Deze tekst wordt gedetailleerd uitgelegd in Het Elektromagnetische Universum .
Er is altijd een eenvoudige verklaring voor veel te ingewikkelde onderwerpen.
Resonantie
Die verklaring is te hier te vinden in het principe van resonantie, een fenomeen dat Christiaan Huygens in 1657 ontdekte en patenteerde toen hij merkte dat al zijn klokken bij hem thuis vanzelf gelijk gingen lopen.
Meer weten druk hier.
Interesse? Stuur een e-mail.
Inleiding
Een recente publicatie (zie Bijlage) — Systemic Solar System Anomalies and Oscillatory Explanatory Models (2025) — stelt een radicaal nieuw verklaringsmodel voor planetaire en klimatologische fenomenen voor.
Het rapport wijst op een reeks systemische veranderingen in het zonnestelsel die zich gelijktijdig voordoen: verschuivingen in magnetische velden, atmosferische verstoringen en structurele afwijkingen in de banen en rotaties van meerdere planeten.
Deze veranderingen zijn empirisch vastgesteld met data van o.a. ESA, NASA, James Webb en de Hubble-telescoop.
De centrale these van het rapport luidt dat deze verschijnselen niet langer afdoende verklaard kunnen worden door klassieke thermodynamische of gravitationele modellen.
In plaats daarvan wordt een oscillatorisch veldmodel geïntroduceerd, waarin het zonnestelsel functioneert als een complex systeem van gekoppelde resonatoren.
In dit model is de zon de primaire oscillator en functioneren de planeten als secundaire oscillatoren, elk met hun eigen frequentie, faseverschuiving en interactieprofiel.
Samenvatting van het Oscillatorisch Model
Empirische bevindingen:
- Venus: Actieve vulkanische heropflakkering, atmosferische turbulentie.
- Aarde: Versnellende verschuiving van het magnetische noorden, ionosferische anomalieën, 7-jarige ondergrondse golf.
- Mars: Cyclische afwijkingen in stofstormen en orbitale resonantie.
- Jupiter & Saturnus: Asymmetrische aurora’s, afkoeling, variaties in het magnetisch veld.
- Uranus & Neptunus: Chaotische magnetische velden en onverklaarbare atmosferische afkoeling.
Deze veranderingen blijken te clusteren binnen een tijdsvenster van 15–20 jaar, en vertonen duidelijke resonantiepatronen — een indicatie dat het om systeemgedrag gaat.
Kerncomponenten van het model:
- Planeten oscilleren binnen een heliocentrisch resonantieveld.
- Interferentie tussen planetaire frequenties veroorzaakt collectieve faseverschuivingen.
- Klimaatverandering op aarde wordt primair gekoppeld aan magnetische decoherentie,
- Niet-lokale fasekoppeling via topologische en quaternionische velden biedt een verklaring voor synchroniciteit op planetaire schaal.
Statistische analyse binnen het rapport toont dat magnetische parameters 76% van de klimaatvariatie verklaren, tegenover 34% voor CO₂-concentraties. CO₂ wordt hergepositioneerd als een reactieve epifenomeen: een gevolg, geen oorzaak.
Verwante en Versterkende Theorieën
Om de geloofwaardigheid en context van het oscillatorisch model te onderbouwen, is het relevant een reeks bestaande theorieën te belichten die soortgelijke principes hanteren of complementair zijn.
1. David Bohm – Holistische Fysica
In Wholeness and the Implicate Order (1980) beschrijft Bohm de werkelijkheid als een projectie vanuit een onderliggende, impliciete orde. Causaliteit is niet langer lokaal of lineair, maar gebaseerd op niet-lokale correlatie. Dit resoneert direct met de niet-lokale fasekoppeling in het climate-model.
Toepassing: Verklaart waarom planetaire gebeurtenissen synchroon verlopen zonder waarneembare oorzakelijke verbinding.
2. Peter Rowlands – Nilpotente Kosmologie
Rowlands ontwikkelde een algebratisch model waarin het universum ontstaat uit nul door middel van ‘nilpotentie’. Alle fundamentele krachten en velden komen voort uit een nulsomstructuur.
Toepassing: Legt een formele basis voor het oscillatieprincipe als dynamiek tussen tegengestelde bewegingen die elkaar opheffen, wat expliciet terugkomt in het klimaatrapport.
3. Williamson & Van der Mark – Toroïdaal Elektron
Deze fysici betoogden dat het elektron niet puntvormig is, maar een foton in torusvorm — wat interne resonantie en topologische koppeling mogelijk maakt.
Toepassing: Ondersteunt het idee van materie als veldgebaseerd, oscillerend verschijnsel. Planetaire resonantie kan op vergelijkbare wijze functioneren.
4. Rupert Sheldrake – Morphogenetische Velden
Sheldrake stelt dat vormen en gedragingen zich ontwikkelen via velden met geheugen. Controversieel, maar waardevol bij het verklaren van synchronisatie over tijd en ruimte.
Toepassing: Helpt het fenomeen duiden waarin meerdere planeten gelijktijdig soortgelijke transformaties ondergaan.
5. Harold Aspden – Aethermodellen
Aspden stelde dat elektromagnetische verschijnselen slechts begrijpelijk zijn als er een onderliggend medium (aether) bestaat dat trilling en resonantie mogelijk maakt.
Toepassing: Komt terug in het rapport als ‘heliocentrisch resonantieveld’, een eigentijdse formulering van Aspden’s ether.
6. Nikola Tesla – Resonantie-energie
Tesla geloofde dat planetaire systemen energie konden uitzenden en ontvangen via resonantie. Zijn ideeën over “free energy” werden lang genegeerd maar krijgen via dit model hernieuwde relevantie.
Toepassing: Het rapport noemt “planetary resonance harvesting” als energetische innovatie – een praktisch gevolg van Tesla’s theorieën.
7. Gilbert Simondon – Technische Individuatie
Simondon beschreef technische objecten als processen in plaats van dingen. Ze ontstaan via aanpassing aan omgevingsvelden, net als biologische organismen.
Toepassing: Het idee van planetaire faseverschuivingen als gevolg van drempeloverschrijdingen is hiermee te verbinden.
8. J.G. Bennett & Gurdjieff – Systematische Evolutie
Hun werk benadrukt ritme, triadische structuren en spanningsvelden als organiserende principes in natuur en samenleving.
Toepassing: Het begrip “systemic coherence transition” uit het rapport past in hun ontwikkelingsmodel.
9. Ervin Laszlo – Akashic Field Theory
Laszlo beschrijft een kosmisch informatienetwerk waarin alle interactie wordt opgeslagen. Niet-lokale correlatie is hierin niet uitzonderlijk, maar fundamenteel.
Toepassing: Het rapport introduceert “magnetic field memory” als opslagmechanisme – vergelijkbaar met Laszlo’s Akashaveld.
10. Huang & Dröscher – Extended Heim Theory
Een multidimensionale fysica waarin zwaartekracht, electromagnetisme en bewustzijn voortkomen uit hogere structurele lagen.
Toepassing: De ‘topological coherence’ en het gebruik van Bott-periodiciteit in het rapport impliceren een gelijksoortige uitbreiding van ruimte-tijddimensies.
Conclusie: Van Klimaatverandering naar Kosmische Resonantie
Het rapport over oscillatorische verklaringsmodellen levert niet alleen een alternatieve kijk op klimaatverandering, maar ontwricht het volledige paradigma waarin lokale causaliteit, CO₂-reductie en thermodynamische modellen centraal staan.
In plaats daarvan verschuift de focus naar:
- systeemcoherentie,
- frequentie-analyses,
- en interplanetaire resonantie.
Door deze inzichten te koppelen aan bestaande theorieën uit de fysica, systeemwetenschap en filosofie ontstaat er een robuuste, multidisciplinaire basis voor een nieuw model van de werkelijkheid.
De implicaties zijn verstrekkend: van energieopwekking en klimaatvoorspelling tot een fundamenteel ander begrip van leven, bewustzijn en technologie.
Referenties (selectie)
- Systemic Solar System Anomalies and Oscillatory Explanatory Models, 2025
- Bohm, D. – Wholeness and the Implicate Order
- Rowlands, P. – Zero to Infinity
- Williamson & Van der Mark – Is the Electron a Photon with Toroidal Topology?
- Sheldrake, R. – A New Science of Life
- Aspden, H. – Physics Without Einstein
- Tesla, N. – Patents & Lectures
- Simondon, G. – Du mode d’existence des objets techniques
- Bennett, J.G. – The Dramatic Universe
- Laszlo, E. – Science and the Akashic Field
- Dröscher & Häuser – Extended Heim Theory