Van Verwachting naar Anticipatie

Deze blog bouwt voort op een andere blog over anticipatie.

Mijn vorige blog ging over de educatieve theorie van Roger Schank . Hij ontdekte, dat mensen leren als hun verwachting niet uitkomt.

Op zo’n moment wordt de ervaring gekoppeld aan een positieve of negatieve emotie, Dit terwijl een uit het hoofd geleerde theorie weer snel wordt vergeten.

De mens is een Electro-Magnetisch wezen wat verklaart waarom de zeer succesvolle psychlogische theorie (Interpersonal Theory) van Harry Sullivan perfect past op de Electro-Magnetische theorie van Clerk Maxwell.

Deze blog gaat over Levende Systemen.

Ze zijn een Uiting van het Electro-Magnetisch veld van de Aarde op kleine schaal waardoor ze ook een uiting zijn van het Electro-Magnetische veld van hun nabijheid is wat nu het Bioveld wordt genoemd.

Mensen zijn bewegende Collectieven van Samenwerkende 1-celligen

Wetenschap van de van de Verwachting

Het concept van verwachting heeft een lange en rijke geschiedenis, met wortels in zowel filosofie als psychologie.

In de filosofie gaat het concept van verwachting terug tot de oude Grieken. Plato besprak het idee van “prolepsis” of “anticipatie” in zijn werk, terwijl Aristoteles het concept van “prognostikon” of “vooruitzicht” onderzocht. Deze vroege filosofen waren geïnteresseerd in hoe onze verwachtingen onze waarneming en ons begrip van de wereld vormgeven.

In de psychologie ontstond het concept van verwachting in de 19e eeuw met het werk van William James en Wilhelm Wundt. James was vooral geïnteresseerd in de rol van verwachtingen in de perceptie, terwijl Wundt zich richtte op de rol van verwachtingen in het geheugen en het denken.

Het concept van verwachting is sindsdien verder ontwikkeld door psychologen als Daniel Kahneman en Amos Tversky. Deze onderzoekers hebben aangetoond dat onze verwachtingen een grote invloed kunnen hebben op onze beslissingen, oordelen en risicoperceptie.

Etymologie van het woord “verwachting”

Het Nederlandse woord “verwachting” is afgeleid van het Middelnederlandse “verwachten”, wat “wachten op” of “uitzien naar” betekent. Het woord is samengesteld uit het voorvoegsel “ver-” (dat “van tevoren” betekent) en het werkwoord “wachten”.

De oudste vorm van het woord “wachten” in het Nederlands is “wachten”, dat teruggaat tot het Proto-Germaanse *wahtajaną. Dit werkwoord betekent “opletten”, “alert zijn” of “op wacht staan”.

Dus de etymologie van het woord “verwachting” onthult een concept dat al eeuwenlang door filosofen en psychologen wordt bestudeerd. Het woord zelf is afgeleid van een Germaans woord dat “opletten” of “alert zijn” betekent, wat de kern raakt van het concept van verwachting: het is een mentale toestand gericht op de toekomst.

Van Verwachten naar Anticiperen

De theoretisch bioloog Robert Rosen ontdekte dat de logica van Aristoteles ons enorm belemmert in het denken, omdat we achter alles een Oorzaak zien.

Closed Loop

Hij ontwikkelde het concept van het anticiprende feedbacksysyeem, die gebruik maken van Closed-loop causaliteit.

Er is geen sprake van eenrichtingsverkeer van oorzaak naar gevolg. Zowel de oorzaak als het gevolg beïnvloeden elkaar voortdurend.

Voorbeelden van anticiperende systemen in organismen:

  • Thermostatering: Zoogdieren passen hun lichaamstemperatuur voortdurend aan door fysiologische processen te reguleren op basis van interne en externe signalen.
  • Jachtgedrag: Roofdieren anticiperen op de bewegingen van hun prooi op basis van waarnemingen en ervaringen.
  • Navigatie: Vogels gebruiken een interne kaart en kompas om te navigeren over lange afstanden, waarbij ze rekening houden met weersomstandigheden en andere factoren.
  • Plantengroei: Planten richten hun bladeren en stengels naar zonlicht, anticiperend op de toekomstige positie van de zon.