplished by controlling the subjective parts, the Emotions and the Imagination of the Human Being.

The subjective parts are part of the Body and the Body is Impulsive and Illusionary. The Warm Chaotic Sensual Body detracts the Cold Analytic Brain.

The Rationalists created the Corporations, the Mass Production System and the Mass Media. Every structure in the rational ecology is designed to perform its own Specialized task.

The Mass Media create the Demand for the Products that the Mass Production Systems have to deliver.

The Rationalists put the Brains at the Top of the Hierarchy of the Corporations and the Brain in the Operating System of the Computer.

They eliminated the Craftsman and the Laborers and replaced them with the Perfect always Obedient Objective Human, the Robot.

Rationalism is turning every local Diversity into a global Monoculture. Everything can be Quantified and Everything, even Life itself, can be Engineered (Bio-Engineering).

The Big Problems Earth is facing can be solved by new Technology and Enough Capital to Invest.

It is just a matter of Time and the totally Engineered World will be a Fact of Life. If Earth cannot be saved we will simply move into Space and find another Place to Live.

## The Ecology of the State:

In this blog I try to show that we have to believe in Self-Regulation which means that the first step to create the State of the Future is to de-Regulate.

Self-regulation is A State without a Government (Anarchy) or ““an inclusive, universal system of governance in which all may participate meaningfully.” This could be a State as a Cooperative.

The theory of PanAnarchy. is “a conceptual framework to account for the dual, and seemingly contradictory, characteristics of all complex systems.”

Panarchy explains Ecologies by using a Taoistic view on the world. An ecology has a Yin and a Yang side or in terms of PoC it combines Agency (Yang, Unity, Order) and Communion (Yin, Cooperation). This order is a observed or Emergent order not an enforced order.

This order could result out of an Entrained System,

The four stages of the Adaptive Cycle are  analogous to Birth, Growth, Maturation, Death and Renewal and have Three properties that determine the dynamic characteristics of each cycle:

• (1) Potential sets the limits to what is Possible
• (2) Connectedness determines the degree to which a system can control its own destiny through Internal controls, as distinct from being influenced by External variables
• (3) Resilience determines how Vulnerable a system is to unexpected disturbances.

## A new Research-project.

The model below is a result of the research of Alan Fiske. See chapter 6. It relates the four geometries with four Social Relationshipsmodels of Fiske.

I have created a new blog for this chapter push here to go on.

This chapter is now a new blog.

# Over de Magie van de OnKwetsbaarheid

This is the same blog in English. This Blog is written in Dutch.

## 1. Samenvatting.

Nassim Taleb is een mooie combinatie van een geld-handelaar, wetenschapper en filosoof.

Het boek Anti-Fragility is een deel van een serie boeken die onder de titel Incerto worden uitgebracht.

Incerto is is an investigation of luck, uncertainty, probability, opacity, human error, risk, disorder, and decision-making in a world we don’t understand“.

Anti-fragility is een vervolg op het deel de Black Swan dat gaat over de voorspelbaarheid van Rampen. In het boek anti-fragility leer je gebruik te maken van onvoorspelbaarheid (“to get order out of disorder”).

## 2. Aanleiding.

Deze blog is het gevolg van een  presentatie over Anti-Fragility die ik op 7-9-2016 heb gegeven voor de sofware-architecten van de KNVI (Koninklijke Nederlandse Vereniging van Informatieprofessionals).

De presentatie in 2016 begon met een verhaal over mijn Smart City-project in Den Haag (“Smart Urban Space”). Dit stuk van de presentatie is hier weggelaten op de conclusie na over de Anti-Fragiele Stad. Die conclusie staat in Hfdst. 15.

Het verhaal over de Zelfontplooiende Stad staat hier.

## 3. Over Anti-Kwetsbaarheid.

Nassim Taleb beweert dat er geen woord in het Engels bestaat voor het omgekeerde van Fragility (kwetsbaarheid). Daarom heeft hij het zelf gemaakt (Anti-Fragility, anti-kwetsbaarheid). In het Nederlands bestaat het woord wel alhoewel het net als in het Engels ook een niet-(on/anti)-woord (“een tegendeel”) is.

Het omgekeerde van Fragility is onkwetsbaarheid, een mythisch begrip, waar veel levenden naar op zoek zijn geweest maar dat alleen aan de Goden is (of was?) voorbehouden.

Taleb plaatst Anti-Fragility vooral in het scheppende perspectief. Met Anti-Fragility kun je chaos gebruiken om je eigen orde te scheppen.

Dit document bevat een zoektocht naar Anti-Fragility langs allerlei modellen die stukjes van de puzzel bevatten.

## 4. Over Veerkracht.

Op het plaatje houden Thoth, de Uitvinder en Ma’at, de Godin van de Balans, de Levensboom (de Ished) in Evenwicht.

De vruchten van de Boom des Levens gaven Eeuwig Leven (en dus Onkwetsbaarheid) en Inzicht in het Grote Plan.

In de top van de Boom die gesitueerd was in Heliopolis  zat de Bennu Vogel, de Magische Phoenix. De Vuurvogel die uit haar eigen Vuur herboren wordt is het Symbool van Nassim Taleb voor Veerkracht, het laatste stadium voor anti-kwetsbaarheid.

De tovenaar Thoht wordt ook wel Djehuti genoemd. Hij is de bestuurder van de Djed, de levenskracht (“het Vuur van de Phoenix”, de Kundalini), waarmee hij het Rad van Avontuur in beweging  zet dat door Ma’at binnen de perken wordt gehouden.

Het mag duidelijk zijn dat Nassim Taleb op zoek is naar de bron van de Levenskracht en de beperkingen van Ma’at (Balans) wil ontlopen.

In moderne terminologie wil Nassim permanent in de “Edge of Chaos” (“de Adjacent Possible“, Kauffman) opereren. De “edge” is het gebied tussen orde en chaos waar de nieuwe ruimte wordt gevormd en de tijd zijn werk nog niet kan doen.

## 5. Citaten van Nassim Telab.

Cursief een aantal citaten van Nassim Taleb om in de stemming te komen:

Our brain is not cut out for nonlinearities. People think that if, say, two variables are causally linked, then a steady input in one variable should always yield a result in the other one. Our emotional apparatus is designed for linear causality.

Wind extinguishes a candle and energizes fire. You want to be the fire and wish for the wind. …The mission is how to domesticate, even dominate, even conquer, the unseen, the opaque, and the inexplicable.

It takes a lot of intellect and confidence to accept that what makes sense doesn’t really make sense.

For a free person, the optimal – most opportunistic – route between two points should never be the shortest one.

Not seeing a tsunami or an economic event coming is excusable; building something fragile to them is not.

The ultimate freedom lies in not having to explain “why” you did something.

The best choice is the one that remains for no good reason while other options have 2 or more reasons.

You get pseudo-order when you seek order; you get a measure of order and control when you embrace randomness.

In fact, every step is a new beginning.

## 6. Over het Omgekeerde.

Dit document is een persoonlijke zoektocht naar anti-fragility, een concept bedacht door de auteur/wetenschapper/filosoof/geldhandelaar Nassim Taleb. Anti-fragility is het omgekeerde van kwetsbaarbaarheid (fragile).

Taleb is een liefhebber van het omgekeerde en van kunstige metafoor (“The general principle of antifragility, it is much better to do things you cannot explain than explain things you cannot do.”).

Nassim zet zijn lezers graag op het verkeerde been suggererend dat dat het goede been is. Door het omgekeerde te nemen laat hij de grenzen zien van het dagelijkse en opent daardoor een nieuwe wereld die grotendeels onbegrijpelijk is maar wel degelijk mogelijk (“I want to live happily in a world I don’t understand”).

De zoektocht maakt gebruik van wat ik “mapping” noem, het springen (“afbeelden“) van model naar model waarbij het basismodel, Paths of Change,  steeds meer wordt verrijkt met details die zich rondom het kernthema (on-kwetsbaarheid) ophopen.

## 7. Over Paths of Change.

Paths of Change (PoC) beschrijft veranderprocessen en is ontwikkeld door Will McWhinney.

De methode maakt gebruik van het concept wereldbeeld (worldview), een specifieke kijk op de wereld.

PoC gebruikt vier onafhankelijke  wereldbeelden:

• Sensory (waar-nemen / handelen/ ervaring/ rood),
• Unitary (waar-heid /kennis /systeem /blauw ),
• Mythic (weer (waar?)-geven  / idee/ inzicht/ geel) en
• Social (waar-deren /waarde /groep / groen).

Een verandering is een cyclisch proces dat minimaal twee wereldbeelden doorloopt. Als voorbeeld, het wetenschappelijke veranderproces, koppelt unitary (waar-heid) aan sensory (waar-nemen) en vice-versa.

PoC is een fractaal-systeem (zelf-referentie, herhaling zelfde model). De basisvorm, de golf, herhaalt zich op ieder schaalniveau. Er zijn vele golven met een verschillende periodiciteit (frequentie).

Cycli van verschillende periodiciteit versterken of beperken elkaar. Omhoog en omlaag van gelijke waarde heffen elkaar op.

Een golf lijkt op een Sinus en bestaat uit een weg omhoog (mythic), de top (unitary), de weg omlaag (sensory) en het dal (social, depressie) waar vandaan de weg omhoog weer start.

De wiskundige Fourier heeft aangetoond dat alle functies kunnen worden beschreven als een verzameling van sinussen en cosinussen. Een cosinus is een vertraagde sinus.

Een Sinusvorm bevat twee tegenstellingen (omkeringen) n.l. richting (omhoog/omlaag) en evenwicht (top/dal).

Richting en (&) evenwicht vormen samen het geheel. Ze worden elkaars complement genoemd. Een systeem dat bestaat uit twee opponenten en complementen wordt een Quaternio genoemd

## 8. Over de Quaternio.

Een voorbeeld van de Quaternio in het basismodel van PoC is de link waar-nemen (Sensory) vs weer-geven (Mythic). Weer of waar betekent aandacht. De kruisen in het model gaan over tegenstellingen.

Quaternions hebben een hele rijke historie in de geschiedenis van de wetenschap en zijn door de psycholoog/filosoof Carl Jung weer op de kaart gezet.

Een Quaternio biedt de mogelijkheid om met een concept te spelen door complement en opponent te onderzoeken.

Het is duidelijk dat Taleb een expert is in het spel van omkeren en confronteren. Zijn hoogste doel is om de lezer zodanig in de war te brengen dat hij zelf het Licht ziet.

Er zijn veel  vergelijkbare Quaternio’s (“vierluiken”). Die kunnen worden gebruikt om een toegespitste kijk te introduceren in een discussie. Door ze steeds te relateren (“mappen”) aan het PoC-model kun je een meer-dimensioneel plaatje schetsen.

Bovenstaand Quaternio komt uit de Grid/Group-theorie. Er worden twee variabelen gebruikt die een dualiteit zijn n.l. individu en niet-individu (groep) en vrije keuze (prescribing) en niet-“vrije keuze” (prescribed). Hierdoor vormen ze samen een Quaternio.

PoC is te beschrijven met de variabelen Communion en Agency, waarbij Agency lijkt op de Vrije Keuze-variabele maar dan andersom n.l. het effect van Agency is vrije of niet-vrije keuze en de groep-variabele lijkt op Communion (Samen vs Niet-Samen).

De Grid/Group-theorie is onder meer gebruikt bij het ontwerpen van Panarchy, een theorie over autonome processen. Panarchy wordt in Hfdst. 9 geintroduceerd.

De verbindingen tussen de wereldbeelden kunnen worden benoemd. Plan (Unity) -> Praktijk (Sensory) wordt Maken genoemd en Praktijk->Plan (Theorie, Unity) wordt Analyse genoemd.

Unity comprimeert (M->1) en Sensory expandeert (1->M).

De vier onderdelen van PoC kunnen weer worden ingedeeld volgens hetzelfde model. Dit noemt men zelf-referentie of schaal. In het plaatje wordt de persoonlijkheid opgeblazen tot een stelsel van Communities. Een Community of Practice heet een bedrijf.

De rechtsdraaiende cyclus is de Productie-cyclus. De linksdraaiende cyclus is de Consumptie-cyclus.

De kleuren in de plaatjes geven de relatie aan met PoC.

## 9. De definitie van Anti-Fragility.

Het concept anti-fragile is bedacht door Nassim Taleb en staat in de titel van zijn boek Antifragile: Things That Gain From Disorder. Anti-fragile is de antithese van fragile (kwetsbaar). Hoe meer wanorde hoe beter het anti-fragiele systeem werkt.

Een fragiel systeem is zwak dus zou je zeggen dat een anti-fragiel systeem sterk is (Robuust). Nassim Taleb gooit er nog een paar scheppen bovenop. Als je anti-fragiel bent ben je blij als er iets goed mis gaat want dan wordt het gewin groter.

Tussen fragiel (kwetsbaar) en anti-fragiel (onkwetsbaar) definieert Taleb de concepten anti-agile (niet aanpasbaar, rigide) en agile (aanpasbaar) met robuust (resilient, veerkrachtig) als midden categorie.

Anti-Fragiel worden is eigenlijk onmenselijk vandaar dat Nassim zoveel referenties geeft naar mythische voorbeelden (Phoenix (Robuust, Veerkracht), Hydra (Anti-Fragiel), een veelkoppig monster, dat meer koppen terugkrijgt als een kop wordt afgehakt).

Anti-fragile: is het vervolg op zijn bestsellers Fooled by Randomness, en The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable.

Black Swans zijn onvoorspelbare gebeurtenissen waar je je volgens Nassim tegen kunt wapenen door het systeem robuust te maken.

Fragiele systemen hebben maar twee standen n.l. (0): Heel (H) en (1): Kapot (K). Organismen zijn veerkrachtige systemen.  Ze hebben 2×2 standen (HH (00 =0), HK (01 = 1), KH (10 =2), KK  (11=3)-> Hh->H , HK, KH, KK->K) en zijn cyclisch (0, 1,2,3.0,1,2,3,0,…).

Anti-Fragiele systemen zijn het product van een evolutionair proces. Evolutionaire systemen hebben 2**2**n standen en tonen zich als een spiraal.

In fact, the most interesting aspect of evolution is that it only works because of its antifragility; it is in love with stressors, randomness, uncertainty, and disorder — while individual organisms are relatively fragile, the gene pool takes advantage of shocks to enhance its fitness.

Onderstaande plaatje toont de Involutie (convergentie van de Evolutie) van de Spiraal van het Universum van de Big Bang tot en met het ontstaan van de Sociale Systemen.

Als een fragiel systeem kapot gaat kan de nieuwe staat iets heel anders doen dan vroeger of helemaal niets doen. In dat geval passen de brokstukken niet meer in elkaar.

Een fragiel systeem kan door een grote verstoring anti-fragiel worden omdat de componenten anders worden geordend en ook zelf worden aangepast.

Een niet-veranderbare (anti-agile, rigide) ecologie weerstaat een verstoring.

Een veerkrachtige (robuuste) ecologie herstelt zich maar verandert niet.

Een veranderbare (agile) kwetsbare (fragile) ecologie valt na een grote verstoring uit elkaar, ordent de brokstukken op een andere manier en blijft hetzelfde doen (“functional redundancy”).

Een onkwetsbare ecologie doet iets nieuws met nieuwe brokstukken. Het is de vraag of nieuw beter is. Het is ieder geval anders.

## 10. Over Black Swans en Dragon Kings.

In tegenstelling tot Nassim Taleb is Didier Sonnete van mening dat er naast de Black Swan nog een ander soort ramp bestaat, de Dragon King.

Black Swans ontstaan door Self-Organized Criticality, “de druppel die de emmer doet overlopen”, de eerste steen die een lawine, een kettingreactie, doet ontstaan. Een kettingreactie duidt op een systeem dat te geïntegreerd is. Alles hangt met alles samen.

Het moment waarop de lawine ontstaat is niet met zekerheid te voorspellen maar de verdeling van de grootte van lawines vertoont een z.g. powerlaw-verdeling (de 80/20-regel, Pareto-principe). Een powerlaw-netwerk heeft heel veel kleine knooppunten en een paar grote “hubs”, die als magneet fungeren voor de kleintjes.

Dragon Kings ontstaan omdat er door synchronisatie min of meer gelijke (homogene) sterk gekoppelde (coupling) objecten gaan ontstaan die zich als een geheel volgens een vast ritme gaan gedragen (kuddegedrag).

De kudde drijft het systeem tot enorme hoogte (“een hype”, “bubble”) waarna het in elkaar stort en een tsunami start die veel opgebouwde waarde vernietigd. Dit wordt positieve feedback genoemd.

Synchronisatie forceert homogeniteit. Ongelijke onderdelen gaan in het geheel op elkaar lijken. Voorbeelden zijn verliefdheid, mensenmenigten (“meutes”), vogelzwermen, bacteria, hersenen, files, het weer en economische bubbles.

## 11. Over Stroomsystemen en Constructal Law.

Het energieverschil, het potentieel, tussen de ritmische input van de zon en de output  van de ritmisch roterende aarde (via reflectie), wordt omgezet in geordende (geconfigureerde) ritmische (cycli) beweging (stroom systemen, bijv. het weer, de waterkringloop in de zee, …).

Het ritme van de zonnecyclus veroorzaakt grootschalige synchronisatie op aarde.

Als het potentieel te laag is komt de beweging tot stilstand (uitputting). Een blokkade van een aantal stroompaden kan een infarct doen ontstaan waardoor de stroom zich ophoopt en blokkeert. Op den duur wordt de blokkade (“doorbraak”) weer opgeheven als de bron maar blijft bestaan.

Een te grote stroomlijning van de rivierdelta veroorzaakt bij een te groot aanbod overstromingen. Hierdoor gaat de stroom anders lopen (bypass). Een rivierdelta is een combinatie van vele stagnaties die plotseling door de grote druk die zich bij het knooppunt ontwikkeld een bypass veroorzaken.

Tussen stagnatie en vrije stroom bevindt zich een persistent model dat een optimalisatie is van vele variabelen (i.h.a de lengte van de stroom). Dit model, de boom,  komt steeds terug.

Constructal Law is een onderdeel van de Thermodynamica. Ze laat zien dat stroomsystemen allemaal hetzelfde fractale “boom”-patroon vertonen op ieder schaal-niveau (hersenen, longen, bloedvaten, boom, rivier, stad,…).

Het model van Paths of Change bestaat eigenlijk uit vier aan elkaar gekoppelde bomen die 90 graden zijn geroteerd.

Unity is de Boom van de Hiearchie, Sensory is de Boom van de Causaliteit, waarbij een oorzaak vele gevolgen kan hebben.  Social zijn de Wortels van de Boom en Mythic is het omgekeerde van Social. Uit het Vele komt de Eenheid voort.

In zijn totaliteit lijkt het op een centrum (de Leegte) waaruit paden voortvloeien die alle kanten op stromen. Dit model is het gevolg van een systeem zonder weerstand.

Hier toont zich de Levensboom van Thoth en Ma’at maar ook de Uhrplant van Goethe die de wetenschap van de Morphologie (de Vormkunde) in gang heeft gezet.

De essentie van Constructal Law is dat de stroomsystemen in de vorm van boomstructuren op den duur alle weerstand verwijderen zodat ze steeds beter kunnen stromen. Die weerstand wordt gevormd door de vormen die “oude” stroomsystemen hebben geproduceerd.

Dit betekent dat de cyclus sneller gaat bewegen, het boom-object kleiner wordt (maar wel deel blijft uitmaken van een groter object (dat weer deel uit maakt van een nog groter object (via de fractale wetten)))  en de vorm van het object meer gestroomlijnd wordt gegeven het medium waarin het zich bevindt (vissen (water), vogels (lucht), zoogdieren (land)).

Volgens de Constructal Law zijn de organismen maar ook de hulpmiddelen van de organismen (vliegtuigen, boten , auto’s,…) allemaal een gevolg van de rotatie (in de rotatie, in de rotatie) die het overschot aan energie van de zon heeft veroorzaakt.

## 12. Over Vitaliteit , een voorbeeld van een Spanningsveld.

Vitaliteit is een verband tussen diversiteit (veerkracht) en efficiency (orde). Als er teveel is gestroomlijnd wordt het totale gekoppelde systeem gevoelig voor verstoring (fragiel, breekbaar (brittle)).

Door het uitvallen van een elektriciteit-centrale vallen alle centrales uit of door een virus valt een groot deel van de software uit (collapse). Andersom levert een te grote diversiteit een te lage samenhang (connectivity) op en werkt er niets meer samen (stagnatie, chaos).

Vitaliteit is een voorbeeld van een spanningsveld (Efficiency (Alles gelijk) vs Diversiteit). Als je dieper analyseert blijkt dat alle problemen ontstaan door spanningsvelden die niet in het midden, in balans, verkeren omdat ze met grote moeite in balans kunnen komen.

De ene en de andere kant zijn meer waarschijnlijk maar veroorzaken zulke grote problemen dat een ander spanningsveld ze weer oplost.

Aangezien de spanningsvelden samenhangen middels spanningsvelden is de wereld een systeem dat in wankel evenwicht verkeerd en dat uiteindelijk tot een punt in een kruis kan worden teruggebracht. Dat punt is het scharnierpunt waarom alles draait.

## 13. Over Panarchy, de Fusie van de God Pan en Anarchie.

De hoofdstukken 4 t/m 6 laten een aantal samenhangende onafhankelijke variabelen zien die een spanningsveld zijn n.l. (1) Verbondenheid (2) Vitaliteit (3) Orde en (4) Potentieel. Die variabelen komen ook voor in het model achter Panarchy.

Panarchy is een fusie tussen Pan, de God van de Natuur en Anarchie, een  niet van boven gestuurde organisatievorm. Panarchy gaat over Autonome processen in de Natuur.

Panarchy is een cyclisch 4-dimensionaal model (een spanningsveld tussen Vorm & Proces) van de ontwikkelingen (de stromen) die een ecologie doormaakt.

De vorm van de cyclus is het cijfer 8, de Möbius-ring. De ring is een 2-Dimensionele band in een 3-D-ruimte die geen boven- en onderkant heeft maar die suggestie wel wekt.

De ring kan worden onderverdeeld in vier fasen die overeenkomen met de cyclische ontwikkeling van een organisme van geboorte tot dood.

De fasen zijn:

(1) geboorte en groei (opbouwen potentie en verbondenheid, groen/blauw), Vanuit het diepste punt (“de depressie”) ontstaat er weer samenhang. De samenhang produceert en consumeert hulpbronnen waarbij er veel meer wordt geproduceerd dan geconsumeerd. Er is nog genoeg ruimte om te groeien en om voorraden te maken. Vanuit het overschot ontwikkelt zich een besturingssysteem (een elite) die vooral zorgdraagt voor consensus. De onderdelen staan in dienst van elkaar.

(2) conserveren (behoud huidige situatie prioriteit, veel te veel connecties, geen mogelijkheid voor nieuwe paden, systeem wordt broos en breekbaar, er ontstaan  verschillende breuklijnen, diversiteit neemt toe, blauw/geel): Het systeem verbruikt vrijwel al zijn hulpbronnen om zich in stand te houden. Er vindt geen innovatie plaats en het verleden wordt belangrijker als de toekomst.

(3) ineenstorten en uit elkaar vallen  (geel/rood): Uiteindelijk valt het geheel uiteen in brokstukken die niet echt op elkaar aansluiten. Er werkt niets meer samen en het systeem komt tot stilstand.

(4) herordenen en opnieuw beginnen (rood/groen): De brokstukken worden weer aangepast en samengevoegd en een nieuwe cyclus begint.

Iedere faseovergang wordt afgesloten met een fase-specifieke ramp omdat er steeds op een andere manier “door de bocht” wordt gegaan.

Het model van de ecologie herhaalt zich op verschillende schaalniveaus. Stromen op een hoger niveau zijn groter en stromen langzamer.

De verschillende schalen (bijvoorbeeld mens, sociaal netwerk, stad, zie verder Hfdst. 15) hebben relaties die omhoog (revolutie, geel/blauw) en omlaag (herinneren/terugval, blauw/rood) springen.

Onderstaand plaatje toont het Panarchy-model geprojecteerd op het PoC-model.

Een aantal observaties:

(1) De Mobius-Ring toont zich hier ook,

(2) Er is een symmetrie tussen Blauw/Geel en Rood/Groen. Aangezien PoC een Quaternio is, zie je hier dat de opposities via de kruislijnen Groeien en Reorganiseren lopen. Groeien gaat van Dieptepunt naar Top en Reorganiseren gaat van Stijgen naar Dalen. Beiden gaan in tegengestelde richting Neer->Op vs Op->Neer, een Golf.

(3) Er is een symmetrie tussen Blauw/Rood (Analytic Game, Maken/Analyseren) en Geel/Groen (Emergence, Inzicht in Waarde, Waarde van een Inzicht).

Het Analytische Spel (Unity <-> Sensory) is een mensenspel. In een Ecologie wordt dit niet gespeeld. Het spel ontstaat via de terugkoppeling naar een hogere orde. Dat komt omdat we bij het Ontwerpen altijd veel te abstract denken en een aantal stappen terug moeten doen om de realiteit weer te bereiken. Thoht wordt altijd weer teruggefloten door Ma’at.

Taleb: “We have the illusion that the world functions thanks to programmed design, university research, and bureaucratic funding, but there is compelling — very compelling — evidence to show that this is an illusion.  Technology is the result of antifragility, exploited by risk-takers in the form of tinkering and trial and error.  Engineers and tinkerers develop things while history books are written by academics; we will have to refine historical interpretations of growth, innovation, and many such things. … The error of naive rationalism leads to overestimating the role and necessity of … academic knowledge, in human affairs — and degrading the uncodifiable, more complex, intuitive, or experience-based type”.

Het Spel van de “Emergence” (Mythic <-> Social) laat het gebeuren. Er  wordt niet gehandeld. Soms worden ideeen gewaardeerd (“brainstorm”) maar de grote vraag is of die ideeen echte ideeen zijn. In het algemeen zijn ideeen waarnemingen.

Andersom is het altijd goed inzicht te hebben in de waarde die mensen toekennen aan een proces of een calamiteit die het gevolg is van een gebeurtenis (Black Swan, Dragon King). In het laatste geval is er sprake van een hype en dient te worden opgelet dat de “fictieve” waarde niet te hoog wordt ingeschat.

Een Ecologie is een Autonoom (Natuurlijk) Proces en geen Mensenspel. Mensen hebben weinig invloed in de Ecologie behalve dat ze net als de andere organismen gebruik kunnen maken van de Ecologie en hem daarmee ten gronde kunnen richten door alles op te maken.

(4) Er is een “nieuw” type “Path-of-Change” ontstaan, een Ecologie/Ecologie-sprong dat via Revolutie (geel-sprong omhoog-blauw) en Herinner (Remember) van Blauw-sprong-omlaag-Rood loopt.

## 14: Over Menselijke Uitdagingen.

De mens (en zijn soortgenoten, de zoogdieren) heeft in zijn leven altijd te maken met existentiële levensproblemen.

Volgens Plutchik zijn dat er vier:

(1) Identiteit (herkennen, herhalen, accepteren, afstoten, isolatie, deelnemer, samenwerken): Als je niet kunt ontdekken wat hetzelfde is kun je nooit iets herhalen. Een persistente identiteit met bijbehorende kenmerken is een eerste vereiste om te kunnen samenwerken.

(2) Hiërarchie (aanvallen, ontsnappen): Hoe hoger hoe machtiger. Om te kunnen overleven moet het duidelijk zijn wanneer je moet vluchten en wanneer de kans groot is dat je wint.

(3) Tijdelijkheid (voortbestaan, reproductie, overdracht van kennis & ervaring (= inzicht), verschil, samenkomen, vertrekken, leven en dood, vieren, spel): Als er voor alles een einde is moet het mogelijk zijn om te reproduceren zowel lichamelijk als qua cultuur. Het slagen van een reproductie is een moment waarop men viert. Het einde van een existentie is een moment van droefenis. Reproductie herhaalt hetzelfde maar niet helemaal hetzelfde. Er is sprake van een afwijking of van verschil.

(4) Territorium (exploratie, oriëntatie, beschermen, grenzen, voorspelbaarheid, hulpbronnen, overschotten, markten): Een territorium is nodig om rust te hebben om hulpbronnen op te bouwen en te bewaken. Een territorium moet een duidelijke grens hebben en de overschotten en tekorten van een territorium moeten kunnen worden bewaard en verhandeld.

## 15: Alan Fiske : Over Menselijke Verhoudingen.

Deze problemen kunnen worden afgebeeld naar de vier relationele elementaire sociale relaties van Alan Fiske:

(1) Identiteit->Cummunal Sharing, groen,

(2) Hierarchie->Authority Ranking, blauw,

(3) Tijdelijkheid -> Equality Matching, geel en

(4) Territorium ->Market Pricing, rood.

De sociale relaties kunnen ook worden afgebeeld naar de vier wereldbeelden van PoC.

Die vier relaties van Fiske zijn vooraf gegaan door de agonistische en hedonistische samenleving, waarbij de eerste was gebaseerd op hiërarchie en conflict (territorium, oversprong-gedrag, mannelijk) en de ander op spel/cultuur (tijdelijkheid, vriendschap, vrouwelijk) en samenwerking (identiteit).

16. Menselijke Emoties

Plutchik is vooral bekend geworden door zijn 3D-model van de menselijke emoties. Het model bestaat uit vier primaire emoties met hun tegendeel:

(1) Vertrouwen vs Afkeer, groen,

(2) Angst vs Woede, blauw,

(3) Verrassing vs Waakzaamheid, geel en

(4) Vreugde vs Droefheid, rood.

In het plaatje wordt de intensiteit weergegeven.

Het model van Plutchik is afbeeldbaar op PoC en alle andere modellen die de revue hebben gepasseerd in deze blog. Het model is op vele manieren uitgetest en wordt bijvoorbeeld gebruikt bij het ontwerpen van robots.

17. De Menselijk Maat

Volgens de meettheorie is meten het maken van een afbeelding (f) van de buitenwereld (de meting, waarnemen),  het waarderen van de meting en het plaatsen van de afbeelding in een abstracte relationele wiskundige wereld (het netwerk-model, groen).

De wijze van afbeelden (de analyse, de methode, de functie f) mag geen invloed uitoefenen op het eindresultaat anders wordt het model veranderd (“bias”). Deze invloed, vertaalt in specifieke eisen wordt een schaal genoemd.

Alan Fiske ontdekte dat zijn theorie over de menselijke verhoudingen (zie Hfdst. 9) ook van toepassing is op de verhoudingen tussen de meetschalen. Mensen nemen naast objecten ook menselijke verhoudingen (een ratio) waar.

De vier schalen zijn ontstaan door “symmetry-braking“. Iedere volgende schaal beperkt de vrijheid van handelen op een formele manier.

In Communal Sharing is iedere combinatie van identiteiten toegestaan, terwijl Authority Ranking een bepaalde volgorde van deze entiteiten tolereert. Daarna wordt het verschil van de entiteiten (in de zin van afstand) toegestaan en als laatste mogen de verschillen alleen nog meer een eenheid zijn (meetlat).

De Ratio Schaal (Market Pricing) is vergelijkbaar met de Euclidische Geometrie, een ruimte waarin evenwijdige lijnen elkaar niet snijden. Het is de ruimte waarin we denken te leven als we dicht bij huis blijven. In werkelijkheid, als we vanuit de ruimte naar de aarde kijken zien we dat we op een bol leven en snijden de evenwijdige lijnen elkaar weer wel.

De meest vrije geometrie is de Projectieve Geometrie, die verbonden is met Communal Sharing en de Nominale Schaal. In dit geval bestaat de werkelijkheid alleen maar uit kruisende lijnen (een netwerk), waarbij een punt een kruispunt van twee lijnen is (in de N=2 dimensionale ruimte), een lijn een verbinding van twee punten en de onderliggende werkelijkheid een bol (of een anti-bol, een zadelvlak) is.

De symmetrie tussen punt en lijn wordt dualiteit genoemd en is een algemene eigenschap in alle projectieve ruimtes.

De gekromde ruimte is de ruimte van de relativiteitstheorie van Einstein, waarin er geen vast punt is en alles relatief ten opzichte van elkaar beweegt. Alles draait om alles. Communal Sharing is Agile en is de anti-these van Market Pricing.

De Ratio Schaal en de Euclidische Geometrie hebben vrijwel geen mogelijkheid om te transformeren. Ze zitten vast in hun eigen structuur. De werkelijkheid is lineair en de enige toegestane transformatie is vermenigvuldigen.

Market Pricing, de meest gebruikte sociale relatie op aarde, is daarom de meest rigide (anti-agile) en egoistische organisatievorm die er bestaat.

De Nominale Schaal (Communal Sharing (CS)) is een opsomming (bijv. de Politieke Voorkeur van Mensen).

De onderdelen van de schaal (de voorkeuren) kunnen in iedere willekeurige volgorde worden getoond (permutatie).

De deelnemers van een CS zijn voor elkaar inzetbaar en inhoudelijk vervangbaar (“functional redundant”).

Een CS is agile (flexibel) omdat iedere structuur via andere combinaties mogelijk is. CS is de basisvorm van de community.

Wiskundig staat de nominale schaal voor het behoud van de identiteit ( s1=s2 ⇔ f(s1) = f(s2), de permutatie groep).

In de Ordinale Schaal (Authority Ranking (AR)) zijn de onderdelen geordend  (bijv. kledingmaten).

De basis-relatie is baas-ondergeschikte. Deze relatie is complementair. De baas speelt zijn rol maar de onderschikte ook.

AR is fragiel omdat de rangorde ook een uniek pad van escalatie bepaalt. Je hebt aan een zet voldoende om de rest van de keten te raken. De ramp is voorgebakken in de ordening en kan door een kleine trigger in gang worden gezet (domino).

Wiskundig staat de ordinale schaal voor het behoud van orde (( s1< s2 ⇔ f(s1) < f(s2)). Deze orde wordt beschreven door monotoon stijgende functies.

De Interval Schaal (Equality Matching (EM), vriendschap) gaat over de verschillen tussen de waarden in de Ordinale schaal.

Voorbeelden zijn de temperatuur-schalen van Celcius en Fahrenheit die geen “echte” nul hebben omdat de verschillen ook negatief kunnen zijn (onder nul).

Bij EM streeft men naar evenwicht door verschillen te beperken (balans, reciprociteit). Iedere deelnemer levert een gelijkwaardige bijdrage. Er moet een evenwicht zijn tussen geven en nemen. EM is veerkrachtig.

Wiskundig gaat het hier om het behoud van verschil (s1 − s2 = s3 − s4 ⇔ f(s1) − f(s2) = f(s3) − f(s4)). Dit behoud wordt vertaald in de lineaire functie (f(x)= ax+b, a>0), vermenigvuldigen en optellen.

In de Ratio schaal (Market Pricing (MP)) zijn de verschillen altijd gestandaardiseerd op één waardoor de getallen in de schaal als Eenheid (meter, kilogram, sec,…) worden gebruikt en de waarde nul de laagste waarde is (Kelvin).

In MP is de relatie gebaseerd op een transactie waarin de partijen gelijkwaardige objecten ruilen. De prijs van het object is meestal gebaseerd op geld.

Relaties worden door middel van de transactie afgewikkeld en van te voren door een contract gedefinieerd. Ze zijn meestal kortstondig van aard.

MP is Anti-Agile. Ze is gemaakt om niet te veranderen (gestandaardiseerd).

Wiskundig gaat het om het behoud van ratio/verhouding: s1/s2 = s3/s4 ⇔ f(s1)/f(s2) = f(s3)/ f(s4). De functie f moet daartoe de vorm f(x)=ax aannemen.

18. Opnieuw Over Anti-Fragility.

Er is veel reden om aan te nemen dat wat in Panarchy Revolt (Geel-sprong-vertraag-Blauw) wordt genoemd door Nassim Taleb Anti-Fragility (AF) wordt genoemd.

AF is de kunst om een enorme gefrustreerde diversiteit (mythic, geel) op een gezamenlijk doel (unitary, blauw) te richten. Dit gebeurt bij revoluties waarbij de gefrustreerde achtergestelde volksmassa (groen) de positie van de machthebbers (blauw) willen veroveren.

AF veroorzaakt een overgang tussen twee (eco-)systemen waarbij er een nieuwe hogere orde ontstaat.

De nieuwe orde heeft een lager ritme (trager) omdat ze de flexibiliteit van de lagere orde kwijt is geraakt en een grotere reikwijdte heeft.

Door de revolutie is de bureaucratie van de oude structuren opgevuld met de deelnemers die buiten de orde stonden. In wezen verandert er weinig (de ijzeren wet van de oligarchie).

De nieuwe orde heeft een ander concept gevonden voor de diversiteit die onder druk staat. Voorbeeld is de overgang van het eencellige naar het meercellige organisme dat in haar eencellige staat  tegen de stroom in moest gaan om voedsel te verzamelen en nu gewoon wacht tot de bruikbare hulpbronnen langskomen.

Zolang het nieuwe plan, model  alleen maar in de geest aanwezig is is het model schaal-onafhankelijk (“een visie of een filosofie”).

Zodra men het ontwerp gaat maken (Blauw/rood/-> maken) zal men terug moeten vallen op wat er is of nog veel moeten ontwerpen en bouwen (de “utopie”) om de complete ecologie vorm te geven.

Anti-fragility ontstaat als de onbalans in een Equality Matching-structuur (veerkracht) te groot wordt en de structuur weer naar zijn evenwicht wil terugspringen.

In zo’n geval zijn er drie mogelijkheden (1) de onderdelen gaan terug naar de oorspronkelijke AR (blauw) en worden opnieuw geordend (contra-revolutie) (2) de onderdelen gaan MP (standaardisatie, rood) doen en worden vertaald in (een aantal) eenheden of (3) ze verlaten de huidige ecologie en gaan naar een “hoger” liggende ecologie waar ze ook in een nieuwe AR terecht komen.

Het plaatje laat zien dat Veerkracht (Anti-Fragile) en Fragiel een categorie vormen en dat Agile en Anti-Agile een categorie vormen.Hierbij moet je je afvragen of Anti-Fragiel en Veerkracht niet hetzelfde zijn.

De eerste categorie (Fragiel, Anti-Fragiel) zijn een Vorm waarbij Fragiel een fysieke vorm is (een glas, materie, vast, “aarde”) en Anti-Fragiel een Idee (“lucht”, film, software, media).

Agile en Anti-Agile zijn Samenwerkingsvormen die een proces besturen. In het eerste geval (Anti-Agile) is het proces (een stroomlijn) gefixeerd (standaard, aarde/ijs). Het tweede geval (Agile) is heel flexibel (“water”). Alle paden van de bron stromen naar de zee.

19. Nassim Taleb over de Anti-Fragile Mens

In het boek Anti-Fragility staan een groot aantal “heuristieken”.

Een paar voorbeelden:

Be less dependent on external material objects

First remove the downside before you add more things to your life to make it better: Ruim eerst je troep op voordat je aan iets nieuws begint.

Seek out novelty: Try as many things as you can and keep your risk low: Dit is vergelijkbaar met de Bijbelse Spreuk “Onderzoekt alles en behoudt het goede”.

Many Small Risks can give a Big Win; Dit is de z.g. Barbell Strategy.

Get comfortable being uncomfortable:  Stop trying to be a Machine: Comfort is Not the Human Ideal:  Laat je nooit door anderen programmeren met redenen die een risicoloos bestaan garanderen. Uiteindelijk gaat er altijd iets mis of in de buitenwereld of in de binnenwereld en zul je moeten reageren. Als je daarin niet hebt geoefend ben je een willig slachtoffer.

Maintain your mobility;  Zorg  ervoor dat je altijd in beweging blijft en dus niet om wat voor reden ergens vast komt te zitten. Als je niet op tijd kunt vertrekken kun je getroffen worden door een ramp.

If you have more than one Reason to do something, Don’t Do it:  Dit heeft te maken met twijfel, motivatie en vooral ook onduidelijkheid (“elevator pitch”). Als er meerdere redenen zijn zijn er ook meerdere acties die nu nog door elkaar heen zitten.

Stop pretending you know so much about your future and structure yourself to take advantage of opportunities in the future. More Options, Less Plan: De toekomst is niet voorspelbaar dus plannen (voorspelbare acties) gaan altijd ergens mis. Als je dan geen alternatieve paden hebt zit je vast.

Evolution does not need narratives. Taking action now is the best thing to doDe natuur verzint niets. De natuur gebeurt. Er is niets op tegen om zomaar wat te doen en is te kijken wat de uitkomst is. Uitvindingen worden niet bedacht ze zijn vaak een gevolg van een fout of een andere kijk op hetzelfde.

Nimium boni est, cui nihil est mali:  The good is mostly in the absence of the bad: The quickest way to riches is to avoid becoming poor. The most effective way to health is to purge the unhealthy. The easiest way to be happy is to remove unhappiness. The fastest way to wisdom is to not be stupid: Het slechte en het goede hebben hun eigen domein. Ingewikkelde problemen moet je niet oplossen maar ze vermijden.

Met behulp van PoC kunnen meerdere lagen van een Ecologie tegelijkertijd worden gemodelleerd. Bovenstaand plaatje toont een model van de Stad in vier lagen (Openbare Ruimte, Sociale Netwerken (verdeeld in Sub-netwerken), Bedrijfsleven (Waarde-ketens/cycli) en Bestuur. Iedere laag bestaat uit vier stappen waardoor er 16 (4×4) knooppunten zijn.

In bovenstaand plaatje wordt de Anti-Fragiele Stad getoond. Het Bestuur van de Stad is het resultaat van een groei-proces (zie Hfdst. 8) dat ontstaat vanuit het waarderen van de bedrijvigheid door het Sociale Netwerk. Het Bestuur van de Stad stuurt de Innovatie via de Creatieve Sector.

21. De Anti-Fragile Mens

Bovenstaand plaatje is een PoC-afbeelding van het MBTI (Myergs Briggs)-model van de Menselijke Persoonlijkheid. MBTI is een interpretatie van de archetypen van Jung die zijn samengevat in het Quaternio.

Het model bestaat uit drie delen:

(1) Observator: Observator-In-de-wereld= Judging vs Observator-Boven-de-wereld = Perceiving.

De observator is een hogere (of lagere) (fractale) vorm van de Quaternio.

(2) Rotatie: Extravert (Met-de-klok-mee-draaien) vs Introvert (Tegen-de-klok-draaien) en

(3) Een 2-combinatie zonder herhaling van de vier “organen”

(a) Thinking (T, Unity, Denken, Blauw),

(b) Sensing (S, Sensory, Waarnemen/Actie, Rood),

(c) Feeling (F, Social, Emoties, Groen) en

(d) Intuiting (N, Mythic, Verbeelding, Geel).

Je bent Anti-Fragiel als je met de Verbeelding (Inzicht, N) een Sprong maakt naar een Ordening (Thinking, T) die boven de Mens uitstijgt (in het domein van de Observator). Hierbij heb je de keuze om in de Lucht te springen (omdat er niets kan worden gemaakt) of om aan te sluiten met wat nu is. Hierbij moet je vaak weer een paar lagen terug gaan om de aansluiting te vinden.

De kortste weg tussen Waarnemen en Anti-Fragiel is om zowel de Emoties (waarderen) als het Denken (waarheid) te negeren. Het gaat hier om “zien” met de verbeelding (“het derde oog”, inzien).

22. Over de Magier

Het derde oog doet me erg veel denken aan de  Magier (Thoht) die de Veerkracht van  de Creativiteit (Equality Matching, het Verschil, de Creatieve Spanning, de Levenskracht) gebruikt om het Universum een stap verder te brengen waarbij Ma’at er voor zorgt dat die stap een haalbaar stapje is.

Mijn favoriete tovenaar is Don Juan een magier uit de Toltec-traditie die in de boeken van Carlos Castaneda zijn leerling, Carlos, leert om van de Tonal (het bekende, het talige) naar de Nagual (“het onbekende”, de anti-fragiele wereld) te springen. De Nagual is een hoger dimensionaal gebied waar de tovenaar kan toveren wat hij wil.

Hierbij is het opvallend dat veel van de aanbevelingen van Nassim Taleb in de boeken van Carlos Casteneda terug te vinden zijn wanneer Don Juan Carlos uitlegt hoe hij een impeccable  “warrior” kan worden:

The attributes of a warrior are ruthless, cunning, patience and sweetness. The fifth element is not a personal one: timing. With those tools he faces every day life. Ruthless is not cruelty but a lack of self pity. Patience is waiting without rushing. Cunning is to distract the mind from the real issue, so it won’t interfere with the process. Sweetness is simply being nice. Timing is the ability of the warrior to use those four qualities at the right time. The warrior aims to be impeccable in whatever he does, but never takes himself and his actions too seriously, considering them as controlled folly. He acts with sustained effort and unbending intent in order to raise his level of energy.

A warrior lives by acting, not by thinking about acting, nor by thinking about what he will think when he has finished acting.

Over de Adaptive Cycle (zie Panarchy)

Een hele uitgebreide Engelse samenvatting van het boek Anti-Fragility

Over Polarity Management

Over het Viervoudige (Quaternio)

Waarom Neurale Netwerken op het Universum lijken

Een lange lijst van vierluiken

Over Magie

Over Alchemie

Over de Evolutie van de Schoonheid

Over Ma’at

Over Synchronisatie

Over Don Juan & Tales of Power

Samenvatting boeken Castaneda

## “When thou hast made the Quadrangle Round,Then is all the Secret found”. George Ripley (d. d 1490).

This blog is about Logic, Alchemy and the relationship between Logic and Alchemy.

Ripley, The alchemist knew that History Repeats itself All the Time. That’s why you know when you are full Circle or when the Square is Round.

Alchemy is the old Egyptian Art of Transformation summarized in the Latin expression Solve (break down in separate elementset Coagula (recombined coming back together (coagulating) in a new, higher form)..

Classic Logic is based on the Square of Opposition of Aristotle.

This square was discussed for more than 2000 years. Recently scientists detected that the Square is really a Cube. It misses an extra dimension.

The Square describes  the six oppositions (“dual combinations”) of possibility (“some”, Particular Affirmative), necessity (“all”, Universal Affirmative), not-possibility (“not some”, Particular Negative) and not-necessity (“not all”, Universal Negative).

Geometric Logic is a part of Modal Logic which is a part of Logic.

In Geometric Logic the Linguistic Representations of Logic are mapped to the Graphical Representations of Geometry.

Modal Logic works with the notion that propositions can be mapped to sets of possible worlds.

The idea of possible worlds is attributed to the famous mathematician Gottfried Leibniz (1646-1716), who spoke of possible worlds as ideas in the mind of God and argued that our actually created world must be the best of all possible worlds. Possible worlds play an important role in the explanation of Quantum Mechanics.

Alchemy is based on the Square of the Four Elements. The Four Elements are oppositions. The oppositions of Alchemy are related to the oppositions of the Square of Opposition of Aristotle in an orthogonal model. They form an arc of 90 degrees, which makes Alchemy the complex part (imaginary) of Logic.

In his work De Arte Combinatoria Leibniz developed a general theory of science that was based on a fusion between Alchemy and Logic.

In this blog I will explain Alchemy and Logic and show that Alchemy and Geometric Logic share the same geometry, the Hexagon (the Seal of Solomon), which is a 2D-mapping of the Cube of Space of the Sefer Yetsirah.

One of the most complicated ancient architectures is the architecture behind Alchemy. The architecture of Alchemy is full of strange concepts and allegories.

Alchemy comes from the Arabic al-khemia meaning the Black Soil of Egypt (or the ((Egyptian) Black Art). Alchemy is the art of transformation.

Alchemy is an ancient science that was practiced all over the world. The most famous teacher was called Hermes Trismegistus in Greece and Thoth in Egypt. The old science of Hermes came back in the Renaissance.

The essence of Alchemy is called REBIS (Res Bina), Double Matter. REBIS is the end product of the alchemical magnum opus or Great Work. It is the Fusion of Spirit and Matter (the Body). Spirit is the Creative Part of the Human.

Double matter is sometimes described as the divine hermaphrodite, a being of both male and female qualities as indicated by the two heads within a single body.

The Great Work is the chemical and personal quest to create Double Matter, the Philosopher’s Stone, Spirit in Matter.

The Stone is the agent of chemical transmutation, and the key ingredient in the creation of the elixir of life, said to heal all diseases, induce longevity and even immortality.

In current Physics  transmutation is proved at room temperature in a proces called Cold Fusion.

In Physics one explanation for the fusion between Quantum Mechanics and Gravity is called the Wheeler Feynman Absorber Theory. In this theory the Future causes the Past and vice-versa. We are always in the Now, the Middle between Past & Future.

The Future and the Past are created by the Intention of the Observer, we call Measurement.

The aim of the Great Work is a fusion with the One (the Blazing Star, Saturn, Point) that is divided in the Two (Sun & Moon, Male & Female, Line) and the Four Planets (Square), the 12 (4×4-4) Constellations or more structures based on a power of a power (of a power….)  of 2. The Great Work moves from 2**N, …., Sixteen to Four to Two to One (or from one to two to four) in a Spiraling Spiral Motion.

The One, to which the elements must be reduced, is a little circle in the center of the squared figure (the cross). The cross is the mediator, making peace between the opposition of the planets.

The First Matter is the primordial chaos comparable to what we now call the vacuum, the state of lowest energy. This state contains all possibilities.

It can be looked on as an unorganized state of energy  that is the same for all substances and exists in an invisible state between energy and matter.

The First Matter is the One, the Point in the Middle of the Circle. In current physics a point is called a singularity or a black hole.

Alchemy is about re-combination summarized in the Latin expression Solve (break down in separate elementset Coagula (coming back together (coagulating) in a new, higher form).

Earth (Body) becomes Water (Spirit) by dissolving it in some solvent. Water becomes Air (a moist vapor) by boiling, which further heating turns into Fire (a dry vapor).

Finally Fire becomes Earth by allowing the vapors to condense on a solid material (a stone).

The circulation may repeat if it is done in a reflux condenser, such as the Pelican or kerotakis.

The Pelican is the Symbol of the Heart Chakra the connector between the Upper- and the Lower Triangle of the Body.

According to the early alchemists, the four elements—fire, water, air, and earth—come into existence via the combination of specific qualities, recognized as hot, cold, wet, and dry, being impressed on to the Prime Matter. For example, when hot and dry are impressed on the Prime Matter, we have fire.

(Hot and Cold) and (Wet and Dry) are oppositions. Their fusion is the empty set.

(Hot or Cold) and (Wet or Dry) can be combined -> (Hot, Wet), (Hot, Dry), etc.

The Cold allows substances to get together. The Hot is the power of separation.

Wet things tend to be Flexible (Fluent, Movement, Self, Not-Agency) whereas Dry things are fixed and structured (Agency, Resistance, not-Movement).

When the qualities are changed, the elements themselves are changed. Adding Water to Fire substituting wet for dry; hot and dry becomes hot and wet: steam, or Air.

As you can see in de picture below Hot & Cold and Wet and Dry are Binary Opposites (“lines”) that are voided by the central cross, the point of the Empty Set, The Void (A and not-A -> Empty).

Hot & Dry = Fire, Hot & Wet = Air, Cold & Wet = Water and Cold & Dry = Earth.

There are four types of Trinities the Passion-trinity (Dry, Wet, Warm), the Structure-trinity (Dry, Wet, Cold), the Resistance-trinity  (Warm, Cold, Dry) and the Movement-trinity (Warm, Cold, Wet).

The Square rotates. The wheel of the Square is driven by the four qualities. Wet on the rising side, Hot on the top, Dry on the descending side, and Cold on the bottom.

The start is powerless (Cold). By becoming more flexible (Wet) success and power comes (Heat).  At the top Rigidity (Dry) undermines the system and it falls back to a powerless state.

The four Elements all share the Triangle of the Holy Trinity. Every Trinity is seen from another perspective.

The two triangels, The Up-triangel and the Down-Triangel, are Opposites that are created out of two triangels that contain two Opposites that are fused. Humans are opposites in opposition.

Humans are FourFold

Humans are part of the Bilateria,  animals with bilateral symmetry.

Humans can be described as a fusion of two mirrored bilateral triangles, the Up-triangel related to the Top of the Body (Mind) and the Bottom-triangel of the lower Body both connected by the Heart. The two triangels and the separate triangels have to be balanced.

The principle of Balancing the two Triangles of Top & Bottom of the Body is represented by the Egyptian Goddess Ma’at who weights the Heart (the connector of Up and Down) of the Dead with her Feather (Nothing).

As you can see the Square of the Cycle of the Four Elements is visible in the picture below. The total picture shows a Hexagram with a Center (The Cross).

The points that are missing in the Square are the top- and the bottom of the two triangels which are the Whole (Up, Heaven) and the not-Whole, Emptiness, the Bottom (Hell).

A hexagon is a 2D-projection of a Cube.

The hexagon of Solomon can be transformed into the Cube of Space of the Sefer Yetsirah.

The Cube of Space can be transformed into the Tree of Life. The Tree of Life also called the tree of knowledge or world tree  connects heaven and underworld and all forms of creation and is portrayed in various religions and philosophies all over the world.

The Spiral of Alchemy is about the Chemical Transformation of the Body by the Conceptual Transformation of the Mind.

The Tree of Life shows the levels/scales (three) and possible paths of the Opus Magnum, the alchemical journey.

About Truths for a Fact and Truths for a Reason

People have always believed in the fundamental character of binary oppositions like Hot & Cold and Wet & Dry are used in Alchemy.

In this part we move to the Field of Logic. In this case Hot/Cold and Wet/Dry transform into Necessary /Not-Necessary and Possible/not-Possible.

Oppositions can be divided in:

1. Digital oppositions, contradictories, contain mutually exclusive terms (Gender (Male/Female)).
2. Analogue oppositions, antonyms  or contraries: contain terms that are ordered on the same dimension (Temperature (Minimum->Cold/maximum->Hot)).

The doctrine of the square of opposition originated with Aristotle in the fourth century BC and has occurred in logic texts ever since.

The logical square is the result of two questions: Can two things be false together? Can two things be true together?

This gives 4 possibilities: no-no: contradiction (A/O, E/I); no-yes: subcontrariety (I/O); yes-no: contrariety (A/E); yes-yes: subalternation (A/I, E/O) better known as implication (A->B).

The four corners of the square represent the four basic forms of propositions recognized in classical logic:

1. A propositions, or universal affirmatives take the form: All S are P.
2. E propositions, or universal negations take the form: No S are P.
3. I propositions, or particular affirmatives take the form: Some S are P.
4. O propositions, or particular negations take the form: Some S are not P.

The square of opposition was debated for many reasons for more than two thousand years.

One of the discussions is about the difference between possible and necessary. In the so called Master Argument Diodorus proved that the future is as certain and defined as the past. The essence of logic (necessaty) implies the non-existence of freedom (possibility). X is possible if and only if X is necessary.

The term ‘possible’, in Aristotle’s view, is ambiguous. It has two senses known as one-sided possibility and two-sided possibility (or contingency). Being two-sided possible means being neither impossible nor necessary, and being one-sided possible simply means being not impossible.

Leibniz distinguished between necessary Truths for a Reason, which are true for a reason—i.e, their opposite is a contradiction—and contingent truths, (Truth for a Fact) such as the fact that the president of France is François Hollande. A contingent truth cannot be proved logically or mathematically; it is accidental, or historical (based on facts (events)).

About Geometric Logic and n-dimensional “Squares” of Opposition

Modal Logic is about the fusion of necessity and possibility, contingency.

In Modal Logic the propositions are modelled in a logical hexagon where:

1. A is interpreted as necessity: the two propositions must be either simultaneously true or simultaneously false. A is a Proof or Law.
2. E is interpreted as impossibility. E is an Observation that contradicts the Proof of A.
3. I is interpreted as possibility:  the truth of the propositions depends on the system of logic being considered . I is an Idea implied by the Proof that Contradicts E.
4. is interpreted as ‘not necessarily’. O contradicts A.
5. U is interpreted as non-contingency: neither logically necessary nor logically impossible, its truth or falsity can be established only by sensory observation.
6. is interpreted as contingency: propositions that are neither true under every possible valuation (i.e. tautologies) nor false under every possible valuation (i.e. contradictions). Their truth depends on the truth of the facts that are part of the proposition. Y is a possible proven theory.

The Logical Hexagon has the same geometry as the Seal of Solomon. It contains the Square of Opposition (A,E,I,O).

The Logical Hexagon can be transformed just like the Seal of Solomon to the Cube of Space now called The Cube of Opposition.

The Logical Hexagon is used in many fields of Sciences like Musical Theory or Scientific Discovery.

Every opposite can be defined by a string of zero’s and one’s like 1010. An opposite is 0101. This means that there are 2**4/2 = 4×4/2= 16 / 2 = 8 possible opposites. This is called the Octagon of Opposites.

The Octagon contains six reachable and two unreachable points in the Center (0000, 1111), the Empty Set (the Void, the Hole, Contradiction) or its Opposite (The Whole, Tautology).

It is clear that it must be possible to create higher dimensional models based on n-based-logics.

When n becomes very big the geometry will tend to a n-Dim circle in which every point is in opposition to the point at the other side.

The big problem with n-based logics is language. We don’t have the names to articulate the many grades of opposition that are possible.

The other problem is that a negation is not a symmetric operation (A = not-not-A) but a rotation with an angle 360/n.

The n-opposite-geometries are highly related to Simple Non-Abelian Groups (SNAGs). They play an important role in biology.

The last step is to transform the static n-opposite geometries by making n very large (infinite) to a dynamic “opposition field”.

Related Models

In current Psychology Hot & Cold are called Communion and Moist & Dry, Agency. Together they create the so called Interpersonal Circumplex.

The four stages of Learning by Jean Piaget.

The mathematical model behind the theory of Piaget is called the Klein Four Group or Identity/Negation/Reciprocity/Correlation-model.

In the Science of Ecology (Panarchy) Agency & Communion are called Connectedness and Potential. The Panarchy model looks like a Mobius Ring.

A model that describes the Four Perspectives on Security:

The Semiotic Square of Greimas:

The Chinese Sheng-Cycle: The Chinese Five Element Model is comparable to the Western Four Element model. It contains as a Fifth Element, the Whole-Part-relationship (Earth, Observer State). Emptiness (Nothing, the Tao) is represented by the recursive Pentangle inside.

The lesson

When thou hast made the quadrangle round, then is all the secret found“.

When You have moved once through the Cycle you have seen Everything there is to See. The only way to move out of the Cycle is to jump into the wHole in the Middle.

The secret: It is impossible to move though the center because the paths that go through the center are a contradiction or a tautology (I am what I am, JHWH).

We have to move with the Cycle (making the rectangle round (a circle)), around the Singularity (the Hole of the Whole), going Up and going Down all the time.

The only way to solve this problem is to join the opposites by accepting only one thruth-value, by:

1. Accepting everything (Wu Wei),
2. Denying everything (Stoics) or
3. Diminishing the amount of dimensions (“becoming Simple”, “like Children”) by moving up in abstraction (Hot & Cold -> Temperature -> Everything is Energy) to the level of zero dimensions, a point, becoming One with the First Matter (Tao, Vacuum, The Kingdom).

“If we then become children, would we thus enter the kingdom?” Jesus said unto them, “When ye make the two one, and when you make the inside like unto the outside and the outside like unto the inside, and that which is above like unto that which is below, and when ye make the male and the female one and the same, so that the male no longer be male nor the female female; then will ye enter into the kingdom.” (Gospel of Thomas, Logion 22).

Semiotics for Beginners

How to use the Square of Opposition as a Research Tool

About the Cube of Space of  Sefer Yetzirah

About Truth of Reason and Truth of Fact

Why Humans are Toolmakers

About the Ars Generalis Ultima of Ramon Lull (1305)

About the Six Domains of  the Polynomic System of Value

Why Innovation is Re-Combination

How to Balance the Seal of Solomon

Anti-Fragility and the Square of Opposites

An Introduction to Hexagonal Geometry

# Spelen met tussenschotten, lagen en stromen.

Dit is een door mij geschreven hoofdstuk uit het boek De onvermijdelijke culturele revolutie /  |red. H. Konstapel, E. Vreedenburgh, G.J.P. Rijntjes, SMO 1998.

Dit artikel trekt lering uit de ervaringen die ik heb opgedaan met het besturen van softwarecomplexen.

Onder besturen versta ík dat er iemand is, die weloverwogen, op basis van kennis van zaken, sturing geeft aan een proces van ontwikkeling. Onder een softwarecomplex versta ik een grote hoeveelheid geautomatiseerde code die zeer complex is opgebouwd.

In het algemeen is dit het geval als software ouder wordt. Er is dan niemand meer, die bij het origineel betrokken is geweest en de documentatie is weg of verouderd.

Een andere complicerende factor is gekochte software, zoals WINDOWS. De nieuwe eigenaar heeft er geen idee van hoe deze software werkt. Op dit ogenblik zit al meer dan 95% van de software “onder de motorkap” in de PC.

De afhankelijkheid van deze software is bij veel gebruikers erg groot. We zijn de gevangenen geworden van de ons omringende software.

Met een beschrijving van mijn eigen ontwikkelingsgang, wil ik in vogelvlucht de ontwikkelingen in de automatisering en de besturing van automatiseringsprocessen tussen 1970 en nu in kaart brengen.

Er toont zich in die periode een exploderende diversiteit aan software en ondanks verwoede pogingen een steeds verder afnemende besturing door het individu. Op dit moment is er zelfs geen sprake meer van besturing van processen maar van autonome groei.

Vervolgens beschrijf ik gedrag van mensen in relatie tot complexe situaties en zal laten zien, dat we op dit punt niet sterk staan. Mensen zijn overlevingsmachines en geen analisten.

Daarna pak ik de evolutie-theorie op. Deze theorie lijkt bruikbaar om op termijn, nieuwe wijzen van besturen van de ontwikkeling van het softwarecomplexen te ontdekken.

Als laatste probeer ik alle vergaarde kennis te gebruiken om te laten zien hoe besturen mogelijk is door te spelen met tussenschotten, lagen en stromen.

Programmeren

Mijn eerste ervaringen met computers en computertalen deed ik op in de periode 1969 – 1980. In deze periode studeerde ik wiskunde in Leiden en deed mijn eerste werkervaring op als Operations Research Analist bij de Algemene Bank Nederland (ABN).

Deze eerste ontwikkelingsfase is te typeren met de term programmeren. Er werd veel aandacht geschonken aan het maken van programma’s en nog weinig aan ontwerpen of besturen. Dit was ook niet nodig, omdat er niet veel ontwikkelaars en programma’s waren.

Ik zag mijn eerste computer of beter een stukje van de computer, de kaartlezer, in 1969 in het Centraal Rekeninstituut van de Universiteit Leiden. Hij stond in de hal en mensen met dozen vol ponskaarten omringden hem. Het duurde een dag, voordat je zeker wist, dat alles wat je op die kaarten had ingetikt ook zonder tikfouten was. Dat betekende echter nog niet, dat het programma realiseerde wat je er van verwachtte.

Studenten Wiskunde werden getraind in ALGOL en Assembler. De laatste taal was een machinetaal gericht op computers van IBM. Assembler was het summum van onbegrijpelijkheid. Je verschoof steeds kleine stukjes data in binaire vorm van het ene geheugenplekje naar het andere plekje.

ALGOL, de moeder van alle computertalen, was bedacht om deze narigheid onzichtbaar te maken. Door een ander programma werd ALGOL omgezet in Assembler. Weer een ander programma zette Assembler om in nullen en enen (de machinecode).

Het laten werken van programma’s gaf een enorme kick. Na soms weken puzzelen en erg veel wachten op output deed hij het.

Naast de praktijk van het programmeren kregen we ook theorie over talen (Chomsky), machines (Turing) en programmeren (Dijkstra).

Langzamerhand werd duidelijk, dat we iets in handen hadden, dat de wereld zou veranderen. Het werd duidelijk dat met de computer of beter gezegd met de computertaal ideeën supersnel om te zetten zijn in acties.

Computertalen

De denkbeelden van Chomsky hebben grote invloed uitgeoefend op de computertalen. Door het combineren van woorden en patronen (de syntax) ontstaan oneindig veel mogelijkheden.

Het omgekeerde, het vinden van woorden en patronen in de resultaten, kreeg mijn aandacht. Was het mogelijk om hier een methode voor te bedenken?  Het vertalen van de ene naar de andere taal leek een kwestie van tijd te zijn. Maar tot op heden zijn we in beide gebieden nog aan het speuren naar de ultieme oplossingen.

Door veel te lezen over de geschiedenis van de filosofie (Störig, Russell) ontdekte ik, dat taal en vertalen de mens al eeuwen hebben beziggehouden.

In bijvoorbeeld de Culturele Antropologie (Levi-Strauss) wordt geprobeerd om de woorden en de patronen te vinden in culturen.

Chomsky en Turing hebben laten zien, dat er een groot verschil is tussen computertalen en mensentalen. Bij een computertaal is de betekenis (semantiek) eenduidig en kunnen woorden vertaald worden door ze stuk voor stuk te lezen en te interpreteren. Er bestaat geen twijfel over wat er moet gebeuren.

In een mensentaal moet je soms “heen-en-weer” in de tekst om de juiste betekenis te vinden. Er is hierbij sprake van contextgevoeligheid.

Ook is de plaats van een woord ten opzichte van een ander woord belangrijk voor de betekenis ervan. Bovendien kunnen dezelfde woorden verschillende betekenissen hebben.

Het verschil tussen computer- en mensentalen heeft een enorme invloed gehad op de automatisering. Steeds heeft men geprobeerd om de structuur van de computertaal aan de gebruiker op te dringen omdat dit niet lukte werd de automatisering/software steeds complexer.

De computer beschikt slechts over een beperkt aantal woorden en patronen. Hoe dichter je de computer nadert, met als minimale taal de machine code, hoe minder woorden en patronen er zijn.

De variatie in (output-)mogelijkheden neemt hierdoor toe.  Iedere ontwikkelaar van een nieuwe computertaal maakt, meestal impliciet, een keuze voor het makkelijk bereiken van een bepaald soort eindresultaat, met veel vaste woorden en patronen, of voor veel variatie in dit resultaat.

Technici houden van talen die dicht bij de computer staan. Eindgebruikers willen het omgekeerde: een taal die het meest lijkt op een mensentaal.

Zo zijn er in de loop der tijd steeds nieuwe talen ontstaan, die naast elkaar staan of op elkaar zijn gebaseerd. Zo wordt een taal soms via een laag van vertalers naar de computer gebracht. Dit vertalen kost allemaal tijd.

Hoe meer de taal kan hoe langer het duurt voordat het resultaat zichtbaar wordt. Door de steeds maar weer toenemende kracht van de computer valt het niet op dat er zeer veel werk wordt verstouwd.

Aan de ontwikkelde computertalen zijn generaties toegekend, die worden aangeduid met nummers (1e Generation Languages 1GL). De ontwikkeling van machinecode (1e generatie) via Assembler (2e generatie) naar Algol (3e generatie) lijkt te zijn geëindigd in de 4de generatie ( SQL).

Het ontwikkelen van de 5de generatie taal (Artificial Intelligence) is ondanks hoge investeringen tot op heden niet gelukt.

Computers werken niet exact

Het leukste vak tijdens mijn studie vond ik Numerieke Wiskunde. Complexe wiskundige structuren werden afgebroken in door de computer te gebruiken bouwstenen.

Zo is machtsverheffen niets anders dan een aantal keren vermenigvuldigen en zijn sinus en cosinus reeksontwikkelingen.

Veel mensen weten niet dat het meestal niet mogelijk is om een berekening exact door een computer te laten uitvoeren. Men probeert dan een benadering te vinden.

Het toepassen van benaderingen op benaderingen maakt, dat de afrondfout steeds groter wordt. Zoals gesteld zijn de meeste computergebruikers zijn zich hiervan niet bewust.De computer wordt gezien als het wonder van exactheid.

Het aan elkaar verbinden van een groot aantal benaderde berekeningen, zoals in een groot wiskundig model geeft uiteindelijk een onvoorspelbaar resultaat dat tussen grote marges van onzekerheid ligt.

De meeste onderzoekers kunnen deze marge niet tonen of willen hem niet tonen. Ze geven liever hun eindresultaat in de vorm van een getal met het liefst vele cijfers na de komma.

Leren

Als bijvak voor mijn doctoraal deed ik Onderwijskunde. Het meest interessante gedeelte was voor mij Leerpsychologie.

Gagné beschreef leren als een gradueel proces, waarbij lagere structuren, zoals stimulus en respons, zich opbouwden tot het summum van de “problem-solving”. De theorie van Gagné geeft een indeling, maar verklaart weinig.

Piaget (The psychologie of intelligence, 1986) ontwikkelde een theorie die gebaseerd is op “sprongsgewijs” leren.Mensen leren door gegevens en ervaringen op te slaan in bestaande mentale vormen (assimilatie) of door het herstructureren van deze structuren (accommodatie). Dit laatste gaat gepaard met allerlei vaak ook emotionele bijeffecten (ziekte, stress).

Accommodatie grijpt veel dieper in op de mens dan enkel op mentaal niveau. Het kan bijvoorbeeld het immuunsysteem aantasten. Deze bevindingen zag ik terug in mijn latere werkzaamheden als leidinggevende van een ontwikkelafdeling en als betrokkene bij grote veranderingsprojecten.

Echte problemen zijn onoplosbaar

Na mijn afstuderen in 1976 kwam ik in dienst van ABN op de afdeling Operations Research. Hier was men, dacht ik, bezig om “het grote exacte werk” te verrichten. De afdeling bestond uit econometristen en wiskundige ingenieurs.

Ik was, naast mijn baas de enige echte Drs. Wiskunde. Al snel ontdekte ik, dat echte automatiseringsproblemen onoplosbaar waren en je ergens moest gaan “sjoemelen” om met een oplossing te komen.

Een mooi voorbeeld is het optimaliseren van databasestructuren. Na het bestuderen van boeken en gesprekken met databaseontwerpers ontdekten we, dat er vele optimalisatie manieren waren, die ieder als dé manier werden bestempeld.

Een wiskundige analyse van het probleem liet zien, dat het vrijwel onmogelijk was om in redelijke tijd een oplossing te vinden voor het optimaliseren van database-structuren.

Hierbij kwam het probleem, dat een kleine verandering van de waarden (bijvoorbeeld het aantal banktransacties per dag) aanleiding gaf tot grote veranderingen in de oorspronkelijke structuur.

Toch bleken de database-ontwerpers niet te overtuigen van de in essentie onoplosbaarheid van deze automatiseringsproblemen. Net als bij andere existentiële vraagstukken bleek de het onoplosbare karakter ervan te leiden tot het aanhangen van een geloof.

APL en de druk om te verwezenlijken.

APL, “A Programming Language”, is een taal gemaakt voor wiskundigen. Oorspronkelijk was ze bedoeld als instrument om wiskunde onderwijs te geven. APL slaat alle gegevens op in matrices. Deze manier van opslaan is uitermate flexibel en liep ver vooruit op latere ontwikkelingen zoals de relationele database.

Met APL worden alle bewerkingen direct in het geheugen uitgevoerd. Men noemt dit een interpretor. Het directe werken met de hardware gaat ten koste van de uitvoeringssnelheid.

Talen, die in onderliggende talen worden vertaald bieden de mogelijkheid om te worden geoptimaliseerd. In het algemeen kan men dan kiezen voor optimalisatie van het ruimtegebruik of van de verwerkingssnelheid.

APL is de meest perfecte “direct link” tussen (wiskundige) hersenen en de computer. Na een langdurige inleerperiode was de programmeur in staat om de meest complexe problemen in een paar symbolen te vangen.

Er werd ook een sport van gemaakt om programma’s steeds compacter te maken. Na deze inkrimping van het aantal symbolen snapte niemand meer wat het programma beoogde, behalve de ontwikkelaar. Maar na enige tijd wist deze het ook niet meer. Pas na een langdurige studie kon de ene programmeur het onderhoud van de programma’s van een ander overnemen.

Er werd om dit probleem te voorkomen aangedrongen op het maken van documentatie in het programma of daar buiten. Door de programmeurs werd dit gezien als tijdverspilling.

Er bestond een enorme druk om steeds maar weer nieuwe ideeën te verwezenlijken. Een goede administratieve afwerking leverde geen punten op.

Na enige tijd werd ik betrokken bij het maken van delen van wiskundige modellen. Deze modellen hadden tot doel om de ontwikkeling van de rente te voorspellen op basis van tijdreeksen. Hiertoe werd een complete prognosefabriek gebouwd in APL, die met behulp van een modelgenerator (Box-Jenkins)* een grafische terminal van Tectronix* aanstuurde.

Per maand werd volautomatisch een doos met plotjes met grafieken afgeleverd en aangeboden aan de bedrijfseconomen. Het viel mij op, dat men geen aandacht schonk aan afrondfouten, die APL veroorzaakte.

Er werden door APL namelijk zeer complexe programma’s aan elkaar geknoopt. Daarnaast werd ook de statistische fout niet getoond. De klant kreeg prachtige grafieken en had een groot vertrouwen in de deskundigheid van statistici. Hoe complexer het model, hoe groter het geloof.

Bij de ontwikkeling van een Management Information System (MIS) kreeg ik steeds meer te maken met medewerkers van het computercentrum. In het MIS werden wiskundige modellen (in APL) en de administratie (in COBOL) samen gebracht.

Om de opslag te verbeteren werd gekozen voor het nieuwste van het nieuwste, een database-managementsysteem van IBM genaamd IMS.

De technici vertaalden deze term in Increasing MainStorage, omdat de software enorm veel geheugen kostte. In die tijd was het werkgeheugen van de computer een schaars goed. Programma’s werden vaak opnieuw gemaakt om zo slim mogelijk met geheugen om te springen. Deze optimalisatie is één van de belangrijkste oorzaken van het jaar 2000-probleem.

Het computercentrum zelf was een grote papierfabriek, waar lange lijsten werden afgedrukt en verstuurd naar de kantoren. Men besteedde veel tijd aan het omstandig aantonen, dat iets niet kon of dat de ander de schuld had van een fout.

Dit kwam, omdat men de werkwijze had opgesplitst in stappen en taken, die vaak langs elkaar heen werkten. Voordat er wat werd gemaakt moest er eerst worden opgeschreven wat er moest gebeuren. Dit laatste werd goedgekeurd door de gebruiker. Later werd de werking van de programma’s nog eens op papier beschreven. Als laatste werd er getest of de programma’s wel deden wat de bedoeling was.

In het algemeen was de gebruiker daarna niet tevreden met wat hij kreeg. Hij werd dan om zijn oren geslagen met de specificatie die hij had goedgekeurd en moest dan wel inbinden.

Het spel kostte veel meer tijd en mensen dan bij Operations Research. Veel later werd de aanpak bij Operations Research voorzien van de naam “Iteratief ontwikkelen”. In tegenstelling tot de werkwijze bij het computercentrum  houdt iteratief ontwikkelen in het samen met de gebruiker stapsgewijs ontwikkelen van software. Elke korte ontwikkelstap wordt pas afgesloten na overleg met de gebruiker.

Samenvatting

• We kunnen gespecialiseerde talen naar machinetaal vertalen. Een machinetaal bestuurt een computer. Een machinetaal bevat heel weinig onderdelen en patronen. Hoe minder onderdelen en regels een taal bevat hoe meer mogelijkheden hij heeft. Gewone mensentaal voldoet niet aan de regels: zij is niet eenduidig en ze is contextgevoelig.
• Het is mogelijk om een taal te beschrijven met behulp van een andere taal. Door iedere hogere laag geven we een richting aan het toepassingsgebied. We maken de taal rijker en daarmee de uitvoer meer voorspelbaar.
• Een computer is niet in staat tot het exact uitrekenen van complexe wiskundige berekeningen. Er worden met behulp van numerieke wiskunde benaderingen geïntroduceerd, die een fout introduceren, die zichzelf versterkt als we berekeningen op berekeningen toepassen. Mensen weten dit niet of willen dit niet weten. Een computer staat voor hen voor exactheid.
• Er bestaat een groot verlangen om ideeën om te zetten naar activiteit. Een computer is het middel om dit te doen. Het overzetten lukt het beste met abstracte ideeën, die wiskundig kunnen worden beschreven. Er is dan een één op één relatie tussen denken en doen. Niet-wiskundige menselijke intelligentie is (nog?) niet te vatten in een taal. Schijnbaar gaan we als we taallagen maken ergens over een grens heen, die het onmogelijk maakt om eenduidig te vertalen.
• De problemen in de wereld laten zich in het algemeen niet vangen door een wiskundig model. Altijd moet er water in de wijn worden gedaan. Onoplosbare problemen leiden tot een groot geloof in de eigen oplossing.
• Hoe complexer het model wordt hoe onbetrouwbaarder de uitkomsten zijn en hoe groter het geloof wordt van de klant. Als een wiskundige het heeft bedacht zal het wel kloppen.
• De taal APL was ver vooruit op alle andere talen in zijn mogelijkheden. Het gemak, waarmee men een bepaald idee kan omzetten naar de werkelijkheid is bepalend voor de werkwijze. Mensen willen direct resultaat.
• Per periode is er een dominant selectiecriterium dat bepaalt wat goed en fout is. In de eerste periode van automatisering is dat de schaarste aan werkgeheugen van de computer geweest.
• Hoe meer mensen tussen de vrager naar informatie en de leverancier van deze informatie worden gezet hoe minder de resultaten aanslaan en hoe langer het ontwikkelproces duurt. Dit pleit ervoor om het “zelf te doen”.

Besturen

De hoeveelheid betrokken mensen en de omvang van de programmatuur namen in de loop der tijd toe. De afstand tussen de gebruiker en de ontwikkelaar werd groter en groter. De manager werd geroepen om orde op zaken te stellen.

De volgende fase in de geschiedenis gaat over besturen.

Het zal blijken, dat het zeer moeilijk is om de realisatie van ideeën werkelijk te beheersen.

De volgende opsomming van uiteenlopende observaties en onderzoeksresultaten hebben invloed gehad op mijn denken over en besturen van ontwikkelingsprojecten.

Planning & Beleid

In 1980 ben ik overgestapt van ABN naar de Centrale Directie van de PTT.

Hier werd ik tewerkgesteld als beleidsmedewerker bij de Centrale Afdeling Personeelsvoorziening en Loopbaanontwikkeling. De PTT was op dat moment bezig om zich op te splitsen in Geld (Giro), Post en Telecom.

De centrale afdeling was bezig met zijn “doodstrijd”. Deze strijd heeft jaren geduurd.

Om de stap van Operations Research Analist naar Beleidsmedewerker te kunnen maken volgde ik de postdoctoraal opleiding Planning en Beleid in Utrecht.

Het was de allereerste keer, dat ik theoretisch te maken kreeg met het besturen van complexe processen. Ten opzichte van Operations Research richtte ik mij nu op de mens en niet op het model.

In de opleiding liet men zien, dat het vak Planning en Beleid in een diepe crisis verkeerde. Dit was de crisis van het afbrokkelende geloof in de “maakbare samenleving”.

De bekendste onderzoeker uit die tijd was Simon, die samen met Newell het boek “Human problem solving”* (1972) had geschreven.

Een belangrijk thema in dit boek was dat de meeste problemen echt onoplosbaar zijn óf dat we onvoldoende (computer-)tijd hebben om ze op te lossen.

Mensen gaan op zoek naar het “haalbare” en relateren hun “aspiratieniveau” aan de groep, waar ze inzitten. Het is goed mogelijk, dat een oplossing slechts delen van een probleem oplost en soms elders weer grote problemen veroorzaakt. Probleem oplossen is voor een groot deel perceptie. We geloven, dat we iets hebben opgelost.

Ik zat midden tussen de beleidsmedewerkers die aan onderwerpen als Beoordeling werkten. Zij hadden hiertoe overleg met gelijkwaardige managers. Ik had niet de indruk, dat men “de vloer” bezocht.

Een korte stage bij het Postdistrict Leiden opende mij de ogen. Wat was er een verschil tussen de ideële hoogbetaalde beleidsmedewerkers en de postbeambten. Later besefte ik, dat een dergelijk contact het onmogelijk maakt om nog “beleid te maken”.

Hoe meer je weet van de werkelijkheid hoe slechter je kunt beslissen, omdat je de consequenties kent. Je hebt een abstract model en soms, letterlijk, afstand nodig om hier los van te komen.

Generaals moeten ver van het slagveld hun strategie bepalen. Soldaten zijn dan nummers en eenheden geworden. Als ze te dichtbij komen zien de generaals de mens achter het nummer en nummers kunnen niet sneuvelen, mensen wel.

Men maakt plannen als men denkt, dat de toekomst voorspelbaar is

Er was wat onderzoek gedaan naar het verband tussen het planningsproces en de toestand van de omgeving. Hierbij kwam de  term “causal texture” (F.E. Emery en F.E.Trist) naar boven.

De voorspelbaarheid van de omgeving kan oplopen van “placid” naar “turbulence”. Hoe meer onvoorspelbaar een omgeving in de toekomst is hoe beter het is om ad-hoc te reageren.

Hier werd ook een mooie term voor uitgevonden namelijk “Muddling through (voortmodderen)”. Door de enorme hoeveelheid gegevens, die de laatste tijd beschikbaar komen hebben de meeste mensen het gevoel, dat de “causal texture” constant turbulent is.

Voortmodderen is de algemene trend aan het worden. Dit voortmodderen kunnen we op een nette manier vertalen in “leren en direct reageren”. De manier, waarop mensen leren is cruciaal voor het planproces.

Vandaar, dat er ook steeds meer theorieën komen,  die de term leren bevatten, zoals  “planning by learning” en “de lerende organisatie” (P. Senge).

In mijn scriptie voor de postdoctoraal opleiding paste ik deze theorie op de automatisering toe en beschreef het iteratief ontwikkelen van software.  De toekomst is altijd onvoorspelbaar. Ze wordt gemaakt door mensen, die of denken te kunnen voorspellen of willen scheppen. “Shape your own future”!

Plannen worden uitgevoerd als iedereen de “nood”-zaak ziet.

Men deed onderzoek naar falen en slagen van grote planningsprojecten.

Een historische analyse duidde aan, dat het erg goed uitkomt als er sprake is van een ramp, zie bijvoorbeeld de Deltawerken als gevolg van de stormvloedramp van 1953.

De negatieve begrippen ramp en vijand kunnen positief vertaald worden in het begrip visie. Dit grijpt echter aan op een ander niveau. (Doods-)angst en afgunst sturen op het niveau van de emoties, terwijl een visie het intellect stuurt.

Later is me opgevallen, dat men veranderingsprocessen in het algemeen probeert te sturen met positieve denkbeelden: het voorhouden van de wortel. Het aspect pijn, de stok, laat men achterwege.

Good managers don’t make policy-decisions. They give their organizations “a sense of direction” and they are masters of developing opportunities (Wrapp, Harvard Business Review, 1967).

Plannen is verbonden aan “geloven”. Managers moeten niet zelf beslissen, maar hun medewerkers de context aanbieden om een beslissing te nemen. Er zijn mensen, die de gave van het overtuigen hebben. Het lijkt erop, dat ze dit alleen kunnen doen als ze zichtbaar en voelbaar zijn. De meeste managers zijn een naam en tonen zich niet.

Een organisatie is een samenspel van mensen. We moeten er geen individuele menselijke eigenschappen aan geven. In sommige bedrijfskundige theorieën krijgen organisaties een “eigen leven”.

Ze worden een mens en hebben een geheugen, ze leren en ze anticiperen. Voor mij is het is twijfelachtig of een verzameling mensen hetzelfde gedrag vertoont als één mens.

Een collectief heeft op hetzelfde moment over een onderwerp vele meningen. Individuen of groepen van individuen streven vaak tegenstrijdige belangen na. In grote organisaties zijn er dan ook vrijwel altijd zichtbaar of onzichtbaar concurrerende onderdelen.

Aan bedrijfskundestudenten wordt een mechanistisch beeld  van de organisatie geleerd. Het topmanagement ziet de richting, drukt op de knop en de raderen draaien. Maar de medewerkers zien geen beleid en geen visie.

De omgeving blijkt niet te reageren zoals het topmanagement dacht en de raderen staan stil. Het duurt jaren voor het management, vaak na een tijdje overspannen te zijn geweest, accepteren dat het anders moet.

Organisaties zijn in de tijd onvoorspelbare, veranderende patronen van mensen en middelen en kunnen daardoor niet mechanistisch bestuurd worden.

Plannen is een mentaal proces

Mensen veranderen door de mentale en fysieke ervaringen die ze meemaken. Deze ervaringen zijn het gereedschap, waarmee ze de toekomst ingaan. Het maken van plannen wordt enorm beïnvloed door deze ervaringen.

Voorspellingen, die negatieve consequenties geven voor het toekomstig functioneren worden “weggestopt”.

Zo ziet de toekomst er in principe altijd enigszins “rooskleurig” uit. Ernstige ziekten en faillissementen overkomen anderen.

Veel methodes proberen om deze bias te voorkomen, door het toeval in het planningsproces te introduceren.

Men gaat scenario’s maken. In de mentale modellen  van de werkelijkheid worden variaties aangebracht en aan de planners aangeboden. Men hoopt dan, dat iemand “het licht ziet”.

Als een kind speelt experimenteert het binnen een “veilige wereld”. Hierbij gebruikt het voorwerpen, die belangrijke zaken in de wereld voorstellen (een pop vader). Door de pop worden vele mogelijke (en ook onmogelijke) situaties uitgeprobeerd.

Ook volwassenen gebruiken dit soort manieren om zich voor te bereiden op nieuwe situaties.

Mensen lijken doelgericht, van zichzelf bewust, staan open voor de buitenwereld en hebben een eindig bestaan. In sommige theorieën hebben organisaties deze eigenschappen overgenomen.

De meeste organisaties leven echter veel korter dan mensen. Men heeft de hoop, dat planning het mogelijk maakt om de levensduur te verlengen. Arie de Geus (De Levende Onderneming) heeft laten uitzoeken wat “oude bedrijven” gemeen hebben.

Deze bedrijven blijken gevoelig te zijn voor hun omgeving, hebben een sterke identiteit, zijn tolerant en karig met geld.

Dit laatste punt is mij al meer opgevallen. Beperkingen verwekken creativiteit. Hoe minder budget hoe intelligenter de oplossing.

De identiteit maakt het voor individuen mogelijk om zich te ordenen. Men streeft naar een gezamenlijk doel. Indien de toekomst een dergelijk doel niet meer suggereert valt de identiteit weg.

Ontwikkelingen in de besturing van automatisering na 1984

In 1981 kwam ik terug bij  ABN. Ik promoveerde in snel tempo naar de functie van groepsleider van een automatiseringsafdeling. In 1984 werd ik gevraagd om me druk te gaan maken over het ontwikkelproces. De projecten werden complexer.

Om de processen in de automatisering te kunnen besturen werd een aantal maatregelen genomen.

Projectmanagement werd geïntroduceerd. Dit werd gebaseerd op wat men later de watervalaanpak is gaan noemen.

Er werden scherp afgescheiden fasen ingevoerd (ontwerpen, bouwen, testen en exploiteren).

Deze specifieke fasen werden voorzien van standaarden (documentindeling, opleidingen, taakbeschrijvingen).

Men ging uit van de oude planningstheorie die een maakbare wereld veronderstelde.

Niemand had in die tijd het benul hoe snel en drastisch de automatisering en de buitenwereld zou gaan veranderen.

Er werden hulpmiddelen geïntroduceerd. De ontwikkelaar ging steeds meer tijd achter zijn beeldscherm  doorbrengen. Er werd hierdoor minder tijd besteed aan overwegen.

Door de standaardisatie ging de automatisering zich voor automatisering lenen.

De eerste innovatie was de tekstverwerker, waardoor de programmeur niet meer afhankelijk was van de centrale typ- en ponskamer.

De doorlooptijd tussen idee en realisatie van het idee werd steeds korter. Bij de tekstverwerker moest men in eerste instantie nog gebruik maken van een typmachine. Later werd het beeldscherm geïntroduceerd.

Er waren minder beeldschermen dan medewerkers. Men moest inschrijven op een lijst. In de tussentijd bekeek de programmeur zijn product en op papier bracht wijzigingen aan.

In de loop der tijd werd de verhouding één op één. Vanaf toen werd er nog uitsluitend gewerkt achter het scherm. De interactie tussen computer en ontwikkelaar verving het rustig zelf nadenken.

Deze vervanging van de “contemplatie” door de interactie heeft een enorme impact op de werkwijze gehad. De mens werd langzaam maar zeker in de machine, lees de software, “gezogen”. De software nam de leiding over.

In een later stadium werd de methode vertaald in grafische hulpmiddelen. In eerste instantie vervingen die het tekenmiddel (de template). Later ging de software meedenken en taken overnemen.

De Computer Assisted Software Engineering (CASE) was geboren. De ontwikkelaars waren niet echt blij met deze ontwikkeling. Men kon zijn eigen “stijl” niet meer gebruiken.

Preventie krijgt de overhand. Dit resulteerde in vele nieuwe functies, die allemaal proberen te voorkomen dat er fouten worden gemaakt.

In 1984 werd ik verantwoordelijk voor de nieuwe afdeling Gegevensbeheer. Deze afdeling moest proberen om de samenhang in de gegevensstructuren van de bank te bewaken.

Het streven werd om een project op tijd, binnen het budget en met de gewenste functionaliteit op te leveren. Dit streven naar preventie heeft grote invloed gekregen op de werkwijze.

• Men ontdekte, dat veel functionaliteitfouten onstonden door een beperkt ontwerpproces. Het aanpassen van een ontwerp (een idee) is veel goedkoper dan het aanpassen van een programma (een realisatie). Er kwamen dus ontwerpers, die los van de bouwers gingen werken. De overdracht van de kennis van de ontwerpers naar de bouwers werd een probleem. In de loop van een project werd altijd tijd verloren. De managers durfden meestal deze uitloop niet te vertellen aan de opdrachtgevers. Men bespaarde liever tijd  door “onnodige” zaken over te slaan. Er werd dan minder getest en gedocumenteerd.
• Men ontdekte, dat de ontwikkelaars zich niet aan de methode hielden. Er kwamen dan ook kwaliteitscontroleurs, verbeterprogramma’s en ISO-certificaten. De ontwikkelaars vonden manieren om aan deze controle te ontkomen. Dit gaf weer munitie aan de controleurs om hun aantal te vergroten en nog meer geavanceerde middelen te ontwikkelen.
• Men ontdekte, dat systemen elkaar in de weg zaten (overlap). Er kwamen dan ook informatieplanners en administrators, die bedrijfsdoelstellingen gingen vertalen in logische- en technische architecturen.
• Men ontdekte, dat software veel fouten bevatte. Er kwamen dan ook testers en testplannen en testhulpmiddelen.
• Men ontdekte nieuwe aanpakken en er kwam nieuwe technologie, die alles zou verbeteren. Hiertoe moesten velen vaak getraind worden.

Er kwamen zoveel verschillende soorten automatiseerders, dat het op het juiste moment bijeen brengen een probleem werd.

Er kwamen dan ook human resourcemanagers, skill-management-systemen en planningspakketten.

Het resultaat was, dat de bouwer omringd werd door een veelvoud van anderen, die feitelijk niets maakten.

Het ergste is nog, dat men nog steeds niet beschikt over een manier om objectief te meten wat productief is.

Hierdoor kon de ene na de andere hype de softwareontwikkeling in grote beroering brengen. Deze is nog steeds in afwachting van de “silver bullet”, die wellicht nooit gaat komen.

De database als grote integrator

De ontwikkelingsmethode werd sterk beïnvloed door de opkomst van de database. Het computercentrum transformeerde zich van lijstenfabriek naar opslagcentrum. Het gegeven werd uitgevonden.

De methode werd een object van heilige oorlog tussen de procesdenkers en gegevensdenkers. In essentie ging het bij deze oorlog om het verschil tussen het veranderende (gebeurtenis, algoritme, proces) en het blijvende (het gegeven, het geheugen).

De hoop bestond, dat gegevens zeer lang gelijk zouden blijven in hun semantiek en syntax. De semantiek en in het bijzonder het classificeren werd een belangrijk onderwerp van onderzoek.

Er werden projecten gestart om bedrijfsgegevens-modellen in kaart te brengen en bedrijfsbrede databases te bouwen. Deze databases moesten de waarden, betekenis en beschrijving van alle gegevens van het bedrijf bevatten.

Hiervoor deed de architect zijn intrede. Hij had als opdracht om ruimtelijke ordening tussen systemen te bewerkstelligen. De “vaste gegevens” theorie is niet uitgekomen. De werkelijkheid bevat weinig stabiele elementen.

Gegevens zijn een afbeelding van de blik van de medewerkers en de klanten op de werkelijkheid. Zowel deze blik, lees het paradigma, als de werkelijkheid zijn met toenemende snelheid aan het veranderen.

De waterval-aanpak veronderstelde stabiliteit in de verwachtingen en specificaties van de klant en in de  techniek. De doorlooptijd van een redelijk project was toch gauw een jaar. In die tijd veranderde de wereld sterk.

Bij de klanten was een onderscheid te maken tussen de vertegenwoordiger van de klanten en de daadwerkelijke gebruiker van de software. De laatste kwam er bij het specificeren eigenlijk weinig aan te pas.

Als men na hard zwoegen alles klaar had begon het proces van implementatie: de eerste confrontatie met de gebruiker. In de loop der tijd is die gebruiker steeds mondiger en veeleisender geworden.

De acceptatiegraad van nieuwe software is vaak klein. Dit fenomeen komt veel minder voor bij pakketsoftware. Hier wordt goed gebruik gemaakt van marketingtechnieken. Implementeren is “verkopen”.

Het uitgangspunt bij pakketsoftware is dat het niet mogelijk is om met alle individuele wensen rekening te houden.

Men dacht structuur te zien in de bestaande situatie. Alle databases gerelateerd aan een klant werden onder één noemer gebracht net als alle manieren om rente te berekenen. Er werden vele herbruikbare elementen onderscheiden.

Deze elementen werden vertaald in een nieuwe taal, de zogenaamde 4GL. Deze taal maakte het maken van een lijst zo simpel, dat de eindgebruiker het zelf kon doen.

Een andere manier om snel te ontwikkelen is de generator. Dit is een middel om kleine stukjes bestaande programma’s aan elkaar te koppelen.

Toch bleek in de loop der tijd, dat iedere groepering op den duur weer instabiel werd. Hoe groter de samengeklonterde brokken waren, hoe moeilijker het werd om ze snel aan te passen.

De “just-in-time” ontwikkeling

De logistiek leverde het concept van just-in-time. Deze manier van werken wordt gerealiseerd door voorraden op te heffen en de ontwikkeling pas te starten als het nodig is.

Dit verreist een hoog niveau van standaardisatie en een goed inzicht in het product. Dit product wordt uit elkaar gehaald en weer opgebouwd uit instelbare bouwstenen.

Binnen de grenzen van het mogelijke worden de klanten in staat gesteld om hun wensen kenbaar te maken. Ontwikkelen wordt een proces van het instellen van soms vele parameters. Met complexe software (bijv. SAP) kan men hier maanden mee bezig zijn.

Uit het logistieke concept groeide het idee van de software-fabriek. Software wordt door de opdrachtgever just-in-time samengesteld uit pasklare onderdelen. Dit vereist een goed inzicht in het eindresultaat.

Na een aantal iteraties is een goede architect in staat om dit eindresultaat te bereiken met een beperkt aantal bouwstenen. In één keer lukt het nooit.

Een goede manier is om bestaande systemen te verbeteren. Het doel moet zijn om meer functionaliteit met minder onderdelen te bereiken.

Er wordt echter betrekkelijk weinig gekeken naar het bestaande. De meeste hulpmiddelen en methodes gaan uit van nieuwbouw. Men denkt, dat men met de nieuwe technieken en hulpmiddelen sneller klaar is met een beter resultaat.

Niet iedereen wil snel klaar zijn. Deze ontwerpers construeren bibliotheken met herbruikbare bouwstenen voor een bepaald kennis-domein.

Samenvatting

• De planningstheorie was niet voor niets in de jaren tachtig in een crisis. De wereld is niet maakbaar. Zij is door de automatisering met steeds grotere snelheid aan het veranderen. Hier bijt de slang in zijn eigen staart.
• In de automatisering heeft men er alles aan gedaan om de lering uit deze theorie te negeren. Men heeft zonder veel succes zeer zware preventieve maatregelen genomen in de veronderstelling, dat men hiermee de wereld stil kon zetten.
• In essentie gingen de bouwers gewoon door met bouwen maar nu omringd met een veelvoud van niet-productieve bestuurders. De onderlinge afstemming werd steeds complexer
• Het beperkende selectiemiddel geheugenruimte werd verwisseld voor (minimale) tijd en geld. Door de constant aanwezig tijdsdruk laat men zaken, die in het laatste deel van het ontwikkeltraject thuishoren, liggen (documenteren, testen).
• De ontwikkelaar wordt in toenemende mate verslaafd aan  directe interactie met zijn ontwikkelsoftware. Iedere kleine aanpassing aan het idee kan onmiddellijk worden uitgeprobeerd. Zo wordt men steeds meer meegezogen door het detail en wordt er steeds minder tijd besteed aan het achterover leunen en contempleren.
• Het is mogelijk om na vele iteraties bekende softwarestructuren uit elkaar te halen en te versimpelen tot een aantal gekoppelde instelbare bouwstenen. Dit wordt in het bedrijfsleven vrijwel niet gedaan. Nieuwbouw is hier de meest gebruikte aanpak. Er ontstaan bibliotheken met herbruikbare onderdelen.

Groeien

De Personal Computer (PC) startte een ontwikkeling, waarbij het individu zijn gang kan gaan met automatiseren. De eigen verantwoordelijkheid voor de informatievoorziening wordt daarna steeds belangrijker.

Er komen zogenaamde softwarepakketten. Het netwerk koppelt iedereen aan iedereen en maakt het mogelijk, dat een individuele programmeur binnen korte tijd zijn programma op miljoenen PC’s laat draaien.

Software wordt niet meer ontworpen, maar lijkt te groeien. Deze groei lijkt soms op een kwaadaardig kankergezwel. Virussen tonen zich.

De kwaliteit van de software neemt af.

Individuele automatisering

Met de komst van de PC startte de individualisering van de automatisering. Het centrale mainframe rangschikte de ontwikkelaars rondom zich. Dit maakte centrale besturing mogelijk.

In de kantine en de “wandelgangen” vond veel afstemming plaats over samenhang tussen systemen en de richting die er gekozen moest worden.

De eindgebruiker zat “braaf” achter zijn terminal en deed wat de computer hem of haar aangaf. Door de PC werd dit allemaal anders.

Er werden PC-privé projecten opgezet om de nieuwe ontwikkeling bij gebruikers en ontwikkelaars te promoten. Medewerkers, die wel eens wat klungelden met de tekstverwerker begonnen te programmeren in BASIC. Een enorme verzameling niet samenhangende software begon te ontstaan.

De centrale ontwikkelafdelingen zagen hoe op vele plaatsen nieuwe software werd ontwikkeld door externe softwaremakers of door, door het management vrijgestelde, medewerkers. De concurrentie was begonnen.

De “amateurs” op de PC hadden meestal niet de kennis en ervaring van de centrale automatiseringsmedewerkers. Ze begonnen dus vrolijk opnieuw in alle valkuilen te vallen, die de professionelen net hadden gedicht. Gebaseerd op een totaal nieuwe onderlaag (Windows) begon het spel opnieuw.

Softwarepakketten vervangen maatwerk

Er komt een markt voor pakketten. Deze worden voornamelijk voor de externe klant ontwikkeld. Door de grote concurrentie neemt de snelheid van verandering en de hoeveelheid fouten exponentieel toe.

De werkwijze binnen het eigen bedrijf (hier het bankbedrijf) werd door de eigen ontwikkelafdeling als een uniek fenomeen gezien. De leverancier die probeerde om een pakket te maken voor het bankwezen moest dan ook van goeden huize komen.

Men vond altijd wel uitzonderingen, die niet in het pakket voor kwamen. In het ergste geval werd het pakket hier op aangepast en ontstond een niet onderhoudbaar software-complex.

Door deze krappe markt waren de prijzen van dergelijke pakketten hoog. Dit was ook een reden om ze niet te kopen. De PC doorbrak deze spiraal en schiep de gelegenheid om grote omzetten te gaan draaien.

Tot grote schrik van de automatiseerders werd niet de bank, maar ook de klant van de bank het object van de pakketbouwer. De interne ontwikkelaar was hier nog niet eens aan toe gekomen. Die was bezig om de interne processen te automatiseren.

Veel leveranciers zien deze lucratieve markt zitten. Door de felle concurrentie volgt de ene aanpassing de andere op. Het is voor de normale automatiseerder niet meer bij te houden.

Door de grote snelheid van ontwikkeling ontstaan zeer gecompliceerde, ondoorzichtige softwarecomplexen. De hoeveelheid softwarefouten neemt hierdoor enorm toe, maar omdat ze niet beter weten vinden gebruikers het normaal als de software per dag een aantal keren “hangt”.

Het beeldscherm krijgt grafische mogelijkheden.

De buitenkant wordt steeds belangrijker. Naast tekst komen er beelden. Er is weinig kennis over hoe een goed design moet worden ontwikkeld. De bruikbaarheid neemt sterk af. Het bijzondere van de PC zit in het grafische gebruikersinterface.

Om de een of andere reden is dit nooit voor het mainframe ontwikkeld. Met een enorme snelheid kunnen kleine puntjes (pixels) op het scherm worden aangestuurd.

Het wordt mogelijk om plaatjes en films te gaan presenteren met steeds toenemende kwaliteit.

Deze kwaliteit is sterk verbonden met de toenemende kracht van de chip in de computer. Het uitnutten van deze grafische potentie is een vak apart. De technici zijn vooral bezig om alle technische hoogstandjes uit te gebruiken. Dit heeft een sterk negatief effect op de bruikbaarheid.

Kennis wordt in software gestopt.

Men probeert kennis om te zetten in software. De adviseurs, de kenniswerkers, zijn aan de beurt om geautomatiseerd te worden.

Langzaamaan pakt de automatisering alle processen over. Het bedrijf verdwijnt letterlijk in de computer.

Men gaat proberen om kennis van experts te modelleren. Voor deze expertsystemen worden hele nieuwe talen en methoden ontwikkeld.

Na de bekende hype toont de realiteit zich. Het kennissysteem verovert langzaam de wereld en begint de kenniswerkers aan te pakken.

Er komen ondersteunende systemen voor dealers en accountmanagers. Deze laatste systemen zijn zo goed, dat ze direct met de klant kunnen gaan overleggen.

De evolutionaire aanpak.

De aanpak wordt evolutionair. Men gaat nu expliciet sturen op tijd en geld. Dit dwingt tot het stellen van prioriteiten.

De watervalaanpak verliest terrein. Men acht hem uitsluitend nog geschikt voor het ontwikkelen van infrastructuur. Veel bedrijven besluiten om deze infrastructuur te kopen.

De tegenhanger van de watervalaanpak wordt iteratief of evolutionair genoemd. Software wordt het liefst samen met de eindgebruiker in stappen (iteraties) ontwikkeld en ingevoerd. Men accepteert hiermee, dat alles niet in één keer perfect kan worden gemaakt.

Bij de methode time-boxing wordt de opleverdatum gefixeerd. Er wordt altijd wat opgeleverd. Men bespaart  op de functionaliteit. Deze aanpak dwingt tot prioriseren. De theorie zegt, dat de laatste 20% van een project 80% van de tijd kost. In die tijd introduceert men de uitzonderingen die de kern van het ontwikkelde systeem aantast. Er ontstaat dan een sterke neiging om de kern aan te passen; met alle gevolgen van dien.

Netwerken koppelen iedereen aan iedereen. Er is voor alles wel een markt te vinden.

Het netwerk koppelt iedereen aan elkaar. De uitwisseling van data en programma’s neemt enorm toe.Eén mens kan de wereld veranderen.

De PC’s worden eerst door een lokaal netwerk aan elkaar gekoppeld. Daarna worden de lokale netwerken verbonden en ontstaat het World-Wide-Web.

Iedereen is theoretisch met iedereen verbonden. Het product van een slimme programmeur ergens in de wereld kan binnen een paar weken overal aan het werk zijn.

Als de invloed van dit programma negatief is noemen we het een virus. We gaan niet voor niets termen uit de biologie gebruiken.

De infrastructuur wijzigt. Er komt steeds meer functionaliteit in de infrastructuur. Er is steeds meer te koop en gratis te krijgen.

Door de keuze voor TCP/IP* als netwerkprotocol en de komst van de browser wordt het mogelijk om de infrastructuur te standaardiseren.

Dit geeft pakketontwikkelaars de gelegenheid om zelfs voor niches wereldwijd  te ontwikkelen. De indruk bestaat, dat er voor alles wel een markt is. Veel ontwikkelafdelingen zien niet meer wat er om hen heen gebeurt.

Men ontwikkelt voor eigen infrastructuren en sluit de ogen voor de buitenwereld. Net als bij de opkomst van de PC  kan een medewerker van een bedrijf via het Internet meer dingen doen dan hij op zijn werk kan.

Er is zoveel concurrentie, dat veel producten bij oplevering al achterhaald zijn.

De snelheid van verandering passeert de theoretisch haalbare ontwikkeltijd. Ontwikkelen wordt gokken op meerdere paarden of de concurrentie volgen.

Tot voor kort was het mogelijk om een zet van de concurrentie te pareren door snel een eigen project te starten. De veranderingen gaan nu zo snel, dat de resultaten van een dergelijk project bij oplevering meestal al weer zijn verouderd.

Om als eerste in de markt te komen moet men dus ver voor de markt uitlopen. Men moet op meerdere ontwikkelingen tegelijkertijd gaan gokken of volger van de markt worden.

De hoeveelheid mislukte projecten neemt toe.

Daarnaast wordt ook steeds meer nieuw ontwikkelde software niet in productie genomen, omdat ze al is achterhaald. Dit resulteert in grote verliezen.

Weinig bedrijven kunnen of durven deze aanpak aan. Men gaat over tot het opkopen van succesvolle starters. Op deze manier draagt de maatschappij de kosten. Minder dan 20% van deze starters heeft succes.

Naast deze chaos ontstaat er ook ordening, doordat een aantal zaken standaard worden.

Deze standaarden worden niet meer door instituties gemaakt (bijv. ISO), maar ontstaan doordat een bedrijf een groot marktaandeel pakt. Helaas voor velen is dit bedrijf steeds Microsoft. Hier heeft men zich gespecialiseerd in het manipuleren van de markt.

Indien dit nodig is stopt men van de ene op de andere dag een ontwikkelproject en probeert hiermee een onvoorziene ontwikkeling in de markt in te halen. De kleine software-ontwikkelaars volgen dit spel met argusogen. Als ze te laat reageren zijn ze uit de markt. De markt lijkt op een zwerm vogels, die op zoek zijn naar een plek om te overnachten.

Samenvatting

• De PC geeft de gebruiker het heft van de automatisering in handen. De centrale automatiseringsafdeling, toch al kampend met een slecht image (luistert niet, duurt lang), wordt bestookt door toenemende concurrentie van softwarebureaux en pakketontwikkelaars.
• Door de toevloed van nieuwe ontwikkelaars en gebruikers ontstaat een explosie van nieuwe software, die in het algemeen van slechte kwaliteit is. Daarnaast werkt veel van deze software niet goed samen met de rest. De interfaces zijn slecht of niet gedefinieerd.
• De ontwikkelaanpak maakt gebruik van tijdsdruk en wordt iteratief. Om te voorkomen, dat er veel tijd wordt besteed aan uitzonderingen, die de structuur van een systeem verstoren, wordt het oplevertijdstip en het budget gefixeerd.
• Het koppelen van PC aan een netwerk geeft een enorme versnelling aan het ontwikkelproces. Eén programmeur kan binnen korte tijd zijn software bij velen op de PC brengen.
• Het selectiecriterium tijd en geld wordt vervangen door functionaliteit. De ontwikkelafdelingen kunnen niet snel genoeg meer reageren op een ontwikkeling. Men moet gaan anticiperen en gokken.
• Hoe sneller de ontwikkelsnelheid hoe groter het verlies aan functionaliteit. Er wordt steeds meer voor niets gewerkt en weggegooid.
• Standaardisatie vindt plaats door de markt te veroveren. Dit lukt door razendsnel op de markt te reageren. Dit betekent, dat men snel iets moet kunnen starten en stoppen. Dit laatste is het grootste probleem.

Overzicht van de ontwikkelingen 1970 – heden

### Fase 1: Programmeren

Het begint allemaal met programmeren (doen).

### Fase 2: Besturen

Door de toenemende grootschaligheid ontstaat een crisis en de behoefte om te besturen. Men gaat steeds meer preventief te werk en laat het bouwen vooraf gaan door denken.

Er komen steeds meer managers en controleurs. Men denkt alles te kunnen vatten in een methode. Deze methode wordt omgezet in hulpmiddelen. Er worden generatoren bedacht en bouwstenen gevonden. Door het gebrek aan objectieve meetinstrumenten weet men niet of men beter wordt van een verandering. De ene na de andere hype slaat toe en kost veel veranderingstijd. Aan het eind van de rit blijkt er niet veel veranderd te zijn.

### Fase 3: Groeien

De PC maakt het voor de eindgebruiker mogelijk om zaken zelf op te pakken (eigen verantwoordelijkheid). Door de enorme verspreiding van de computer wordt het bovendien mogelijk om pakketten te ontwikkelen. Deze zijn door iedereen te betalen en leveren de leverancier grote winsten op.

Het verspreiden van het ontwikkelproces naar de eindgebruiker levert chaos op. Het gebruik van pakketten geeft voordeel.

Door het netwerk wordt iedereen aan iedereen gekoppeld. Een individu kan binnen enige weken zijn software op miljoenen PC draaiende krijgen. De bruikbaarheid van de software en de stabiliteit bereiken een dieptepunt.

De versnelling van het proces bereikt zijn hoogtepunt. Bedrijven moeten kiezen voor grote investeringen met geen of erg veel rendement of voor het volgen van de concurrentie

De drie fasen geven een kijk op een explosie van functionaliteit: van de individuele programmeur, via het project en de lopende band, waar softwarebouwstenen aan elkaar worden geplakt naar de huidige software-explosie; van het statement naar steeds hogere ordeningen in het softwarecomplexen.

Er zijn steeds meer mensen steeds losser en verder van elkaar bezig om een samenwerkend geheel te maken.

Het besturen van deze mensen met plannen en architecturen lukt niet. Ze laten zich niet sturen.

De druk om zelf te maken is zeer sterk. Dit wordt nog eens versterkt door de verwachting van groot geldelijk gewin (“the killer application”).

We zullen op zoek moeten gaan naar een manier van besturen door iedereen zijn gang te laten gaan. Eerst gaan we eens kijken naar hoe mensen omgaan met complexe structuren.

De mens

Mensen leven in een structuur in. Ze hebben vaak “last van een geloof”..

Daniel Denett* probeert in zijn boek “Conscience explained” uit te leggen hoe het bewustzijn in elkaar zit. Volgens hem lijkt het bewustzijn op een verzameling vrienden en kennissen, die een spelletje spelen.

Ze sturen er één de kamer uit met de opdracht om bij terugkomst de verborgen betekenis te vinden. De groep mag alleen Ja of Nee antwoorden. Zodra speler weg is wordt afgesproken om  at random te antwoorden.

Bij een vraag die begint met de letters a t/m m geeft men Ja als antwoord en anders Nee.

De lol van het spel is, dat de persoon in kwestie altijd een betekenis vindt, die men van tevoren nooit had verwacht.

Men wordt gevangen door de ideeën die door het JA/NEE-spel opkomen en maakt er een coherente structuur van.

Complexe structuren  fungeren als de verzameling vrienden en kennissen. Na enige tijd denken we ze “door te hebben” en vertellen we er een coherent verhaal over.

Ons bewustzijn voelt zich genoodzaakt om ordening aan te brengen. Hierbij geldt de bestaande ordening als uitgangspunt.  Wat we kennen is bepalend voor hoe we het nieuwe interpreteren.

Een grote langzaam verlopende verandering in de tijd wordt meestal  (te) laat gezien, omdat men zijn interpretatie niet kan aanpassen. Grote plotselinge veranderingen geven uitval (shock). Het bewustzijn kan dit blijkbaar niet aan.

Een analist gebruikt zijn oude kennis om de nieuwe kennis te vergaren.

Een persoon die lang in een bepaalde context doorbrengt wordt één met deze context.

Het observeren van de complexiteit van een bepaald fenomeen of een situatie is persoonsgebonden. Wat de één simpel vindt,  vindt de ander razend ingewikkeld.  Hoe langer  men met iets omgaat hoe meer structuur men ziet en hoe meer men complexiteit reduceert. Dit doet men door de structuur in te pakken in een simpele bekende structuur.

Een softwarecomplex wordt voorzien van een naam en omschrijving, die min of meer de vermeende lading dekt (het operating systeem of het internet). Met deze beschrijving wordt nu driftig verder gewerkt op het niveau van de concepten.

Zo is het mogelijk om complexen planmatig te koppelen en te herzien zonder, dat iemand inzicht heeft in de werkelijke mogelijkheden en onmogelijkheden.  Alles gebeurt theoretisch met behulp van de modellen die men in zijn hoofd heeft.

Mensen zijn instaat om met grote structuren te manipuleren zonder enig inzicht te hebben in de interne werking van deze structuren. We geloven het letterlijk wel!

Als we een ingepakte gelaagde structuur weer uitpakken verwachten we laag na laag de indelingen en principes  van de topstructuur. In de praktijk zijn diepere lagen totaal anders. Zo verklaren de meeste mensen alles met alles.

Mensen zitten in hun denkwereld gevangen. Innovatie is van buiten naar binnen kijken.

Het beeld van de werkelijkheid is ingepakt door de gebruiker. Deze heeft geen werkelijk zicht meer op zijn werkomgeving.

Een analist probeert zich in de denkwereld van zijn klant te verdiepen.  Hij doet dit door deze denkwereld van boven naar beneden laag na laag in kaart te brengen.

De gebruiker “liegt” en verklaart alles met principes, die alleen op het hoogste niveau opgaan.

De analist brengt niet het systeem in kaart, maar de interpretatie van de gebruiker die zich midden in het systeem bevindt.

Het is zeer waarschijnlijk, dat ieder een ander beeld heeft van de werkelijkheid. We denken, dat we in staat zijn om op “exacte wijze” over deze beelden met elkaar te communiceren. Deze communicatie geeft ons het gevoel, dat we hetzelfde observeren.

We kunnen alleen innoveren als we buiten naar binnen werken of een ons permanent open stellen voor onze neiging om te verstarren (“een open mind”). Managers moeten hun medewerkers hier op aanspreken en tot voorbeeld zijn.

Mensen zijn overlevingsmachines. .Een bedreiging die zich op lange termijn voordoet wordt ingepakt/ weggestopt. Mensen houden van graduele aanpassing.

Veel van mechanismen, die de mens onmiddellijk paraat heeft zijn gericht overleven. Als het echt nodig is overrulen ze alle andere processen en passen onze perceptie aan. Als alles rustig zijn gang gaat zien we de veranderingen niet meer. Bekend is het verhaal van de levende kikker die zich zonder problemen liet koken in een langzaam opwarmende pan.

Ideeën besturen mensen

Ideeën besturen de mens. Net als genen.

Sommige ideeën hebben een grotere kracht dan andere. De term “meme” heeft Denett gebaseerd op het begrip “gene” (gen). Dit om aan te duiden, dat er op het niveau van concepten vergelijkbare evolutieprincipes spelen, als op het niveau van de genen.

Concepten zijn volgens hem een vanzelfsprekende opvolger in het evolutieproces. Conceptstructuren ontwikkelen zich net als de soorten zonder bemoeienis van de mens. De mens fungeert als transformator. Memen kunnen zich nog niet buiten de mens om voorplanten.

Concepten worden bij het ontwerpen vertaald in objecten en algoritmen. Dit betekent, dat de invloed van het evolutieproces van de memen ook in de softwareontwikkeling zichtbaar zou moeten zijn.

Het feit, dat we invloed van de memen op ons functioneren niet zien is verklaarbaar. Mensen kunnen er niet goed tegen om het gevoel te hebben, dat ze geen beheersing hebben over hun omgeving.

Het gaat hierbij zover, dat men de waarheid aanpast (“liegen”). Dit “liegen” moeten we niet verwarren met het intentioneel niet de waarheid vertellen. Men is zich er niet bewust van. Het besturen van mensen moet worden gebaseerd op kennis van de manier, waarop meme’s de mens sturen. Een manager moet zijn mensen verleiden, manipuleren, hypnotiseren etc. Helaas hebben deze woorden tot op heden een negatieve bijklank.

Ideeën gaan voor het denken uit.  Mensen zijn bang om te falen.

Excellente ontwikkelaars denken niet na, maar vertrouwen op hun intuïtie. De Indiase filosoof Sri Aurobindo zegt in een brief (“Letters of Sri Aurobindo 3rd series 1949”)* het volgende:

Het intellect is een onzinnig overactief deel van de natuur; het denkt altijd, dat er niets goed gedaan kan worden tenzij het een vinger in de pap heeft, en daarom rijdt het instinctief de inspiratie in de wielen, blokkeert deze voor de helft of voor meer dan de helft, en stelt alles in het werk om zijn eigen minderwaardige moeizame producten in de plaats te stellen van het ware spreken en het ware ritme dat had moeten komen. De dichter ploetert vertwijfeld rond om het ware woord te vinden, het authentieke ritme, de werkelijke goddelijke substantie van wat hij te zeggen heeft, terwijl het de hele tijd kant en klaar daarachter ligt te wachten”.

De opkomst van een idee gaat voor het denken uit. Het denkproces haalt het idee uit elkaar en analyseert de consequenties van het uitvoeren van het idee.

Denken is een middel om het gevaar op korte termijn in kaart te brengen en te bezweren. Goede ontwerpers en programmeurs (meestal zitten ze samen in één persoon) zijn pas na het maken van het programma in staat om hun werkwijze te verklaren.

Ze hebben een “direct link” tussen de ideeëngenerator en de programmamaker in hun hersenen. Hoe beter de programmeertaal dit toestaat  (APL!) hoe beter het gaat. Het toepassen van een methode of het documenteren zien ze als mosterd na de maaltijd.

We moeten de intuïtie van mensen meer ruimte geven door ze het gevoel te geven, dat ze mogen falen.

Een groep mensen moet zichzelf besturen. Hoe verder men afstaat van de werkelijkheid hoe meer het beeld verandert en verslechtert

Het besturen van ontwikkelingen heeft twee kanten namelijk het besturen van de structuur, zoals de bestuurder die ziet en het besturen van de personen die deel uitmaken van de structuur.

Veel bestuurders denken, dat hun medewerkers hetzelfde weten en denken als zijzelf. Dit is vrijwel nooit het geval. Bestuurders steunen meestal sterk op denkbeelden, die hén succesvol hebben gemaakt. De consequentie is, dat medewerkers in het algemeen de opdrachten van hun bazen niet goed uitvoeren.

De bazen verklaren deze houding van hun medewerkers vanuit: “ze willen niet”. Aan dit spel der verbeelding kan erg veel tijd en geld worden besteed.

Het besturen van een complexe structuur met een hiërarchie die zich niet kan verdiepen in de denkwereld van de ontwikkelaar werkt niet.

Op dit te voorkomen zijn managementprincipes bedacht als “management-by-walking-around”. De meeste managers blijven echter liever in hun werkkamer zitten of versterken hun beeld van de wereld door met collega-managers te overleggen.

Op deze wijze scheppen zij het “zwarte-management-gat”. Bij grote ontwikkel- en beheerprojecten is de perceptie van de bestuurder in het algemeen sterk afwijkend van die van de ontwikkelaars. De status en de voortgang van het project zijn niet echt bekend bij de bestuurders. Dit alles pleit voor “zelfsturende”  teams. Deze teams moeten worden gemanipuleerd door ideeën.

Top-down ontwikkelen mislukt vrijwel altijd. De (denk-)wereld bestaat uit vele los -samenhangende en vaak overlappende structuren. We kunnen geen alomvattende systemen bouwen.

Het top-down uitwerken van een complexe structuur met een consistent principe mislukt. De reden is dat we op een bepaald ogenblik op een anders gestructureerde laag stuiten en het niet aandurven om het verklaringsprincipe aan te passen. De A-schematechniek  van ISAC is door deze reden nooit bruikbaar geworden.

Gegevensmodellen op een hoog abstract niveau zijn in niet in één slag te detailleren naar het allerlaagste niveau. Ergens gaat het mis.

Als we de juiste aanpassingen hebben aangebracht en de zaak weer “naar boven” proberen sluitend te maken treedt hetzelfde probleem op. De abstracte structuur klopt niet. We pendelen dan van boven naar beneden in de abstractie.

Een ervaren ontwikkelaar begint er gewoon niet meer aan. Het beste is om middenin te beginnen en de botsing van de opgesplitste niet aansluitende eenheden af te wachten en dan pas af te handelen.

Het is trouwens niet op voorhand duidelijk wat middenin is. Er is een wet van behoud op het niveau van de objecten en regels.  Hoe minder objecten, hoe meer regels. De meeste mensen zien de regels niet.

Hierdoor is het aantrekkelijk om bij de topstructuur te beginnen. Regels worden pas veel later in het proces toegevoegd. Top-down ontwikkelen is nog steeds de meest gebruikte aanpak.

Hierdoor worden er  veel niet passende structuren ontwikkeld, zodat er op de lange termijn veel moet worden aangepast. De top-down structuur blijft dan vaak dan in concept in leven en vormt de verklaring voor het complex.

Het mislukken van de besturing  over een proces wordt meestal niet gezien of zelfs bewust verborgen, omdat dit tot teveel statusverlies leidt. We moeten streven naar software, die zich beperkt tot een kennisdomein. Hierbij geldt de regel beter te klein dan te groot.

Er is een geloof in de perfecte aanpak, die morgen komt. Men moet niet te snel veranderen. Verbeter wat er is. Soms is het nodig om kapot te maken. Het systeem is oud.

Sommige ideeën hebben een zeer sterke aantrekkingskracht. Ze gaan “als een lopend vuurtje” door de samenleving en worden door velen als verklaring gebruikt.

Door de massamedia wordt dit proces  versneld. Het lijkt erop, dat ideeën sneller opkomen en sneller uitsterven. Dezelfde ideeën komen net als een virus terug, maar vaak onder een andere naam.

Een aantal zeer oude verworvenheden in de softwareontwikkeling worden stelselmatig opnieuw uitgevonden nadat een nieuw concept heeft gefaald. In de huidige periode zijn we gevangen door de PC en het daarmee samenhangende “client-server”-concept. Duidelijk mag zijn, dat de PC perfect past in het principe van “total-control”.

Vele PC’s aan elkaar gekoppeld door een netwerk lijken erg veel op een mainframe met parallelle processoren. We kunnen dus veel ervaring ontlenen aan het ontwikkelen voor het mainframe. Toch begon iedereen opnieuw het wiel uit te vinden.

Een tragisch voorbeeld zijn de performance-problemen bij Client-server-applicaties, die veroorzaakt worden door niet geoptimaliseerde gegevensstructuren.

Automatiseerders houden niet  van herhaling. Ze zoeken de kick in het steeds opnieuw beginnen.

We vinden deze observatie terug in de beroemde uitspraak over de “silver-bullit” uit 1982 van P. Brooks in zijn boek The Mythical Man-month (“There are no simple, easy-to-implement answers for excellence in software-development“).

Soms is het nodig om radicaal opnieuw te beginnen en alle “heilige huisjes”  te vernietigen. Toch komt ook dit proces vaak neer op het verplaatsen van bouwstenen, waardoor een ander perspectief ontstaat.

Samenvatting

• Na enige tijd verzinnen mensen altijd een verklaring voor iets. In deze verklaring gaan ze leven. Als er niet iets dramatisch verandert, zien ze de wereld niet meer veranderen.
• Ideeën sturen mensen. We noemen dit intuïtie. “Denken” gebeurt pas na ideeënvorming en werkt voor een groot deel preventief: het vermijdt dat we falen. We kunnen de intuïtie stimuleren door falen niet af te straffen.
• We denken, dat anderen onze motivatie altijd goed snappen. Dit komt omdat we geloven dat iedereen dezelfde zaken meemaakt en dezelfde wijze van redeneren heeft.
• Hoe verder men van een proces afstaat hoe slechter het beeld. Men kan een proces alleen besturen als men er midden instaat. Dit vraagt om “zelf-sturende” teams.
• Mensen zijn overlevingsmachines. Een simpele structuur is niet bedreigend en een complexe structuur kan bedreigend zijn. Een bedreiging die zich op lange termijn voordoet wordt ingepakt/ weggestopt. Mensen houden van graduele aanpassing.
• Op elkaar lijkende structuren kunnen een totaal ander verklaringsmodel hebben. Dit kan soms aan een onbeduidende variabele liggen. We moeten veel vaker opnieuw beginnen.
• Een topdown analyse schiet altijd door. We moeten tot inzicht komen door op- en neer te gaan in een structuur. Zo ontdekken we de echte contouren.
• Er is een geloof, dat morgen alles beter wordt. Men is geneigd om nieuwe aanpakken ongetest op grote schaal op te pakken. Het is beter om wat men heeft te verbeteren. Als het echt niet meer gaat moet men wat men heeft in stukken hakken en deze stukken op een andere manier weer aan elkaar lijmen.

De evolutie-theorie

Wat is evolutie?

Een evolutionair proces moet altijd ergens in plaatsvinden. We noemen die plaats het universum. We kunnen daarbij denken aan de werkelijke wereld, maar ook aan een computer of het brein.

De karakteristieken van het universum bepalen het evolutionaire proces dat er plaats vindt. In het universum moet er iets zijn, waar evolutie op wordt toegepast, een substantie, zoals materie of ideeën. Evolutie maakt van deze substantie complexe structuren. Deze structuren passen zich aan.

Om aanpassing mogelijk te maken zijn er twee mechanismen nodig, n.l. variatie en selectie. De eerste verandert structuren random. Het variatiemechanisme weet niets van het bestaan van de structuur. Het variatiemechanisme behoort bij de structuur.

Selectie bepaalt welke veranderde onderdelen van de structuur behouden blijven. Ook de selectie weet in het algemeen niets af van de structuur.

Als we naar de natuur kijken kunnen we in structuren lagen onderscheiden, die in meer of minder mate onderhevig zijn aan evolutie. Hoe meer de laag is ingekapseld hoe minder hij zich aanpast of anders gezegd hoe stabieler hij is. De buitenlaag beschermt de binnenlaag.

De lagen communiceren met elkaar. We zouden kunnen stellen, dat de buitenlaag het universum vormt voor de binnenlaag. Binnenstructuren veranderen veel langzamer dan buitenstructuren. Ze zijn “klaar” met evolueren.

In een universum kunnen zich meerdere structuren bevinden, die naast elkaar opereren. Een evoluerende structuur kan deel uit maken van een selectiemechanisme van een andere structuur. We hebben de neiging om evoluerende structuren te groeperen. Het is de vraag of deze ordening bijdraagt aan de verklaring van wat er gebeurt.

We kijken bijvoorbeeld naar structuren, die elkaar “in de weg zitten” of die geen invloed op elkaar uitoefenen. We kunnen structuren in de tijd bekijken. We noemen ze dan generaties.

Selectie kan in verband worden gebracht met schaarste (in geld en tijd). Hoe minder mogelijkheden er zijn om de problemen op te lossen hoe sneller men gedwongen wordt een sprong te maken naar een ander universum. In het algemeen schept  “ongebreidelde” vrijheid geen enkele structuur.

Organisaties hergedefinieerd met behulp van de evolutieleer.

Als we de biologie gebruiken als denkwereld lijkt een organisatie op een soort naarmate de medewerkers meer op elkaar lijken. Hier komt het principe van de “identiteit” bij De Geus naar boven. Wat we willen is de soort zo lang mogelijk in stand houden. We willen heel lang hetzelfde zien. Dit stelt ons als mens gerust.

Soorten evolueren snel als er veel veranderingen optreden in de omgeving en als er een hoge mate van interactie is tussen de individuen op fysiek niveau (kunnen bewegen) en mentaal niveau (kunnen communiceren met tekens).  Zodra de soort er echter erg veel anders uitziet noemen we hem anders. Dit geldt ook voor organisaties.

De transitie van de ene naar de ander soort  gaat bij organisaties gepaard met zeer complexe rituelen (faillissement). In essentie blijft er altijd wel ergens een verzameling mensen en memen bijeen.

Om een organisatie in stand te houden moet men niet teveel veranderingen oppakken en de interne communicatie niet reguleren. Beide zaken komen neer op het aanbrengen van een afscherming naar buiten en het afschermen van de communicatie tussen mensen. Duidelijk zal zijn, dat een dergelijke organisatie op termijn dood gaat.

Langlevende organisaties zijn dat door mazzel, bijvoorbeeld doordat hun externe omgeving lang gelijk blijft. Het gaat er om, om bij geleidelijke veranderingen op tijd schotten weg te halen en/of te verplaatsen.

De evolutieleer toegepast op software

Richard Dawkins beschrijft het evolutieproces in zijn boek “The blind watchmaker” als volgt  “ We have seen that living things are too improbable and too beautiful “designed” to have come into existence by chance . The answer, Darwin’s answer, is by gradual, step-by-step transformations from simple beginnings, from premordial entities sufficiently simple to have come in existence by chance“.

In dit groeiproces ontstaan min of meer stabiele lagen (soorten), die als startpunt fungeren voor een diversificatie. De transformatie wordt bepaald door een selectiemechanisme, dat op den duur overleven of sterven bepaald.

Het ontwikkelen van complexe software-architecturen kan gezien worden als een graduele transformatie van programma’s gestuurd door een selectiemechanisme. Dit mechanisme heeft nu nog via de mens, op het individuele niveau, zijn werking.

Ik schrijf nadrukkelijk “nu nog via de mens”, omdat ik het niet voor onmogelijk houdt, dat het groeiproces ook zonder kan. De komst van de computer biedt de evolutie de mogelijkheid om het groeiproces te parallelliseren.

Het  selectiemechanisme is in de loop der tijd veranderd. Eerst werd er gelet op een minimaal geheugengebruik. Daarna werd “het op tijd zijn” de belangrijkste factor. Nu dit niet meer lukt is de functionaliteit van de software zelf van belang.  We kunnen zaken makkelijker vervangen dan vroeger. Dit hangt samen met de weg die software is gelopen. Van de computer, via het project naar de gebruiker

De diepere infrastructurele lagen van de software (bijv. het operating systeem) hebben zich genoeglijk ingepakt. Zij laten de buitenste lagen de druk van de variatie opvangen.

Evolutie volgens Kauffmann

Richard Kauffmann vindt de verklaring van Dawkins niet voldoende. In zijn boek “The origins of order” toont hij aan, dat ordening een eigenschap is van bepaalde zichzelf reproducerende netwerkstructuren.

Belangrijk zijn de verhouding tussen het aantal verbindingen, het aantal knooppunten en de mate van terugkoppeling in het netwerk. Netwerken met gemiddelde twee verbindingen per knooppunt vertonen vanzelf een hoge mate van ordening.

Hoe meer koppelingen hoe lager de ordening. Netwerkstructuren kunnen in de tijd convergeren, divergeren en trillen op de grens tussen orde en chaos  Deze laatste toestand is de meest adaptieve toestand. De drie toestanden zijn te vergelijken met vaste stof, gas en vloeistof.

Kaufmann’s theorie is toepasbaar op vele structuren, van het DNA tot de maatschappij. We definiëren nu een idee->mens->software-combinatie.  De mens fungeert als een transformatiestation.

Het totale netwerk kan een ordening gaan krijgen, instabiel worden of op de grens van de chaos gaan verkeren (Kaufmann) en zich door een selectiemechanisme gradueel aanpassen (Dawkins/ Denett*).

Het netwerk bevat terugkoppeling. Kaufmann’s boek gaat voor het grootste deel over de biochemie, maar in een tweetal   bladzijden probeert hij zijn theorie uit op technologie transfer en concepten.

Hij komt tot de volgende conclusies:

• Hoe meer verschillende knooppunten in het netwerk worden gekoppeld hoe meer diversiteit er ontstaat.
Dit verklaart de enorme diversiteit van software door de komst van de PC. We kunnen nu voorspellen, dat het Internet een nog grotere diversiteit zal geven, die wellicht zal omslaan in een chaotische toestand. Hoe meer mensen met andere culturen in aanraking komen hoe groter de diversiteit aan concepten. Dit kan leiden tot structuurloosheid en chaos.
• Hoe verder men in de toekomst plant hoe meer diversiteit er ontstaat.
Ad-hoc werken geeft sterke ordening en uiteindelijk stilstand. Het systeem kan niet meer reageren op grote veranderingen in de omgeving. Door te spelen met de termijn van planning kunnen we de groei van het netwerk beïnvloeden.
• Hoe beter een systeem ontworpen is, hoe kwetsbaarder het is voor verandering.
Deze regel pleit er voor om ontwerpen te maken, die niet precies passen op het op te lossen probleem.  Een hoge graad van redundantie vermindert de kwetsbaarheid. Wellicht moet er toch meer op “z’n beloop gelaten worden”.
• Er komen altijd verstoringen voor.
Dit is de wet  van Murphy. Er zit trouwens wel regelmaat in het voorkomen van dergelijke foutsituaties. Het is nodig om dit te weten, omdat men anders gaat zoeken naar oorzaken, die er niet zijn. Bij mijn weten is er op dit gebied nog geen onderzoek gedaan.
• Hoe beter het model van de werkelijkheid hoe chaotischer het gedrag.
Het loont helemaal niet om informatiesystemen te verbeteren. Uiteindelijk kan een onderneming aan een perfecte informatievoorziening ten onder gaan. Alles weten is niet goed voor een mens. We zullen het besturingsmodel van de onderneming en de mens eens op deze inzichten moeten aanpassen.

Spelen met tussenschotten, lagen en stromen

Het wordt tijd om tot een conclusie te komen. Aan de hand van de geschiedenis van de automatisering zijn we van bouwen, via besturen bij groeien aangekomen.

Hierbij moet groeien worden gezien als een continu proces van ontstaan, ontwikkelen en sterven van steeds nieuwe soorten.

De productie aan software is zo groot en onsamenhangend geworden, dat we mee moeten gaan met de stroom.

Er komt software op ons af, die we niet eens willen ontvangen (virussen).

De evolutietheorie zou bruikbaar moeten zijn om de softwarewereld te beschrijven. In dit hoofdstuk probeer ik te spelen met denkbeelden over netwerken en te komen tot een manier om te zaak te kunnen hanteren.

Het netwerk is een belangrijk concept aan het worden

Zowel in de automatisering, als in de biologie en de cognitiepsychologie is het netwerk een belangrijk concept aan het worden.

In de verschillende wetenschappen zijn de knooppunten (computers, genen en neuronen) anders van inhoud. Toch worden gelijksoortige conclusies getrokken. Door het netwerk stroomt  informatie. Deze informatie wordt gedragen door een medium (electronen, RNA).

Structuur ontstaat door weloverwogen met koppelingen om te gaan en de terugkoppeling in het netwerk te regelen.  Door “schotjes” tussen compartimenten te plaatsen of weg te halen ontwikkelen delen zich alleen of samen.

De informatie stroomt dan via andere kanalen. Soms lopen paden dood. Andere paden sluiten in zichzelf: een “loop”. Gekoppelde delen streven naar een evenwicht. Soms lukt dit niet en wordt het patroon (tijdelijk) chaotisch. Het netwerk kan zich hierdoor aan een observator vast, vloeibaar (beweeglijk) en chaotisch van structuur tonen.

De meest flexibele structuur is vloeibaar. In vloeibare toestand kan een deel van het netwerk structuur hebben en een ander deel chaotisch zijn.

Een vloeibare structuur kan zich snel reconstrueren en instellen op veranderingen in de buitenwereld. Een kleine verandering kan een gestructureerd gebied op grote schaal van structuur doen veranderen. Sommige gebieden zijn bestand tegen veranderingen. Ze herstructureren pas na grote druk.

Netwerken van mensen

Als we van mensen en hun communicatie een netwerk maken ontstaan organisaties en projecten. Dit zijn patronen, die geruime tijd blijven bestaan.

Ze blijven langere tijd in stand, omdat ze zichzelf reproduceren en bestand zijn tegen veranderingen. De structuur van het netwerk bewerkstelligt dit. Er is een afbakening gemaakt tussen binnen en buiten.

De mensen hebben een bril op gekregen, die ze het idee geeft, dat de binnen- en buitenwereld stabiel is of voorspelbaar verandert. Deze bril noemen we vaak cultuur of visie.

Door de komst van communicatienetwerken worden steeds meer connecties tussen mensen gemaakt. Dit resulteert in andere bestendige patronen dan de huidige. We noemen deze patronen netwerkorganisaties.

De afscherming tussen bedrijfsonderdelen door een hiërarchie werkt niet meer. De “top” wordt hierdoor geïsoleerd van zijn onderlaag.  Projecten transformeren zich in  “autonome teams”, die zich in onderling overleg specialiseren in een bepaald productieproces.

Een flexibel mensennetwerk is vloeibaar

Een vloeibare mensenstructuur is een structuur die bijna uit elkaar valt.

Indien een team langdurig een vast patroon vertoont, moet de manager zorgdragen voor nieuwe “losheid”. Menselijke structuren hebben nu eenmaal de neiging om te verstarren.

Het is niet de bedoeling, dat managers structuren permanent “kapot maken”. Dit geeft stress.

Indien een structuur doelgericht werkt is vastigheid een noodzaak. Soms kan het verplaatsen van één medewerker al nieuwe vloeibaarheid bewerkstelligen (“never change a winning team”).

Een mensennetwerk deelt concepten. Een stabiele mensenstructuur betekent een stabiel patroon van data-uitwisseling en daardoor gedeelde concepten.

Concepten veranderen mensen en mensen veranderen concepten. Hoe meer koppelingen er komen, hoe meer concepten zullen worden gedeeld. Er ontstaat een evenwichtstoestand.

Ook hier moet iemand de evenwichtstoestand verstoren als binnen- en buitenwereld teveel van elkaar gaan afwijken. Mensen hebben de eigenschap om hun beeld van de buitenwereld aan te passen aan hun binnenwereld.

Netwerken van concepten

In het boek ” Fluid concepts and creative analogies (1995)” doet Hofstadter verslag van zijn experimenten over “Fundamental mechanisms of thought”.

Creativiteit is volgens hem een product van “subcognitive pressurethat probabilistically influence the building and reforming of representations […] Cognititive representations are relativily immune to contextual pressure […] A crucial role is played by the inner structure of concepts and conceptual neighborhoods”.

Creativiteit verschijnt door het uitoefenen van druk, waardoor er  foutjes ontstaan in meestal stabiele structuren (“slips of the tongue”). Deze stabiele structuren bestaan uit concepten met hun omgeving.

Nieuwe concepten ontstaan in mensen onder druk. Ze komen meestal spontaan in mensen op na een periode van spanning. Op het juiste moment tijdens het examen komt een briljante inval. Kunstenaars maken gebruik van deze aanpak om bijzondere dingen te laten ontstaan. Inspiratie resulteert helaas niet altijd in briljante ideeën. Niet alle foutjes zijn bruikbaar net als in de evolutie.

Sommige mensen krijgen vaak briljante invallen. Ze combineren onbekende gebieden.

Sommige mensen hebben meer dan anderen last van briljantie. We noemen ze wonderkinderen of genieën. Vaak hebben ze interesse in vele haaks op elkaar staande vakgebieden. Ze brengen nog onbekende combinaties tot stand, zodat er letterlijk een nieuwe vonk kan overspringen. Naast briljante mensen zijn er mensen nodig die de gaten vullen, die door de voortrekkers zijn gemaakt.

Concepten veranderen via mensen de werkelijkheid

Aansprekende concepten verleiden mensen tot realisatie. Deze realisatie vindt plaats in de wereld waar men deel van uitmaakt. Men zet de componenten die men kent en een beperkt aantal nieuwe, in de gewenste volgorde. Vaak zijn er standaardpatronen om een passende volgorde te bewerkstelligen.

Realisatie blijkt plaats te vinden via vaste patronen

De architect Christopher Alexander heeft veertien jaar gewerkt aan het boek ” The Timeless Way of Building” (1979).

Het boek gaat over het ontwerpen en realiseren van drie dimensionale structuren, zoals een tuin, een gebouw of een stad die beschikken over “Quality without a name “. Dit begrip is wellicht het best te beschrijven met “het gevoel, dat het goed zit”.

“Quality without a name” ontstaat door het gebruik van “design patterns ( = ontwerppatroon)”. Een ontwerppatroon is een aanpak om in een bepaalde (fysieke) context een krachtenveld in balans te krijgen.

Dit krachtenveld bestaat uit natuurlijke krachten (b.v. de zwaartekracht) en menselijke krachten. Bij de menselijke krachten kan gedacht worden aan de behoefte om in bepaalde (omschreven) gevallen alleen te zijn en de behoefte om in andere omstandigheden ruimte te delen.

De krachten verkeren soms in een wankele balans. Ze trillen rondom om een evenwicht. Het ontwikkelen van een patroon gaat gepaard met vele jaren observatie en verbetering. Alexander vergelijkt de moeilijkheidsgraad met “anything in theoretical physics”.

Men krijgt gauw een gevoel, maar “it is very hard to be precise, because there is never any one formulation of the pattern which is perfectly exact”.

Een goede beschrijving is een “a kind of fluid image, a swirling intuition about form, which captures the invariant field“.

Het formuleren van een patroon als een spanning tussen krachten is een prachtig idee.  Het hele boek geeft je trouwens het gevoel, dat er een “quality without a name” in zit. Alexander heeft in de veertien jaar van schrijven waarschijnlijk zoveel geschrapt, herschreven,  gewikt en gewogen, dat de essentie er echt in staat.

Patronen overlappen en verwekken daarmee nieuwe patronen. Patronen bestaan altijd uit overlappende onderdelen. Een patroon kan een ander patroon starten. Dit betekent, dat er veel vanzelf gaat.

Door het “goede gevoel” gaan mensen ook als vanzelfsprekend mee. Zij groeien in hun omgeving en laten hun omgeving groeien.

Een combinatie van patronen noemt Alexander een taal. Een taal is “a good one”, als ze “morfologisch’ compleet is. Dit betekent, dat men het eindresultaat kan visualiseren.

Daarnaast moeten in alle mogelijke combinaties van patronen de krachten in evenwicht blijven. Een cultuur is een specifieke verzameling patronen.

Ontwerpen is het innemen van de ideeënruimte en verwezenlijken is het veroveren van de  materiële ruimte.

In beide worden patronen gevolgd. De ruimte is vrijwel nooit leeg. Zij dwingt tot aanpassing. De goede ontwerper voelt de lopende patronen in de ruimte en gaat met ze mee. De som van patronen biedt altijd ruimte tot manoeuvreren, maar geen oneindige variatie.

Een structuur zit ingepakt in een hogere ordening die hem beschermt tegen verandering

Een hogere ordening betekent, dat de structuur selectiecriteria bevat, die invloed uitoefenen op de onderdelen van de “lagere” structuur.

Beschermen wil hier zeggen, dat grote veranderingen worden tegengehouden. Als men zich aan de regels houdt gaat alles goed. Hoe dieper je kijkt hoe langzamer het veranderingsproces verloopt.  Er zijn steeds meer wetten zichtbaar.

Diepe structuren kunnen letterlijk geen kant op. Ze dragen de last van de hogere structuren.

Je kunt een structuur in een hogere versnelling zetten als je de regels van de hogere weghaalt. Bij mensen spreken we dan van een cultuurverandering.

Grote aanpassingen gaan als schokgolven door vele structuren heen. Sommige mensen worden ziek als er een grote reorganisatie plaatsvindt. Vaak worden bij reorganisatie de echte regels niet weggehaald of onderkent. Alles blijft hetzelfde. In de storm buigen de bomen mee. Na de storm gaan de bomen weer rechtop staan.

Mensen beroerden met behulp van hun instrumenten andere diepere structuren

Men kan in diepere structuren reiken door hulpmiddelen te maken. Je kunt rijden met een auto. Je speelt muziek met een viool. Je kunt de atomenruimte bekijken met een electronenmicroscoop.

Deze instrumenten beroeren de diepere structuur. Na enige tijd zijn mensen één met hun instrument. Het instrument heeft ze van binnen geordend. Het vervangen van een instrument heeft vaak grote invloed op de mens die hem gebruikt. Men komt van de ene in de andere ruimte.

De  instrumenten hebben zich in de tijd verbonden met de hand, het oog en het oor. Meestal spelen ze het spel op juiste manier. Ze veranderen de ruimte niet fundamenteel. Ze laten de schotten op de oude plaats staan.

In het verleden waren alle instrumenten analoog of mechanisch van aard. Het koppelen van mechanische instrumenten met raderen en tandwielen is een hele klus.

Koppelingen van instrumenten voor oog en oor werden makkelijker door de vloeibaarheid en kneedbaarheid van het licht en de electronenstroom.

Deze  hulpmiddelen worden nu vervangen door software (digitaal). We zijn deze softwarestructuren aan het koppelen. Koppelingen tussen software zijn erg vloeibaar. Dit maakt, dat we voorheen niet gekoppelde of diepere lagen in beroering brengen. Ze komen in een gezamenlijk evenwicht of raken een tijdje chaotisch.

Software koppelt steeds meer ruimten en maakt steeds  meer tussenlagen overbodig.

Ook tussen softwarecomponenten zitten schotten. We noemen ze interfaces. Veel  interfaces zijn slecht gedefinieerd. Ze vallen niet op en laten dan ook weinig stroom door.

Softwaresystemen met dergelijke koppelingen zijn inflexibel. Het zijn meestal grote oude brokken software of stukken software die erg nieuw zijn. Ze hebben nog geen ontwikkeling doorgemaakt.

De meest vloeibare koppeling tussen softwaresystemen is een koppeling via informatie. Op dit ogenblik zijn er nog vrijwel geen zelfstructurerende softwarecomplexen. Ze zullen er zeker gaan komen.

Concepten worden omgezet middels taal omgezet in software

Taal is het instrument van de hersenen, het denken.

Software (“taal geordend volgens Chomsky”) bevat ook “design patterns”. De “design patterns” van Alexander zijn op dit ogenblik de nieuwe rage in de software-engineering. In dit zeer technische vakgebied probeert men om complexe softwaresystemen te bouwen, die meestal op de achtergrond functies uitvoeren in de infrastructuur.

Men heeft tientallen jaren nagedacht over hoe een structuur flexibel kan worden ontworpen. Gebleken is dat aanpassen van onderliggende lagen op de achtergrond zo’n grote impact op de achtergrond op de achtergrond heeft op de bovenliggende, dat men zaken liever hetzelfde laat.

Hoe dieper je in de software duikt hoe ouder ze wordt.

Men is er wel achter gekomen, dat flexibele systemen moeten bestaan uit softwareonderdelen, die uitsluitend met elkaar communiceren met behulp van berichten. Denk hierbij aan mensen, die met elkaar praten.

Op geen enkele wijze mag de bouwsteen, object genoemd, zijn interne structuur laten zien. Op deze wijze wordt het mogelijk om de binnenkant aan te passen zonder dat de interactie moet worden aangepast.

Daarnaast is men druk bezig om zoveel mogelijk onderdelen te hergebruiken. Dit doet men door verzamelingen, klassen genoemd, te onderscheiden. Een object zit in een klasse (bijv. de klasse mensen). Deze klasse heeft eigenschappen (bijv. mensen lopen). Deze eigenschap wordt doorgegeven naar een deelverzameling (bijv. vrouwen), die zelf weer eigen eigenschappen heeft (kinderen baren). Vrouwen lopen doordat ze deel uit maken van de verzameling mensen.

Zo zijn enorme verzamelingstructuren ontstaan met steeds andere meestal technische, bijv. de klasse van de printer of het scherm) uitgangspunten. Er blijkt geen eenduidige indeling te bestaan.

Twee ontwerpers lossen hetzelfde probleem soms totaal anders op. Dit maakt het ideaal van het één keer maken en daarna overal toepassen een “fata morgana”. De “design patterns” zijn een koppeling van meerdere objecten. Er blijken net als in de 3D-wereld een aantal zeer vaak voorkomende grotere structuren te zijn, die een software ontwerper het “goede gevoel” geven.

Krachtige memen bezitten de “quality without a name”, Ze zijn een krachtenveld in balans.

De theorie van de objecten is zonder veel problemen om te zetten naar andere vakgebieden. Ze is een ideale manier om structuur aan te brengen.

Eigenlijk ben je bezig om met taal te spelen. Objecten zijn zelfstandige naamwoorden en verbindingen tussen deze objecten zijn werkwoorden.

Deze analogie geeft de gelegenheid om Alexander los te laten op memen, de genen van de taal.

Deze zouden de “design patterns” in onze taal zijn, die de taalruimte innemen en samengaan met bestaande patronen.

Een meme is dan een “krachtenveld in balans”. Meestal een combinatie van tegendelen. Een krachtig meme beschikt over “the quality without a name”.

Wiskunde is het grootste sterk samenhangende meme op aarde. Het kan de basis worden van alles.

Conceptcomplexen (memen) fungeren als selectiemiddel voor andere complexen. Net als de leeuw het schaap dwingt om te veranderen in de tijd of om eeuwig als zijn voedsel te dienen.

Sterke memen drukken zwakke memen weg. Het is gelukkig nog niet duidelijk welk mechanisme hier een rol speelt. Als we het zouden weten zouden we iedereen onder controle kunnen brengen.

Sterke memen beschikken waarschijnlijk over zelfreferentie en bezitten in het netwerk van concepten, hun semantisch netwerk, meerdere terugkoppelingen. Op deze wijze reiken ze horizontaal in vele structuren en vormen ze verticaal een gesloten structuur.

Wiskunde is de meest pure en samenhangende conceptenwereld. Een goed bewijs geeft het “gevoel, dat het goed zit”. Het wiskunde-complex is zo groot en krachtig, dat het bestand is tegen vrijwel alle aanvallen van andere conceptstructuren.

Het is niet onwaarschijnlijk, dat we op termijn met voldoende rekenkracht beschikbaar, de werkelijkheid aan de wiskunde zullen moeten aanpassen. De druk om te verwezenlijken is immens.

Tot slot

Het sturen van een wereldwijd netwerk van mensen en meme’s lijkt onmogelijk. De stroom gaat zijn eigen gang.

Soms zijn er eilandjes van rust.

Hier kunnen we richting geven of denken we richting te kunnen geven.

Dit kunnen we doen door schotjes te verplaatsen. Het gaat om isoleren en weer open maken.

Waar alles heen gaat is een raadsel.

Op deze onzekerheid moeten we bedacht zijn.

Ik gok op de wiskunde als laatste redmiddel. Dit komt waarschijnlijk, omdat ik een wiskundige ben. Zo zit ik ook weer gevangen in mijn eigen denkwereld.

Het verbaast me steeds weer hoe ik na enige tijd nieuwe fascinerende onderwerpen tegenkom. De memen houden me bezig.

Dit artikel is een strijd met de tijd en de concepten geweest. Een aantal inzichten zijn pas, conform de theorie, onder druk op het laatste moment tot stand gekomen.

Wellicht raken ze geen snaar en ben ik onbegrijpelijk of saai.

Ik hoop, dat een aantal stukjes patronen in gang heeft gezet en inspiratie geeft.

written in 2012,

The amount of local cooperative energy-companies in the Netherlands (in 2012) is increasing. It all has to do with the decrease of the price of solar-sells but there is more at stake.

Local energy-companies are part of a movement aimed at Autarky. Autarky is the quality of being self-sufficient.

The word Autarky comes from Greek αὐτάρκεια (autárkeia), itself from αὐτός (autós) = self and ἀρκέω (arkéo) which in its passive form means be satisfied, content or “Out of my own Power“.

The need to become self-sufficient has certainly to do with the current economic-, ecological- and energy crisis. People are afraid that the supply of vital energy and food will suddenly stop or become priceless. This is not the only reason.

Some people think we are wasting our money, food and energy by producing nondurable throw-away goods in which the packaging is sometimes more important than the content. They want to create durable products and services. This is not the only reason.

Some people don’t trust the suppliers of their food and energy, their politicians and/or the caretakers of their savings, the banks, anymore. They believe that their food is intentionally manipulated, their savings are wasted, their country is sold out to the rich and their environment is polluted for just one simple reason, Greed, the opposite of “Being Satisfied”.

The people of the autarkic movement want to recreate the necessary functions (bank, energy, food, work, healthcare, government) themselves in a cooperative way in their own living context.

The local cooperatives  are now joining on a higher (mostly country) level and are  in need of a shared (real-time)infrastructure. The current infrastructure does not support flows that move between many participants (so called peer-to-peer-networks).

The current system is a Hierarchic Top Down System containing Huge Highways that are connected to Big Production-facilities. This makes it impossible to consolidate, share and distribute resources peer-to-peer on a local level.

The Top Down System has created Global Markets where the local production is sold  to the highest bidder.

The Global Markets are the playing field for advanced speculators that make a lot of money. After the deal is made the local production is transported to a far away destination. That is the reason why the Top Down Systems are integrated in world-wide Logistic Systems.

If we want to coordinate all the local initiatives we need advanced systems that Up- and download, control, predict, connect, share, balance and distribute vital local resources on the short and long term.

Examples of these systems can be found in “crowd funding“, “virtual power plants”  and “treasury management” (balancing many small amounts of Money at the short and long term).

In Nature we find comparable (Fractal) Distribution-Systems in the Lungs, the Arteries, Riverdelta, the Weather Cycle and Ecologies.

All of these fysical Flow Systems, that map 1 Resource-> on Many Resources or Many Resources->on 1 Resource,  are based on the third Law of Thermodynamics called Constructal Law.

In the philosophy of the Stoics and Cynics of Ancient Greece the perfect human was not only arete (“all-around excellent”) but also independent of every need. Arete was associated with a full life as a citizen of a city.

Later Spinoza (“On Human Freedom“), Rousseau and David Thoureau (Walden) have developed their own autarkic philosophy.

Autarky was the ideal of a complete man who needed no one and no organization. This ideal can also be found in Zen Buddhism, Taoist practise, Early Christians (Nazarites), the Catholic Order of the Franciscans and the Protestant Quakers.

In reality it is almost impossible to be completely self-sufficient as a lonely human being. We need others when we are young, sick and old and we need others because we are specialized (“Talented”). Autarky is a possible aim for a small community.

The religious, cultural and political movements at the left and the right aimed at living the “good life” (“Living Slow“) are converging in  the movement of the Cultural Creatives. The Cultural Creatives are the new Elite that is moving to the AND-state (Left AND Right).

They don’t believe in the old Competitive Ideologies (Socialist, Capitalist, Religious, Liberal, Nationalist, Conservative, Globalist, etc..) but want  to focus on the Shared Collaborative Values between all Humans. We all need Love, Food and Shelter.

Autarky has always been a major political aim of countries. Autarky is about the possibility to control your own future and to become independent of other powers that could use your dependency to tell you what to do to get what you desperately want.

At this moment the shortage of fossil fuels, especially oil and gaz, is used to influence the policy of other countries and is the cause of local conflicts in the Middle East.

China is buying all kinds of vital materials to make sure their economy will not become dependent on others. If they will succeed and nobody doubts about that, they will become the economic controlling power of the world.

Reaching a state of local autarky, being satisfied with what your environment provides you, has become the aim of the wordwide sustainability movement.

Total autarky is possible when you want to live as a stoic or a survivalist. Most people accept a more simple living, move off-the-grid and build autonomous buildings that make use of  renewable energy.

Others start to farm in their own backyard, join an allotment garden or move back-to-the-land and practice sustainable agriculture.  To handle their surpluses and shortages independent  local markets are created that make use of  alternative currencies.

A strive for (regional) Autarky pushes the need to innovate to a higher level because not all regions contain the right materials, knowledge or experience to realize everything everybody needs. To become fully Autarkic the Production and Consumption Systems in the Region have to be based on simple concepts and parts that are available everywhere. Simple concepts are concepts that are easely copied.

The only way to combine Simple and Complex concepts is to use the Concept of Self-Reference (Fractals). The only way to make use of parts that are available everywhere is to make use of the Simple Building Blocks of Nature. A good example is the use of algea in food processing.

The concept of Autonomy not only plays an important role on the many levels of human (personal, organization, country) and animal society (Competitive vs Collaborative (Ants)). It is also a major subject in the research of (Second-OrderCybernetics (Control Theory).

Second Order Cybernetics is concerned with the Control of the System of Systems (the Meta-System). Hierarchy is not the solution to this problem because it leads to the logical problem of Infinite Regress (“Turtles on turtles on … all the way down”).

The Meta-System is controlling, reproducing and balancing itself by a Fractal Feedback-Cycle that moves Backwards (Consumption) and Forwards (Production).

The concept of Self-Reproduction is called Autopoiesis or Autocatalysis. The Design Philosophy of Cradle to Cradle is a good example of Autopoiesis.

A System is an Autarky if all its Levels are capable of Self-Reproduction.

If a human wants to become self-sufficient he has to accept and develop his own talent and find complementary people so he is able to create a Self-Reproducing Unit.

The smallest Self-Reproducing Unit in Human Society is the Family living in one House. This House has to produce more than enough Energy and the Garden has to produce more than enough food to support the Family.

If we cluster all these Self-Reproducing Families/Houses & Gardens in a small City the chances are high that the combined talents of the families will be able to supply every profession needed if the people of the city want to Live a Simple Life.

It is also possible that the surplusses and shortages of the families can be compensated by creating a Market on the level of the small City or one level higher, the Region.

An Autarkic Movement becomes an Aggressive Competitive Nationalistic Movement when the Citizens of the Country feel that their Country is plundered by outsiders and their Leaders promise to get it all back by expanding the Space to Live (“Lebensraum“) to facilitate everything that is needed.

This happened when Germany was preparing for War after the enormous reparation payments of 132 billion gold marks to the Winners of World War I.

The Autarkic Movement could also become a Peaceful Cooperative Social Movement like the Movement of Gandhi in India when the people accept the Good Life they already live and want to share the surpluses with others who are in a worse state.

About the City and the State

About the house that produces his own energy (Passive House)

The Complete Book of Self Sufficiency

Jerry Rifkin: About the Distributed Economy

The John Seymour School for Self Sufficiency

About the EU Policy of Smart Specialization of Regions

About the Thermodynamics of Living Systems

About Worldviews (How to find Complementary People)

A City is an Organism

About the Viable Systems Model of Stafford Beer

Gandhi’s view on Capitalism

The Autarkic Dreams of Germany

## Thermodynamics, the Science of Heat

Thermodynamics, the Science of Heat, became an important science in the 19th century when physicists started to improve the Steam-Machine. This blog is about a recently discovered law of Thermodynamics called the Constructal Law.

The Constructal Law describes How Intelligent Systems emerge out of the Laws of Thermodynamics.

According to Thermodynamics the evolution of the universe has been characterized by an on-going transformation from a simple, restricted, highly condensed, homogeneous state (the Big Bang) to an increasingly complex, widely dispersed, dynamic, multipotent, granular diversity.

## Energy moves from Heat to Cold where Heat is Chaos and Cold is Order

Energy always moves from High to Low Temperature. This is the main reason why most of the energy of Earth comes from our Sun.

With help of the Electro-Magnetic radiation of the Sun we call Light, plants, algae and bacteria transform simple molecules into complex organic structures (Biomass = Potential Chemical Energy) and store the energy of the Sun. Bacteria and Fungi brake up these structures, produce heat, reduce the complexity, and close the Cycle.

## Movement

The Input of the Heat of the Sun has to be compensated by a comparable Output of Radiation otherwise Earth would be burned instantly. The difference between the Input and Output of Energy is transformed into Movements on Earth.

The Earth’s climate is a huge flow system. It circulates air and water from the tropics to the poles and back. These flows develop as air and water move from hot to cold regions, a result of variation in the heating of the Earth’s surface by the sun.

The Earth is not only heated by the Sun. The hot kernel of the Earth is surrounded by a small crust. At certain places on Earth and the Sea the rotating pool of the magma-ocean produces a lot of energy.

The Earth with its solar heat input, heat rejection, and wheels of atmospheric and oceanic circulation, is a heat engine without shaft. Its maximized mechanical power cannot be delivered, but is instead destined to dissipate through air and water friction and other forms of heat loss. It produces maximum power, which it then dissipates at a maximum rate.

The earth is wasting a lot of energy because the transmission of  most of its energy is not contained in a Tube-like-system.

The system maximizes the sum of the work done driving the planetary circulation, and the heat rejected back to space at the cold end of the heat engine.

## Turbulence

When the speed of the planetary circulation is low, so are the turbulent losses. As speed increases, up to a certain point the sum of work done (circulation speed) and heat rejected also increasing until the turbulence starts to interfere with the circulation and  actually decrease the total of work done and heat rejected. That is the point, “the edge of turbulence“,  at which the system will naturally run.

## Balance

Every flow system tries to find the perfect balance between movement and friction.

The biomass on Earth is direct or later (Oil, Gaz, Coal) consumed by all kinds of organisms. In Food-Webs Organisms are consumed by other organisms.

We, the Humans, describe the interaction of the organisms in the Food-Webs as a Struggle for Live, a Survival of the Fittest, but the flow of energy in the food webs could also be seen as an adaptive chain of chemical reactions that are performed in self-moving, self-reproducing chemical factories.

Energy is Potential Movement. The potential energy stored in the biomass on Earth is transformed into circular movement (kinetic energy). During this transformation Heat is produced. Heat is the waste produced by a restrained non-effective movement.

The energy of the Sun produces all kinds of movements on Earth. Examples are river-delta’s, our respiratory system and the weather-system.

## Constructal Theory

According to Constructal Theory the generation of design (configuration, patterns, geometry, shape, structure, rhythm) in nature is a physical phenomenon that unites all animate and inanimate systems. Design in Nature always shows itself as systems that flow and improve themselves.  Systems improve themselves because the movement from chaos to order takes many discrete steps.

## Flow Systems

Biological organisms are flow systems. River basins are flow systems. A Tree is a flow system. The Traffic System is a flow system. The City of Paris is a flow system. The Financial Market is a flow system. The Internet is a flow system. A Proces-Manager is a flow system.

All these flow systems must be structured (architecturally designed) in such a way that the currents that flow (Life Energy, Water, Air, Electricity, Gaz, People, Cars, Trains, Airplanes, Content, Money) increasingly get to where they need to go. This gives shape and structure to everything that evolves over time.

Flow Systems always remove the Resistance to the Flow themselves.

Constructal Law is formulated as follows: “For a finite-size system to persist in time (to live), it must evolve in such a way that it provides easier access to the imposed currents that flow through it.”.

## Resistance to Change

Nature always provides Resistance to Change (Heat, Erosion, Friction) and this resistance is provided by the Systems of the Past. The current Order resists the potential Chaos of Free Moving Energy.

The Paths of Change of our Universe always move in the same way. The pattern looks like a Moebius Ring, the number 8, because this is the only way to cope with the polarity of the movements. In a Moebius Ring two Opposite Cyclic Movements are perfectly United.

A Moebius Ring is a 2D-structure that operates in 3D because it needs a Twist to operate.

## Engines and Brakes

According to Constructal Theory the Energy of the Sun creates two types of Systems called Engines and Brakes.

Engines are the most effective and efficient states in the evolution of our Universe. They have found the best way to cope with the resistance that is provided by the Brakes. Brakes are the old systems like trees, forests and natural or constructed dams that slow down the movement so the potential energy can be stored.

If the Energy of the Sun is not stored,  the Self-Reproducing Systems are unable to evolve to a higher level of organization.  If every Resistance would be gone the Flow-Systems would Flow in a Radial Pattern to every Direction possible.

## Stream-lining

If we remove the Natural Brakes (Forests, River-delta’s) the Expansive Flow-systems will take over control and the Smart Highly Improbable Next Generation Brake Systems, the Organisms would die.

We, the Humans, are here to Resist the Engines that give the Flow-Systems the opportunity to make Everything the Same. Every Thing has to become the Same because the Universe does not discriminate. Every configuration has the same chance to be alive.

Dependent on the type of flow there are standard solutions to the dualities that are provided by the eternal battle between engine (movement) and brake (not-movement).

The standard solution can be calculated using the Laws of Thermodynamics. Tree (or Leaf)-shaped fractal systems are for example the best solution for a One-to-Many (or Many-to-One) Flow. The Flow Systems always converge to these Shapes.

Our Earth is rotating, spinning and moving around our moving Sun. The influx of Energy on every area on Earth is changing all the time.

This means that every Flow-System on Earth has to adapt to the short term and long term changing Energy Input of the Sun.

## Resilience: Expanding and Contracting a String

The stability of a Flow-System, the Resistance to Change, is highly dependent on the Resilience of the System.

According to the theory of Panarchy the Resilience of a System is dependent on the Potential and the Connectedness of a System.

In  the Exploitation/Conservation phase of the Adaptive Panarchy-Cycle the Constructal Engines become more efficient (producing more Potential) and Connected. This means that the amount of possible paths in the River-delta of the System is reduced. This amount determinates the resilience of the system.

At the state of maximum production and maximum connection (conservation) the system is spending all its potential at self-reproduction and is highly vulnerable to external disturbances. At a certain moment when a disturbance destroys the majority of the paths the system collapses (release).

The bits and pieces, the components, of the scattered ecology are reassembled sometimes in a different way (reorganization) and the system starts again most of the time on a higher level of organization.

## Law of Kleiber

Kleiber’s Law is an example of the Constructal Law. It shows the many levels of organization that have occured since the chemical factories of the bacteria started to work together. Kleiber’s Law can be extented to the level of the Community and the City.

The Panarchy Cycle is Self-Similar. It repeats itself on many Scales. The higher the scale the bigger the impact and the slower change takes place.

The Scales are interconnected. A huge disturbance on a lower scale (Revolt) can have an huge impact on a higher scale when both cycles are moving into the Release State.

A Slow moving High Level Cycle can help to restructure a fast moving cycle by providing the template of the way the components were originally assembled (its CommunityDNA) (Remember).

## From Classical Mechanics to Quantum Mechanics

Constructal Law is a Law of Thermodynamics.

Thermodynamics has evolved into a Statistical Theory called Statistical Mechanics.

To calculate a probability you have to define the Space of all Possibilities of a System, the Phase Space.

When you don’t know what a system will look like it is impossible to calculate the Phase Space.

To calculate the possibilities of Constructal Law you have to imagine the possible constructions of Mother Nature.

## Triangle of Pascal

It is possible to play with Probability Theory without knowing the exact Phase Space. In this case you have to look at the probabilities of the probabilities. These probabilities are described by the Triangle of Pascal. Behind the Triangle of Pascal a new Triangular Structure shows itself. This pattern goes on and on until the primary Triangle of Creation, the Holy Trinity, is reached.

## Trinity

The Trinity is a combination of Desire (Mother, Female, Expansion, FLOW), Control (Father, Male, Compression, BRAKE) and the combination of both Expansion AND Compression also called the Void or the Tao. In Physics the Void is called the Vacuum or the Zero-Point-Field.

## The Act of Creation

When we have moved back in time and have reached the state of the Trinity we are very close to the Big Bang.

The Vacuum is the Eternal Flow System of Creation. I

t contains everything that is possible even the impossible, the Empty Set.

The Tao is like a well:

used but never used up.

It is like the eternal void:

filled with infinite possibilities.

It is hidden but always present.

I don’t know who gave birth to it.

It is older than God.

The Big Bang is a result of the Union of the Opposites (Yin/Yang, Male/Female, Matter/Anti-Matter, Expansion/Compression) that both came out of the Void.

(Tao Te Ching 4)

## The Sea of the Nothing

According to Constructal Law every finite-size system must evolve in such a way that it provides easier access to the imposed currents that flow through it.

The Tao is the Channel of the Energy of Life.

If Constructal Law is Right we have to give easier access to this Flow. We have to become the River to move to our final destination, the Sea of the Nothing.

About the Higgs Field and the Big Bang

Why the Objects in the Universe are of Different Size

About the Constructal Theory of David Deutsch

An Introduction into Constructal Theory

Introduction

When we Look with our Eyes and not with our Mind we can See that Space looks very different from what we Think it is. In Our Space Parallel Lines meet at Infinity.

Around 1400 during the Renaissance Painters started to look at Space with their own Eyes and discovered the Rules of Perspective Drawing.

Between 1600-1800 Perspective Theory changed from a Theory of Art to a Theory of Mathematics called Projective Geometry.

It took 400 Years before a few Mathematicians realized that Projective Geometry was the Foundation of Mathematics and it took another 100 years before Projective Geometry started to influence Physics.

In 1908 Hermann Minkowski discovered that Einstein’s Theory of Special Relativity could be analysed using Projective Geometry. Minkowski created a 4D Space-Time Metric Geometry in which he added one Time Dimension.

Many experiments now show that 4D-Space-Time  is not sufficient to incorporate what Time Really is.

The essence of Our Universe is Movement, Expanding Space,  and Movement = Space/Time (Space Divided By Time).

Both Time and Space are 3-Dimensional and represent a Different,  Reciprocal, Complementary (Dual), View on Movement.

We can move independently in Time OR Space and in Time AND Space (The Chronotope).

The Future is Expanding Space with Infinite Potential.

Time moves behind Space and Scales Space.

A Mathematical Theory of Perspective Drawing could only be developed when the Renaissance freed painters to depict Nature in a way closer to what they Observed.

In the Middle Ages Social Status was very important. Important People or Buildings were always emphasized.

In the Renaissance the Artists started to look with their own Eyes and Created Pictures where the Viewer looked through the Eyes of the Painter.

The Florentine architect Filippo Brunelleschi (1337-1446) studied Greek Geometry, developed a theory of perspective and undertook painting just to apply his geometry.

The first treatise, Della pittura (1435) by Leone Battista Alberti (1404-72) furnished most of the rules.

Alberti regarded mathematics as the common ground of Art and the Sciences. “To make clear my exposition in writing this brief commentary on painting,” Alberti began his treatise Della pittura, “I will take first from the mathematicians those things which my subject is concerned”.

Alberti stressed that “all steps of learning should be sought from nature“. The ultimate aim of an artist is to imitate nature.

Alberti did not mean that artists should imitate nature objectively, as it is, but the artist should be especially attentive to beauty, “for in painting beauty is as pleasing as it is necessary“.

The work of art is according to Alberti so constructed that it is impossible to take anything away from it or add anything to it, without impairing the beauty of the whole.

Beauty was for Alberti “the harmony of all parts in relation to one another,” and subsequently “this concord is realized in a particular number, proportion, and arrangement demanded by harmony“.

Alberti’s thoughts on harmony were not new – they could be traced back to Pythagoras – but he set them in a fresh context, which well fit in with the contemporary Aesthetic Discourse.

One of the earliest Artists to produce a book on how to draw in perspective was Albrecht Dürer. As well as discussing geometric methods, he also illustrated his book with a set of woodcuts showing practical tools for accurate perspective drawing. Other Artists like Leonardo Da Vinci developed comparable tools.

Projective Geometry formalizes one of the Central Principles of Perspective Drawing and of Human Perception: Parallel Lines Meet at Infinity.

In Euclidean geometry, constructions are made with Ruler (Line) and Compass (Circle). Projective Geometry only require a Ruler.

In Projective Geometry one Never Measures Any Thing, instead, one Relates one Set of Points to another by a Line.

Alberti was the first to ask what two pictures have in common if two drawing screens are interposed between the viewer and the object, and the object is projected onto both resulting in two different pictures of the same scene.

The basic idea behind Linear Perspective is simple: in every painting an artist creates a “floor” or area of the painting where the figures and/or objects will be placed. The floor ends at a horizon line, and the horizon line has a Vanishing Point or Point of Convergence on it.

The artist then draws parallel lines radiating from the vanishing point outward. Images closest to the vanishing point should appear smaller and closer together, and images farthest from the vanishing point should appear larger and farther apart, giving the impression of depth and space in the painting.

Pappus of Alexandria ( 290 – 350), one of the last great Greek mathematicians of Antiquity, proved that that given one set of points A, B, C on a line, and another set of points a, b, c on another line, then the intersection points X, Y, Z of line pairs Ab and aB, Ac and aC, Bc and bC are also on a Line. This line originates at the Vanishing Point.

Later Desargues (1591-1661) proved Pappus Theorem for Triangels. He proved that the three vertices of one triangle a, b, and c, and those of the other A, B, and C meet in a third point, and that these three points all lie on a common line called the Axis of Perspectivity.

Later Blaise Pascal (1623-1662) proved Pappus Theorem for Conics (Circles, Parabola, Hyperbola) in his  “Essay on Conics” (1640) when he was 16 years of Age.

About the Four Points of the Cross-Ratio

Finally 400 years later in 1803 Lazare Carnot found the answer to the Question of Leone Battista Alberti.

In his book “Géométrie de Position” he proved that the so called “Cross-Ratio” is always preserved in a Projection with One Point of View.

The Cross-Ratio is the Ratio of the Ratio of the Four Points A,B,C,D lying on a Line that intersects the Four Lines defined by a,b,c,d that orginate at the Vanishing Point O.  Carnot  proved that (AB)(CD)/(AC)(BD) = (A′B′)(C′D′)/(A′C′)(B′D′).

The Cross Ratio is not only the Cross-Ratio of the Four Points A,B,C,D. It is also the Cross-Ratio of the Four Lines  and the Three Angles that originate out of the Vanishing Point. In this case (AB)(CD)/(AC)(BD)=Sin(AB) x Sin(CD)/Sin (AC) x Sin (BD).

This principle is called Duality. In 2D-Projective Geometry Connected Points and Lines, called an Incidence, are interchangeable.

There is a corresponding Duality in three-dimensional Projective Geometry between Points and Planes. Here, the line is its own Duality, because it is determined by either two points or two planes.

Two examples: 2D: Two distinct Points determine a unique Line and two distinct Lines determine a unique Point. 3-D:  Three distinct Points not all on the same Line determine a unique Plane and three distinct Planes not all containing the same Line determine (meet in) a unique Point.

The 24 Permutations of A,B,C and D produce 6 possible values of the Cross-Ratio, depending on the order in which the points are given. If k = 1, the other Cross-Ratio’s are 0 and infinity. This happens when point A = point D. In this case the Geometric Entity is an Equilateral Triangle.

If k = -1, the other Cross-Ratio’s are -1/2 and 2. This is called a Harmonic Cross-Ratio. This happens when the Internal Ratio of AC determinated by B is Equal to the External Ratio of AC determinated by D. When k=-1/2 and 2 the Geometric Entity is a Square.

If the Four Points of the Cross-Ratio are on a Line or a Circle, then the Cross Ratio is a Real Number, otherwise the Cross-Ratio is a Complex Number.

About the Four Layers of Geometry and the Four Points of the Cross-Ratio

In 1872 Felix Klein, published a new Mathematical Research Program called the Erlangen Program under the title Vergleichende Betrachtungen über neuere geometrische Forschungen.

In this program Projective Geometry was emphasized as the Unifying Frame for all other Geometries.

Although lines in the Projective Plane meet in one point of Infinity Klein argued that there could be two points of Infinity if the Projective Plane was a Surface Closed in Itself.

When we look at the Origin of Projective Geometry, the Artist painting A Sphere, Earth, on a Flat Surface, it is not difficult to realize that this Closed Surface is a Sphere.

.

Geometry is now divided into Four  Layers. Each Layer adds a set of Assumptions that creates certain Invariants for that Layer.

An invariant is a property of a configuration of Geometric Entities that is not altered by any transformation belonging to the specific layer.

A transformation is an operation applied to a Geometric Entity. The most common transformations are Translation, Rotation and their Combinations (Reflection).

What we will see is that the Four Points of the Cross-Ratio are highly related to the Four Layers. In Every Higher Layer One Point of the Cross-Ratio is moved to the Internal Landscape, the Mind, of the Observer. This principle is called “As Within so Without“.

The First and most fundamental Layer is the Layer of Projective Geometry. This is the Layer of Human Perception and is invariant under the Cross-Ratio also called a Moebius Transformation.

The Second Layer is called Affine Geometry. In this layer Parallel Lines are preserved and the Assumption of a Plane at Infinity, the Horizon,  is created.  This Plane generates Parallel and Orthogonal Relationships between Geometric Entities by placing One of the Four Points of the Cross-Ratio in the Plane at Infinity.

Affine Geometry is Euclidean Geometry with congruence (something is the same when Shape and Size are the Same) and a metric (a definition of a Distance) left out. An affine transformation preserves straight lines and ratios of distances between points lying on a straight line.

This the layer of  the Emotions, “the harmony of all parts in affinity to one another” of  Leone Batista Alberti.  In Affine Geometry the Frame of Reference of the Painter, the Floor,  is created. On this Floor,  the Horizon, the Plane at Infinity is drawn.  From the Point of View of the Observer, it is not possible  to Judge Distance or the-Sameness because a given Visual Object may be Large and Far away or Small and Close.

The Third Layer, Metric Geometry, adds the concept of Distance (Metric, Scale) to the Affine Layer. A Distance is a relation between Two Points of the Cross-Ratio. This is the Layer of the Painter, Creator, Observer, who creates his own Distance to the Distances he is Painting in the External Frame he is looking at.

Since Projective Space is the Space of Actual Perception, the true function of Metric Space is the Coordination of Various Perspectives. This is illustrated in Perspective Drawing, in which there are always Two Perspectives being Coordinated—the Vanishing Point and a Point just behind the Eyes of the Observer.  Each of these is an instance of the One Point at Infinity.

The last, Fourth,  Layer is the layer of Euclidian Geometry. In Euclidean Geometry Distance is Fixed (not Relative) and Scaled to a Unity (Meters). This leaves us with just One Point of the Cross-Ratio, the Unity, the One.

Between  1926 and  his death in 1983 Alfred Tarski worked on the Axiomatization of Euclidean Geometry. In Tarski’s system there is only one type of Object: the One, The Point.

There are just two Geometrical notions between Points: the Ternary Relation of “in-Betweenness” and the Quaternary Relation of “Equidistance” or Congruence.  Betweenness captures the Affine aspect of Euclidean Geometry; Equidistance/Congruence, its Metric aspect.

This is the Layer of the Human Expectation who has not Distanced Itself and is Looking Outside Through a Small Hole at the Future. The Expectation considers the Future as an Extension of the Past (Memory).

In Euclidian Geometry we have to Move Outside to the Objects to Measure their Distance and the Sameness with a Pre-Defined Unity.

If we don’t move to the Object we will measure an Illusion.

About Space measured by Time and Space measured by Space

The Ancient Sumerians  knew that the Length of one side of a Hexagon is the same length as is the Radius of the Circle that circumscribes this Hexagon (See Pascals Theorem).

They also knew that the Stars of the Constellations of the Zodiac shift Counterclockwise, at the rate of 72 years/degree, because of the Precession of the Earth’s axis. One Wobble takes 25.920 years.

The length of one side of the Earth Hexagon is therefore the Distance traveled by the Constellations of the Zodiac along the horizon during 25.920/6=4,320 years.

They then subdivided this distance by 7,200  which produced the Royal Mile that was subdivided into 1,760 Royal Cubits.

Before 3.117 BC the complete Earth was covered with a uniform Geodesic System that was based on the Rotation and Precession of the Constellations of the Zodiac. This System was implemented in the Megaliths.

At that Time Space was measured by Time.

The Physical System of the Megaliths was destroyed by the Great Flood of 3.117 BC but the Metric System survived thousands of years until the French Revolution.

On the 8th of May, 1790, Charles Maurice de Talleyrand at the end of the French Revolution, proposed before the National Assembly in Paris a Change to a Decimal Measurement System.

The Academy of Science recommended that the new definition for a Meter be equal to 1/10,000,000 of the distance between the North Pole and the Equator, and this was accepted by the National Assembly in 1791.

From that Time on Space was measured by Space.

Why the Future contains Infinite Possibilities

A Painter or a Human always looks Forwards in Space. If there are Parallel Lines visible they all Converge to a Vanishing Point at The  Horizon. The Horizon is a Parallel Line at Infinity.

We all know that the Parallel Line of the Horizon is caused by the fact that the Earth is a Moving Sphere. This Moving Sphere moves around other Spheres that move around other Spheres.

The Rotation of the Spheres in Space is used as a Clock. Every time when the Cycle of the Spheres repeats itself we add one unit to a standard Time-Measure. One Sun Cycle is named a Year. One Cycle of the Precession takes 25,920 Years.

We Measure our Time by the Cyclic Movement of Objects in Space. The Cyclic Movements caused by the Rotations of Objects around Objects (around Objects) is really a Rotating Rotating Rotation, a Spiraling Spiral.

We don’t live in the Sphere but we live and Move on the Surface of a  Moving Sphere. That is why our Geometry is an Elliptic Geometry (or Projective Geometry).

Euclides and Pythagoras were aware of Projective Geometry (See also Pappus) but the Scientists of the Enlightenmentstarted to interpret their Theory with a Different Eye. They saw Numbers in a completely different way the Greek did.

The Scientist disconnected Number from Magnitude (Form) and created an Abstract Static Number Theory and an Abstract  Static Theory of Physics. The Movement of our Universe, the Ether, came to a stilstand.

The Theory of Perspective Drawing, based on our Real Perception of Reality, is the same theory that generated Projective Geometry. We are now back to Normal again.

In the blog about Geometric Algebra I wrote about a very Independent Thinker called Dewey B. Larson.

He reinvented Physics and Projective Geometry in his own way, Calculated all the well known Physical Constants and based his Theory on a simple well know Assumption that Space and Time are Reciprocal (A Ratio of Ratio’s , the Cross-Ratio) because Velocity= dS(pace)/dT(ime).

Moving Movement is the Essence of our Reality.

What Larson calls “Motion” is the Ether Wind (or the Higgs Field) the Velocity which was measured in the North-South (Z) direction at 208 km/s in 1933 by Dayton C. Miller.

Einstein believed the results of the Michelson-Morley Experiments in 1887 that “proved” that the Moving Ether was non-existent. Now we know that the experiments were wrong.  Einstein also did not believe that Space was Expanding. At this moment the Expanding Universe is confirmed by many observations.

When Space Expands,  Time Compresses and fills up the Space to Keep Balance. Time Scales Space.

Space moves to Infinity. Time Moves to the Inverse of Infinity, Zero. Space is measured by the Linear Visible Scalar Number-System. Time is Measured with the Rotational Invisible Imaginary Number System.

Expanding Space is Linear Motion. Time is the Spiraling Motion of the Vortex.

Space is Yang and Time is Yin. Yin is feminine, Curved, Rotational, smooth or cold. Yang is masculine, Straight, Linear, rough or hot.

Space and Time are Complementary Duals that Move Around the Void.

If we look at the Human Perspective we now are able to understand what Time and Space Really are.

When we Look Forward we Experience Space. Time is always Behind our Back.

Human Senses and Conventional, Scientific Equipment can only Look Forward and therefore Measure Space (Distance) and the Change of Space (Velocity, Acceleration).

This is a Limitation of our Physical Sensory System, which evolved to measure Space, Scaled by Time, to produce what we Perceive as Causality–a Linear Ordering of Events.

Without the Cause-and-Effect System, the Sensory World of Space would just become Chaos.

Time, History, is Always Behind Us and Space, The Future, The Adjacent Possible, with Infinite Possibilities, is Always in Front of Us.

Let’s Move.

Generalized Projective Geometry

Paul Dirac: About Physics and Projective Geometry

About Expanding Space and Not-Euclidian Geometry

Pictures of the Projective Plane

About the Reciprocal Theory of Dewey B. Larson

About Projective Geometry and our Senses

About Projective Geometry and Geometric Algebra

About the Four Points of View

Why the Future is Open Space

About Alchemy and the Klein Bottle

We have lost the relationship between Number and Form or Number and Magnitude as the Ancient Greeks called their Forms.

A few years ago a Revolution in Mathematics and Physics has started. This revolution is caused by Geometric Algebra.

In Geometric Algebra the Ancient Theories of Euclid and Pythagoras are reevaluated.

Numbers are Scalar (Quantum) Movements of Geometric Patterns and not Static Symbols of Abstractions that have nothing to do with our Reality.

Movements and not Forces are the Essence of Physics.

The basic rule Movement = Space/Time (v=s/t) shows that  Time and Space are two Reciprocal 3D-Spaces. Our Senses Experience Space and not Time.

The Simple Rule N/N=1/1=1 balances the Duals of Space and Time. One Unit Step in Space is always Compensated by One Unit Step in Time.

Geometric Algebra has a strange relationship with Pascals Triangle. This Triangle, also called the Binomial Expansion, contains all the Possible Combinations of two Independent Variables. Our Universe is a Combination of Combinations exploring Every Possibility.

The last and perhaps most important Discovery in Mathematics called Bott Periodicity shows itself in Pascals Triangle.

Bott Periodicity proves that we live in a Cyclic Fractal Universe, the Wheel of Fortune, that is Rotating around the Void, the Empty Set. The Empty Set contains Every Thing that is Impossible in our Universe.

This blog is not a Scientific Article. I have tried to connect the Old Sciences and the New Sciences in my own Way.

It contains many links to Scientific Articles and even Courses in Geometric Algebra.

So if you want to Dig Deeper Nothing will Stop You.

About the One and the Dirac Delta Function

Every Thing was created out of  No Thing, the Empty Set, ɸ, the Void, the Tao. The Empty Set contains 0 objects.

The Empty Set is not Empty. It contains Infinite (∞) Possibilities that are Impossible.

Every impossibility has a probability of 0 but the sum of all possibilities (1/∞=0) is always 1. In the beginning ∞/∞ =1  or ∞x0=1.

This relationship is represented by the Dirac Delta Function. It is used to simulate a Point Source of Energy (a Spike, an Explosion) in Physics.

The Delta is reprented by the Symbol Δ, a Triangle. The Delta is called Dalet in the Phoenican and Hebrew Alphabet. Daleth is the number 4 and means Door.

The original symbol of the Delta/Daleth contains two lines with a 90 Degree Angle. Two orthogonal lines create a Square or Plane.

The Dirac Delta Function is defined as a Square  with an Area of 1,  a Width of 1/n and a Height of n where n->∞.

The Dirac Delta Function is a Line with an Area of 1.

The Dirac Delta Function δ (x) has interesting properties: δ (x) = δ (-x), δ (x) = δ (1/x). It has two Symmetries related to the Negative Numbers and the Rational Numbers.

When we move from 2D to 1D, the Number Line, the Delta Function becomes the Set of the Numbers N/N =1.

The Monad (1) of the Tetraktys of Pythagoras, the Top of the Triangle, was created by Dividing the One (1) by Itself without Diminishing itself. The Monad (1/1=1)  is part of  the 1D Delta Function.

Creation is an Expansion of the 1/1 into the N/N, adding 1/1 all the time,  until ∞/∞ is reached. At that moment every Impossibility has been realized.

To move Back to the Void and restore the Eternal Balance of  the One,  Dividing (Compression) has to be compensated by Multiplication (Expansion).

At the End of Time N/M and M/N have to find Balance in the N/N,  move Back to  1/1, Unite in the 0 and become The Void (ɸ) again.

About the Strange Behavior of Numbers

The big problem of the Numbers is that they sometimes behave very differently from what we Expect them to do.

This Strange Behavior happens when we try to Reverse what we are doing.

It looks like the Expansion of the Universe of Numbers is Easy but the Contraction creates many Obstacles.

It all starts with the Natural Numbers (1,2,3,).

When we Reverse an Addition (Subtract) and move over the Line of the Void Negative Numbers appear. Together with the Natural Numbers they are called the Integers.

The same happens when we Reverse a Division and the Fractions (the Rational Numbers) (1/3, 7/9) suddenly pop up.

An Integer N is a Rational Number divided by 1 (N/1).

The Integers are the Multiples of 1, the Fractions are its Parts.

Numbers behave even stranger when we want to Reverse a Repeating Repeating Addition (Irrational Numbers) and want to calculate a Rational Power (2**1/2).

The Complex Numbers (or Imaginary Numbers), based on the Square Root of -1 called i, are a combination of the Negative Numbers and the Irrational Numbers.

Irrational Numbers ( the Pythagorean Theorem), Fractions (a Piece of the Cake) and Negative Numbers (a Debt) are part of our Reality but the Strange Number i represents something we cannot Imagine.

About the Duality and the Expansion of Space

In the beginning the only One who was in existence was the 1.

When the One divide itself again the number -1, the Complement of 1, came into existence.

1 and -1 are voided in the No Thing, the Empty Set, 0:  -1 + 1 = 0.

The Two, the Duality, both started to Expand in Two Opposite Directions (<– and +->) both meeting in the  ∞/∞. This expansion is what we call Space.

Space is a Combination of the Strings S(1,1,1,1,1,…) and -S = (-1,-,1,-,1,-1,…) where S+S=(0,0,0,0,0,0,…).

The Expansion pattern of Space is a Recursive Function S: S(N)=S(N-1)+1 in which + means concatenate (or add) the String “,1”.

An Addition X + Y is a concatenation of S(X) and S(Y). A Substraction X-Y is a concatenation of S(X) and -S(Y). In the last case all the corresponding combinations of 1 and -1 are voided. (1,1,1,1)-(1,1,1)=(0,0,0,1)=(1).

Multiplication XxY is Adding String S(Y) every time a “1” of S(X ) is encountered: 111 x 11 = 11  11  11. Dividing X/Y is Subtracting S(X) every time a “1” of S(Y) is encountered:.111  111  1/111=11 1/111. In the last example a Fraction 1/111 appears.

This Number System is called the Unary Number System.

About the Trinity and the Compression of Space called Time

The Strange Behavior of Numbers is caused by the Limitations of our Memory System. We are unable to remember long strings that contain the same Number.

To make things easy for us we Divide Space into small Parts so we were able to Re-Member (Re-Combine the Parts).

When we want to Re-member, Move Back in Time, we have to Compress Expanding Space.

Compressed Space is Time.

Time and Space have a Reciprocal Relationship called Movement (Velocity = Space/Time).

There are  many ways ( (1,1,1), (1,1,1),..) or ((1,1),(1,1))) to Compress a String in Repeating Sub-Patterns.

In the blog About the Trinity I showed that the most Efficient Way to group the One’s is to make use of a Fractal Pattern (a Self Reference) and Groups of Three Ones.

The Trinity applied to the Trinity ( A Fractal) is a Rotating Binary Tree. Binary Trees represent the Choices we make in Life.

The rotating Expanding Binary Trees generate the Platonic Solids (see linked video!) when the (number)-parts of the Binary Tree Connect.

When we connect Three Ones (1,1,1) by Three Lines (1-1,1-1,1-1) a 2 Dimensional Triangle Δ is Created.

If we take the Δ as a new Unity we are able to rewrite the patterns of 1’s and -1’s into a much Shorter Pattern of Δ’s and 1’s: (1,1,1),(1,1,1),(1,1,1), 1,1 becomes Δ,Δ,Δ,1,1.

We can repeat this approach when there is still a Trinity left: Δ,Δ,Δ,1,1 becomes ΔxΔ,1,1.

This Number System is called the Ternary Number System.

According to EuclidA Ratio is a sort of relation in respect of size between two magnitudes of the same kind“.

A Magnitude is a Size: a property by which it can be compared as Larger or Smaller than other objects of the Same Kind. A Line has a Length, a Plane has an Area (Length x Width), a Solid a Volume (Length xWitdth x Height).

For the Greeks, the Numbers (Arithmoi) were the Positive Integers. The objects of Geometry: Points, Lines, Planes , were referred to as “Magnitudes” (Forms). They were not numbers, and had no numbers attached.

Ratio, was a Relationship between Forms and a Proportion was a relationship between the Part and the Whole (the Monad) of a Form.

Newton turned the Greek conception of Number completely on its head: “By Number we understand, not so much a Multitude of Unities, as the abstracted Ratio of any Quantity, to another Quantity of the same Kind, which we take for Unity”.

We now think of a Ratio as a Number obtained from other numbers by Division. A Proportion, for us, is a statement of equality between two “Ratio‐Numbers”.

This was not the thought pattern of the ancient Greeks. When Euclid states that the ratio of A to B is the same as the ratio of C to D, the letters A, B, C and D do not refer to numbers at all, but to segments or polygonal regions or some such magnitudes.

The Ratio of two geometric structures  was determinated  by fitting the Unit Parts of the first geometric Stucture into the Other.

An Example:  The Tetraktys is a Triangle (A Monad) and contains 9 Triangles (a Monad). The 1x1x1-Triangle Δ, a Part of the Tetraktys,  is Proportional to the Whole of the Tetraktys (T) and has a Ratio T/Δ = 3= Δ -> T = Δ (3)  x Δ (3) = 9.

The Mathematics of Euclid is not a Mathematics of Numbers, but a Mathematics of Forms.

The symbols, relationships and manipulations have Physical or Geometric Objects as their referents.

You cannot work on this Mathematics without Knowing (and Seeing) the Objects that you are Working with.

About Hermann Grassman, David Hestenes and the Moving Line called Vector

Hermann Grasmann lived between 1809 and and 1877 in Stettin (Germany). Grassmann was a genius and invented Geometric Algebra a 100 years before it was invented.

In his time the most important mathematicians did not understand what he was talking about although many of them copied parts of his ideas and created their own restricted version. None of them saw the whole Grassmann was seeing.

When he was convinced nobody would believe him he became a linguist. He wrote books on German grammar, collected folk songs, and learned Sanskrit. His dictionary and his translation of the Rigveda were recognized among philologists.

Grassmann took over the heritage of Euclid and added, Motion, something Euclid was aware of but could not handle properly.

Grassmann became aware of the fact your hand is moving when you draw a 2D Geometric Structure. He called the Moving Lines, that connect the Points, Displacements (“Strecke”).

In our current terminology we would call the Displacements “Vectors”.

Vector algebra is simpler, but specific to Euclidean 3-space, while Geometric Algebra works in all dimensions. In this case Vectors become Bi/Tri or Multi-Vectors (Blades).

The Trick of Grassmann was that he could transform every transformation on any geometrical structure into a very simple Algebra. Multi-Dimensional Geometric Structures could be Added, Multiplied and Divided.

The Greek Theory of Ratio and Proportion is now incorporated in the properties of Scalar and Vector multiplication.

About a 100 years later David Hestenes improved the Theory of Grassmann by incorporating the Imaginary Numbers. In this way he united many until now highly disconnected fields of Mathematics that were created by the many mathematicians who copied parts of Grassmanns Heritage.

About Complex Numbers, Octions, Quaternions, Clifford Algebra and Rotations in Infinite Space

Grassmann did not pay much attention to the Complex Numbers until he heard of a young mathematician called William Kingdon Clifford (1845-1879).

Complex numbers are ,just like the Rationals (a/b), 2D-Numbers. A Complex number Z = a  + ib where  i**2=-1. Complex Numbers can be represented in Polar Coordinates: Z = R (cos(x) + i sin(x)) where R = SQRT(a**2 + b**2).  R is the Radius, the Distance to the Center (0,0).

When you have defined a 2D-complex Number it is easy to define a 4-D-Complex Number called a Quaternion:  Z = a + ib + jc + kd or a 8-D Complex Number called an Octonion.

William Rowan Hamilton, the inventor of the Quaternions, had big problems to find an interpretation of all the combinations i, j and k until he realized that i**2 =j**2 = k**2 = ijk=-1.

What Hamilton did not realize at that time was that he just like Grassmann had invented Vector Algebra and Geometric Algebra.

This all changed when William Kingdon Clifford united everything in his new Algebra.  Clifford’s algebra is composed of elements which are Combinations of Grassman’s Multivectors.

The Clifford Algebra that represents 3D Euclidean Geometry has 8 = 2**3 components instead of 3: 1 number (Point), 3 vectors (Length), 3 bivectors (Area) and 1 trivector (Volume).

It turns out if you use combinations of these elements to describe your geometric objects you can do the same things you did before (you still have 3 vector components).

In addition, you can have additional data in those other components that let you find distances and intersections (and a lot of other useful information) using simple and (computationally) cheap numerical operations.

The most important Insight of William Kingdom Clifford was that the Complex Numbers are not Numbers all.

They are Rotations in higher Dimensional Spaces.

About Pascal’s Triangle and Mount Meru

The String 1,3,3,1 of Clifford’s 3D Geometry is related to the 4th Level of Pascal’s Triangle. Level N of Pascal’s Triangle represents N-1-Dimensional Geometries.

The Sum of every level N of the Triangle is 2**N. This Number expresses the Number of Directions of the Geometric Structure of a Space with Dimension N.

A Point has 0 Direction, while a Line has 2 Directions, relative to its Center point, a Plane has 4 Directions, relative to its Center Point, and a Cube has 8 directions, relative to its Center point.

Pascal’s Triangle is also called the Binomial Expansion. This Expansion shows all the Combinations of two letters A and B in the function (A+B)**N. Level 1 of the Triangle is (A+B)**0 = 1  and level 2 is A x A + 2 A x B + B x B -> 1,2,1.

The Binomial Expansion converges to the Bell-Shaped Normal Distribution when N-> ∞.

The Diagonals of Pascal’s Triangle contain the Geometric Number Systems (Triangular Numbers, Pyramid Numbers, Pentatonal Numbers, ..) and the Golden Spiral of the Fibonacci Numbers.

Pascal’s Triangle is a Repository of all the Possible Magnitudes and their Components.

The Normal Distribution shows that the first level of the Triangle (the Tetraktys) is much more probable than the last levels.

The first four Levels of the Triangle of Pascal contain the Tetraktys of Pythagoras.

The Tetraktys  is an Ancient Vedic Mathematical Structure called the  Sri Yantra, Meru Prastara or Mount Meru.

About Numbers, Operations and the Klein Bottle

The Complex Numbers are not “Numbers” (Scalars) at all.

They are “Operations” (Movements) that can be applied to Magnitudes (Geometries) and Magnitudes are Combinations of the Simple Building Blocks of the Tetraktys, Points and Lines.

The Tao of Ancient China was not for nothing represented by a Flow of Water. According to the Ancient Chinese Mathematicians Every Thing Moves.  In the Beginning there was only Movement.

In the Beginning only the One was Moved but when the Duality was created the Two moved around each other never getting into contact to Avoid the Void.

When we look at the Numbers we now can see that they are the result of the Movements of  the first Diagonal of Pascals Triangle,  the 1’s (Points) or better the Powers of  the One: 1 **N (where N is a Dimension).

Even in the most simple Number System, the Unary Number System, Concatenation is an Operation, An Algorithm.

The Mathematician John Conway recently invented a new Number System called the Surreal Numbers that contains Every Number you can Imagine.

The Surreal Numbers are created out of the Void (ɸ)  by a simple Algorithm (Conway calls an Algorithm a Game) that describes Movements (Choices of Direction: Up, Down, Left, Right, ..)  that help you to Navigate in the N-Dimensional Number Space.

The Ancient Chinese Mathematicians played the same Game with the Numbers.

Algorithms were already known for a very long time by the Ancient Vedic Mathematicians. They called them Yantra’s.

Geometry is concerned with the Static Forms of Lines and Points but there are many other more “Curved” forms that are the result of  Rotating Expansion and Compression. These forms are researched by the modern version of Geometry called Topology.

The most interesting 4D Topological Structure is the Klein Bottle.  The Klein Bottle is  a combination of two Moebius Rings. It represents a Structure that is Closed in Itself.

It can be constructed by gluing both pairs of opposite edges of a Rectangle together giving one pair a Half-Twist. The Klein Bottle is highly related to the Ancient Art of Alchemy.

The movement of the Duality around the Void can be represented by a Moebius Ring the Symbol of Infinity ∞.

Later in this Blog we will see why the Number 8 is a Rotation of ∞ and the symbol of Number 8 is a combination of the symbol of the number 3 and its mirror.

First we will have a look at the Reciprocal Relation between Space and Time.

About Dewey B. Larson, Velocity and Time

Dewey B. Larson (1898 – 1990) was an American Engineer who developed the Reciprocal System of Physical Theory (RST).

Larson believed that the failure to recognize that Motion is the most basic physical constituent of the universe has handicapped the progress of the traditional study of physics, which focuses on Forces.

The definition of Motion stems from the Equation of Velocity, v = ds/dt.

Instead of depending upon the change of the location of an object to define an arbitrary “quantum” of space per “quantum” of time, such as miles per hour, or meters per second, the RST assumes that the observed universal passage, or progression, of time is one aspect of a universal motion that necessarily must be accompanied by a universal “passage,” or progression, of space.

The Units of Time fill up the Units of Space. Space and Time are Duals.

Space is not-Time and Time is not-Space. Time is Non-Local, Cyclic and represented by the Rotating Imaginary Numbers. Space is Local, Linear and Represented by the Scalar Numbers. Space is the Vacuum and the Nothing and Time is the non-vacuum, the Every Thing, the Solids represented by the Cube of Space.

The Cube of Space is the structure behind the Tetraktys but also behind the Book of Genesis.

Our Reality contains two Reciprocal 3D-structures related to Space and Time. Space and Time are related by the Simple Formula N/N=1/1=1, the Formula of Diracs Delta Function.

We are able to perceive the Real 3D-Structure of Space. The 3D-Structure of Time is Imaginary. It is situated in the Imaginary Number Space of i.

Larson, a Self Thought Genius like Grassmann, developed Geometric Algebra without knowing anything about Geometric Algebra but he also invented String Theory long before String Theory was invented.  The Mathematics of Larson is also the Mathematics of the Tetraktys of Pythagoras without even knowing anything about it.

Larson was able to Calculate all the important Physical Numbers without any problem and was also able to Calculate Chemical Structures and Reactions.

The fourth line of Pascals Triangle and the Tetraktys contains 8 Directions in the Four Geometric Dimensions: 0, 1, 2, and 3.

Mathematicians are intrigued with this number 8, because they find it popping up unexpectedly in advanced mathematics.

In fact, expanding the Binomial Expansion to 8 dimensions just creates an inverse copy of these first Four Dimensions, and then the pattern just repeats itself with a half-twist and back from there, ad infinitum.

This is called Bott Periodicity discovered by the mathematician Raoul Bott (1923-2005).

The mathematician John Baez wrote an article in which he relates this 8-fold Periodicity to the Scalars (1), the Complex Numbers (2), the Quaternions (2×2), and the Octonions (2x2x2 = 2**3).

The Universe of Numbers and Magnitudes  is Cyclic and Fractal.

Our own Reality, symbolized by the Tetraktys,  repeats itself in Higher Dimensions until Infinity.

The Tetrad, represents Completion, because it contains all its Previous Numbers, the 1, 2, 3, and itself, 4, in One Number, 10 = (The One) +  9 (= 3 (Trinity)x 3 (Trinity) = Tetraktys).

As you can see in the Picture above the Fractal Pattern of 8 contains two kinds of Trinities/Triangles, an Upside and a Downside (Rotated by 180 Degrees) Triangle. When you Rotate by 180 Degrees the 1 becomes -1 and 1 + -1 =0 is the Void.

The Multi Dimensional Rotations of the Octonions always Come Back to Square 1/1=1, the One and keep Rotating around the Center, the Nothing,   Until Infinity.

About Triangular Numbers and Pascal’s Triangle

About the Relationship Between Geometry and Music

About the Game of the Surreal Numbers

About Larson and the Unification of Mathematics

The Collected Works of Dewey B Larson

About Ratio and Proportion by Euclid

A book of Augustus deMorgan about “The Connection between Number and Magnitude”

The text of the Fifth Book of Euclid

An Educational You Tube Channel called Insights in Mathematics

About the History of Geometric Algebra

Free Software to use Geometric Algebra

A Video that shows how the Platonic Solids are created out of the Trinity Numbers

All you want to know about Geometric Patterns

# About Mystical Number Theory and Pascal’s Triangle

The first part of this Blog is about the Triangular numbers, related to the Number 3, the Holy Trinity.

The second part shows that Pascal’s Triangle (called Meru’s Mountain in Mystics), the Binomial Expansion,  contains every Possible Mystical Number Pattern (including the Triangular Numbers) you can Imagine.

Pascal Triangle also shows that our Universe is a combinatorial miracle. It explores every possibility, is always in balance, expands and moves back to the beginning which is and was the Void, the Empty Set, the merge of Every Paradox, that is Possible.

The Sēpher Yəṣîrâh (Book of Formation or Book of Creation, ספר יצירה) is the oldest book on Jewish Mysticism. The Sefer Yetzirah describes how the universe was created by the “God of Israel” through 32 Wondrous Ways of Wisdom.

The Number 32 is the Sum of the 10 Sephirot and the 22 Letters of the Hebrew Alphabet.

The Sephirot is related to the  Tetraktys of Pythagoras. The Tetraktys embodies the Four main Greek Cyclical (PlatonicMusical Harmonies: the Fourth (4:3), the Ffth (3:2), the Octave (2:1) and the Double Octave (1:4).

1+2+3+4 = 10. 10 is the 4th Triangular Number. The Nth triangular number is the Sum of the numbers 1 -> N. This Sum is equal to 1/2N(N+1).

Between the 10 Sephirot run 22 Channels or Paths which connect them.

The Sephirot are the Points of the Tetraktys. The Hebrew Letters are the Lines between the Points. The Lines of the  Sephirot and the Tetraktys create a Cube (6) at the Top and a Tetrahedron (4) at the Bottom.

The Letters of the Hebrew  Alphabet are divided in the 3 Mother Letters (אמש, the Trinity), the Seven Doubles (The Planets) and the Twelve Simples (the Zodiac).

When you analyse the Sepher Yeshirah the Cube of Space (the Kaaba) appears out of the Hebrew Alphabet. The Kaaba is related to the Seventh Planet, Saturn.

The 3 Axis of the Cube of Space are the Trinity, the 6 (2×3) Faces of the Cube stand for the Planets with the 7th Saturn, the Son of the Central Sun (3+1 (Center)+3) in the Center and the 12 (4×3) Boundary Lines of the Cube represent the 12 Signs of the Zodiac.

As you can see the Number Three, the Triangle,  plays an important role. It is the First Structure that is Closed in Itself and is therefore Topological related to the Circle. The Circle (and the Triangle) is able to rotate With and Against the Clock. This property is called Spin in Physics.

It is very important to realize that Everything Rotates in our Universe around a Central Object that rotates around another Central Object. The Central Object Gives Time, determinates the Rythm or Harmonics,  of the Rotation Structure.

The Trinity rotates around the Void. The 7 Chakra’s of the Human rotate around the 4th Chakra, the Heart Chakra, ((3+(1)+3)=7).

The Planets rotate around the Sun and the Sun rotates around the Central Black Hole. The arrow of Sagitarius points to this Black Hole.

On a Six Sided Dice the Sum of all the Numbers is Seven (1+6,2+5,3+4). The Sum of the Six Numbers is 3 X 7 = 21. If we add the Center (Saturn) the Number 22 appears.

22/7 is a good approximation of the number π. π relates the Square (and the Cube) to the Circle.

The Cube of Space symbolizes  the Playing Board of the Game of Life. On the Playing Board we have a Free Choice to move into the many Paths that are available. Every Path has its own Probability and this Probability can be calculated. If we don’t know what to do we could throw a Dice.

The Cube of Space contains the same six lines that exist in the I Ching. Four of the lines are of equal length, the other two, the diagonals, are longer. For this reason symmetry cannot be statically produced and the Dance (of Shiva) results.

The Circle represents the Cycles of Time of the Matrix of the Demiurg. Behind all the Probabilities of all the Possible Paths lies a Hidden Order.

A Hexagram, represented by the Star of David,  is a Two-Dimensional (Orthographic) projection of a Cube. A Symmetric Projection of the Cube creates a Cross.

One of the many meanings of the first word in the Bible “Bereshit“,  is “They (Elohim) created Six” which means that in Six Stages of  the Time Cycle the Cube of Space (or the Hexagram) was populated. On the Seventh Day the Center was filled.

The book of Genesis does not describe the creation of the Trinity (They, Elohim, 1+2+3, 1x2x3) itself. This stage was later covered in the Zohar.

In my blog “About the Sum of Things” it is shown that Six Stages are part of an Expansion Pattern governed by the Powers of Two. After 2**6 (64) Expansions (or Compressions) the Same Fractal Pattern repeats itself on a higher level.

64 is the Number of the I Tjing and the Game of Chess. The number 32 of the Sepher Yeshirah is 64/2 and is a Contraction of the I Tjing.

The I Tjing is a contraction of the oldest Divination System in the Word called FA. FA is still used all over the world by the followers of the oldest wisdom-system created by the YOrubA in Africa. The Yoruba lived at the place where the ancient Paradise was situated.

The Tetraktys contains the Numbers 1, 3, 6 and 10. These numbers are called Triangular Numbers.

The number 21 is also a Triangular Number because it is the Sum of  the Sixth Level of the Tetraktys,  the Numbers 1 to 6.

The Fifth Level of the Tetractys is related to the Number 15 (1+2+3+4+5). This number connects the Tetractys and the Sephirot to the 3×3 Lo Shu Magic Square also called the Seal of Saturn.

The nth Triangle number T(n) is the number of dots in a triangle with n dots on a side; it is the sum of the n natural numbers from 1 to n.  T(n)=n(n+1)/2.

The Triangular Numbers contain the Perfect Numbers. A perfect number is a positive integer that is equal to the sum of its proper positive divisors, that is, the sum of its positive divisors excluding the number itself. Six (1+2+3=1x2x3) is the first Perfect Number and 28 (1+2+4+7+14) is the next.

The Sum of two adjacent Triangular Numbers T(n) +  T(n+1) is a Square Number because Two Triangels can be combined in a Square. 1+3=2**2 and 3+6=3**2.

There are many relationships between the Triangular Numbers. These relationships were the focus of the research of the Mystical Group of the Mathematikoi of Pythagoras.

6 (Bereshit, the Cube, the Hexagram) + the 22 Letters of the Hebrew Alphabet = 28, the Next Perfect Number (1+2+3+4+5+6+7).

28 is like the numbers 6 and 15 also a Hexagonal Number. As you can see in the picture below 28 is the fourth Hexagonal Number. As we have seen before a Hexagon is a Projection of a Cube so 28 represents a Cube in a Cube in a Cube. A Cube in a Cube is called a Tessarect or a HyperCube.

The first sentence in Genesis (“In the beginning Elohim created Heaven and Eearth“) contains 7 words and 28 letters. This indicates that the Creation Process was already in the 7th stage of the Tetraktys and in its 2nd Fractal Expansion,  the Birth of the Material Universe.

The sum of the entire verse is the 73rd Triangular Number. The prime Numbers 37 and 73 are geometrically related. They form the third and the fourth term in the sequence of Star Numbers (1, 13, 37, 73, 121).

Hexagon/Star pairs are closely related to Triangular numbers. Their product is always a Triangle, and they can be symmetrically generated from a Pair of Triangles.

When a number represents a Geometric Structure it is called a Figurative Number.

Every possible figurative number is generated by the Triangle of Pascal.

The Fractal Sierpinsky Triangle is the Triangle of Pascal Modulo 2.

The Triangle of Pascal was known long before Pascal (re)discovered it.

It was known in Ancient India as the Meru Prastara and in China as  the Yang Hui.  Meru Prastara relates the triangel to a Mystical Mountain called Mount Meru. Mount Meru is also implemented in the Sri Yantra.

The Triangle shows the Coefficients of the Function F(X,Y))= (X+Y)**n. If n=0 F(X,Y)=1 and if n=1 F(X,Y)=X+Y so the Coeffcients are (1,1).

Pascals Triangle is a 2-Dimensional System based on the Polynomal (X+Y)**N. It is always possible to generalize this structure to Higher Dimensional Levels. 3 Variables ((X+Y+X)**N) generate The Pascal Pyramid and n variables (X+Y+Z+….)**N  generate The Pascal Simplex.

The rows of the Pascal’s Triangle add up to the power of 2 of the row. So the sum of row 0 is 2**0 and  the sum of row 1 is 2**1 =2.

The Sum of the  rows of the higher n-dimensional versions of the Triangle is n**N where n is the Amount of Variables and N the level of expansion. So the Sum of Pascal’s Pyramid (3 variables X,Y,Z) is 3**N.

The most interesting property of the Triangle is visible in the Diagonals.

The First Diagonal contains only 1’s. The Ones represent Unique Objects. They are the Points in the Tetraktys.

The Second Diagonal contains the natural numbers. These Numbers are used to Count Objects that are The Same. The Natural Numbers are the Lines that connect the Points. The Natural Numbers are the Sum of the previous Ones.

The Third Diagonal contains the triangular numbers. The Triangular Numbers are the Sum of the previous Natural Numbers.

This pattern repeats itself all the time.

The Fourth Diagonal contains the tetrahedral numbers (Pyramid Numbers) and the Fifth Diagonal, the pentatope numbers.

Fermat stated that Every Positive Integer is a Sum of at most three Triangular numbers, four Square numbers, ﬁve Pentagonal numbers, and n n-polygonal numbers.

The Tetrahedron with basic length 4 (summing up to 20) can be looked at as the 3-Dimensional analogue of the Tetraktys.

The Diagonals of the Triangle of Pascal contain every Possible 2-Dimensional Figurative Number (and Structure).

These Numbers are Projections of Higher Dimensional Numbers and Higher Dimensional Structures.

The Higher Dimensional Versions of the Triangle (the Pascal Pyramid, The Pascal Simplex) contain these structures.

The Rows of the Triangle Sum to the Powers of Two (2 Dimensions). These Powers control the Levels of Expansion.

Every 7th step the Fractal Pattern of the Triangle repeats itself on a higher Level.

The Figurative Numbers are the Geometric Shapes that are created by the Lines of the Natural Numbers that are connecting the Points of the One.

Pascal’s Triangle also contains the numbers of the Fibonacci Sequence (“The Golden Spiral“).

When we take the Modulo 9 (the Digital Root of Pythagoras) of the Numbers of Fibonacci a repeating patterns of 24 steps shows itself that can be represented by a Star Tetrahedron or Stella Octangula. The Star Tetrahedron is a Three Dimensional Star of David.

Every Figurative Number N is the Sum of the Figurative Numbers N-1.  Every Geometric Shape is a combination of all the Previous Geometric Shapes.

This means that Every Geometric Shape is in the end The Sum of the Sum of the Sum of  …. Triangels, Trinities (Elohim) or Triangular Numbers and therefore an Extension of the Tetractys of Pythagoras.

The Expansion of the Whole is a (Fractal)  Combination of Combinations.

The Triangle of Pascal is related to the so called Binomial Theorem which is used in Combinatorics and Probability Theory to describe the Amount of Combinations of a Set of  Objects.

The rows of the Triangle of Pascal also shows the Bell Shaped Pattern of the Normal Distribution.

The Probability Distribution of the Triangle of Pascal converges to the Normal Distribution because of the Central Limit Theorem. Every Row has a Mean of N/2 and a Variance of (N**1/2)/2 which means that with every new row the Mean and the Variance become Bigger and Bigger.

The Triangle of Pascal and therefore the Figurative Numbers describe Everything that is Possible but every Expansion of the Triangle is less Likely to Occur.

Because of the Fractal Expansion/Contraction Pattern The Cube of  Space, related to the Element Earth,  explains Everything there is to Know on Our Level of Existence, Mother Earth.

The interesting part of the Figurative Numbers is that they representent Visual Patterns with which we can Reason.

We don’t need complex formulas because we can See what is Possible.

The interesting part of the Triangle of Pascal is that we can See that the Complex Figurative Structures are created out of a very Simple Structure, the Triangle.

If we want to understand our Reality we have to begin with looking at the Beginning and not start somewhere in the Middle.

If we look at the Fractal Expansion Pattern of the Triangle we See that Every new Stage is an Expansion Out of the Middle.

The Expansion of the Human, the Next Step in our Evolution,  is therefore an Expansion Out of the Heart, the Balance of Father Sky and Mother Earth.

Life is not only about Me and the Other.

Life is also about the Relationship between Me and the Other.

If we don’t Collaborate the Next stage in our Evolution will never happen.

The Content of the Sepher Yesirah

About the Cube of Space and Psychology

About the Sepher Yesirah and the I Tjing

A correspondence table of the Cube of Space

About the Sri Yantra and Plato

About the Lo Shu and the I Tjing

All kind of strange relationships between Triangular Numbers

A website about Mystical Number Theory

About the Golden Spiral and Plato

About Pascal’s Triangle and the Normal Distribution

A complete course in elementary Number Theory

About the Psychology of the Cube of Space

About the Tetraktys and the Zodiac

About the Process Theory of Paul Young