J.Konstapel Leiden, 7-11-2025.
Dit is een toepassing van Het Spiraal-Foton Universum
Questions or interested to participate in my project suse the contact form.
Zwaartekracht voelt als iets vasts en onveranderlijks. Wat je omhoog gooit je valt naar beneden. Punt uit.
Maar wat als ik je vertel dat zwaartekracht eigenlijk helemaal niet fundamenteel is, maar slechts een effect van licht? en dat je daarom theoretisch met licht kunt vliegen?
Alles is ingeblikt licht
Dit klinkt gek, maar het is niet zomaar een filosofische grap. Natuurkundigen als Van der Mark en Gerard ‘t Hooft hebben al aangetoond dat fotonen (lichtdeeltjes) in een gesloten doos echt zwaarder worden. Het is meetbaar. De doos weegt meer.
Waarom? Omdat energie gewicht heeft. Niet als bijeffect—als echt gewicht. Volgens Einstein is $E = mc^2$, dus elke vorm van energie = massa. Licht in een doos is energie, dus het is massa.
Nu gaat het verder. Wat als alle materie eigenlijk niet uit “echte” deeltjes bestaat, maar uit licht dat in spiralen gevangen zit? Een elektron zou dan geen ondoorgrondelijk puntje zijn, maar een ringvormig fotoon dat in zichzelf draait. Je lichaamsatomen? Gevangen licht in verschillende configuraties.
Geen hokus pokus—alleen een ander perspectief op wat de natuur al doet.
Zwaartekracht is licht dat buigt
Hier wordt het interessant. Stel je voor dat zwaartekracht geen apart krachtveld is, maar het gevolg van licht dat rond massa heen buigt.
In glasvezel reizen lichtgolven in rechte lijnen. Maar buig het glas in een bepaald patroon, en het licht buigt mee—het volgt de vorm van het glas. Precies zo werkt een optische lens.
Nu het cruciale inzicht: de aarde is vol materie, dus vol “ingeblikt licht” met enorme energie. Al die energie verandert subtiel hoe het vacuüm eromheen “voelt”—net als glas dat licht buigt. Het vacuüm rond de aarde wordt een soort “optische lens”. En wat gebeurt er in een lens? Licht buigt.
En omdat jij ook uit licht bestaat (ingeblikt licht, maar licht), buig jij mee. Je valt.
Dat is zwaartekracht.
Hoe je tegen zwaartekracht ingaat
Nu het mooie deel: als zwaartekracht alleen maar een “buigeffect” van licht in het vacuüm is, kun je het manipuleren.
Stel je voor dat je een schil rond jezelf bouwt van heel veel EM-energie (elektromagnetische energie—pure licht, dicht in elkaar). Die schil zou de “buiging” van het vacuüm lokaal kunnen veranderen. Het vacuüm rechtmaken. En dan val je niet meer.
Of je kunt het nóg verder doen: maak de schil ongelijkmatig—meer energie onder je, minder energie boven je. Dan buigt het vacuüm juist omhoog. Je valt naar boven toe. Je vliegt.
Dit is geen magie. Het is optica toegepast op het hele universum.
Waarom doen we dit nog niet?
Goeie vraag. Het antwoord: het vereist enorm veel energie.
Om de zwaartekracht van de aarde over één meter af te schermen, heb je een hoeveelheid licht-energie nodig die gelijk is aan wat je zou krijgen als je miljoenen miljarden kilogram materie in zuivere energie zou omzetten. Het is niet onmogelijk in principe—de natuurwetten verbieden het niet—maar met alles wat we nu hebben, is het absurd ver weg.
Het eerste wat we kunnen doen: kleine dingen. Misschien kan je een kleine bal van een paar gram tegen zwaartekracht in buiten de doos houden. Dan een grotere. Stap voor stap.
Wetenschappers proberen dit nu al, meestal in geheim of onder de radar. Supergeleiders met hele sterke elektromagnetische velden. Geavanceerde materialen. Nieuwe manieren om energie in kleine ruimten vast te zetten.
Waarom zou je dit willen?
Stel je voor: een voertuig dat niet op brandstof loopt, maar op de structuur van het vacuum zelf. Geen uitlaatgassen. Geen snelle beweging nodig—je zit letterlijk op je eigen persoonlijke “zwaartekrachts-golf”. Je kunt naar boven als je wilt, zijwaarts, overal.
Geen vliegtuigen meer. Geen raketten. Gewoon: je buigt het lokale vacuüm naar je hand.
Het wonderlijke: we begrijpen dit al
Het echt verbluffende is dat we dit allemaal al weten. Van der Mark’s wiskunde klopt. Robinsons inzicht is rigoureus. Je hoeft Einstein niet te widerspreken—je gebruikt hem gewoon op een manier waar niemand tot nu toe aan gedacht had.
Zwaartekracht is geen groot mysterie. Het is fotonen die hun eigen trap omhoog nemen. En ja, met de juiste ingenieurskunst, kun je op die trap mee naar boven.
Daarom: je kunt met licht vliegen. Niet morgen. Misschien niet in onze leven. Maar de fysica sluit het niet uit. En dat is genoeg.
Dit artikel is een vereenvoudiging van een veel dieper theoretisch kader. Voor de volledige wiskunde en rigoureuze afleidingen, zie het uitgebreide Engelse document “Anti-Gravity in the Electromagnetic Spiral-Photon Universe.”