Introductie
Deze blog is een vervolg op mijn blog over Anticipatie, een concept van de theoretisch bioloog Robert Rosen.
Hij ontdekte, dat we in de war zijn gebracht door Aristoteles, die een logica bedacht waarin oorzaak en gevolg een doel hebben.
Dat doel kan worden terug gebracht tot een Schepper, de Egyptische god Ptah, de kunstenaar die de mens uit klei vormde.
Volgens Robert Rosen is er geen doel.
We reageren vanuit onze intuitie, die eeuwenoude overgedragen ervaring bevat.
Schock Therapie
De gevaarlijke politici geloven dat een “echte” verandering alleen kan plaatsvinden door een crisis te veroorzaken en dat zie je nu overal om je heen gebeuren.
Wat is het pad waar we naar terug moeten keren?
Direct naar de conclusie druk hier
Naar de Onkwetsbare staat druk hier
We moeten af van de Politicus als Bestuurder naar de Politicus als Uitvinder Thot, die de Samenleving als Marktplaats weer mee neemt naar een toekomst waarin de Zon weer schijnt en de mens weer samen speelt.
Hieronder staat een samenvatting van alle blogs over politiek, hun plaatjes en een filosofische opsomming m.b.v. GPT.
Opsomming recente Blogs
Van de Clan tot de StadStaat
Eeen politieke partij is eigenlijk een Clan (Tribe)..
Plato en Sport
Plato vond, dat een politicus Wijs moest zijn en wist, dat wijsheid een gevolg is van introspectie over de opgedane ervaring, vandaar dat de wijsheid meestal komt na de midlife-crisis.
Het Goede en het Kwade
zijn elkaars spiegelbeeld en worden bestuurd door de Ratio, die gebruik maakt van het voertuig van de Ziel (emoties), die iedere keer een keuze moet maken om recht door zee te gaan.
De mens is een Electro-Magnetisch wezen
Levensloop-Begeleiding
De overheid moet de burgers begeleiden (faciliteren) in hun Levensloop.
De Staat is geen Bedrijf
en moet daarom boven de Businees Cycle staan.
De Onkwetsbare Staat
Antifragiliteit beschrijft systemen die niet alleen bestand zijn tegen tegenslag, maar er zelfs sterker van worden. Deze systemen gedijen in onzekerheid en leren, passen zich aan en groeien door uitdagingen.
Kernprincipes:
Blootstelling aan stressoren: Leer van tegenslag en word sterker.
Diversificatie: Verspreid risico’s en kansen voor flexibiliteit.
Decentralisatie: Vergroot veerkracht door snelle reacties op veranderingen.
Experimenteren en leren: Leer van kleine experimenten en mislukkingen.
Innovatie en aanpassing: Blijf relevant en optimaal door voortdurende aanpassingen.
‘Skin in the Game’: Betrokkenheid leidt tot betere beslissingen.
Antifragiliteit is een continu proces om te leren, aan te passen en te groeien. Door deze principes te omarmen, creëren we systemen die floreren in een onvoorspelbare wereld.
Kunst en Maatschappij dienen Het bestuur te bepalen, zodat de bedrijvigheid leert van het gebruik van de technologie door de burger, die de klant is.
Geschiedenis van de Politiek en de Politicus:
Deze psomming is door GPT gemaakt.
Plato – Filosoof-koning (ca. 428-348 v.Chr.):
Plato introduceerde het concept van de filosoof-koning, een idealistische leider die handelt in het belang van het Goede. Volgens Plato moest een ware politicus niet alleen kennis hebben van de filosofie, maar ook moreel en intellectueel superieur zijn. Hij geloofde dat alleen zulke leiders in staat waren om een rechtvaardige en harmonieuze samenleving te creëren.
Aristoteles – Deugdenethiek (384-322 v.Chr.):
Aristoteles zag de politiek als een praktijk waarbij deugdenethiek centraal stond. Politici moesten deugdzame mensen zijn, die morele kwaliteiten zoals moed, wijsheid en rechtvaardigheid bezaten. Daarnaast benadrukte hij het belang van checks and balances om machtsmisbruik te voorkomen, waardoor een evenwichtige en stabiele regering mogelijk werd.
Middeleeuwen – Theocratie en Goddelijk Recht (ca. 500-1500):
In de middeleeuwen werd politiek sterk verweven met religie. Heersers hadden hun macht, volgens de theocratie, door God gekregen. Dit goddelijk recht legitimeerde hun gezag en maakte hen verantwoordelijk voor het uitvoeren van goddelijke wil op aarde. Politieke beslissingen werden vaak gerechtvaardigd door religieuze doctrines en de kerk had aanzienlijke invloed op het staatsbestuur.
Machiavelli – Realpolitiek (1469-1527):
Machiavelli bracht een pragmatische benadering van politiek met zijn concept van realpolitiek. In zijn werk “Il Principe” (De Vorst) betoogde hij dat leiders pragmatisch moesten zijn en dat het doel de middelen heiligt. Hij benadrukte dat effectief leiderschap soms moreel twijfelachtige acties kon vereisen om stabiliteit en macht te behouden.
John Locke – Sociaal Contract (1632-1704):
John Locke introduceerde het idee van het sociaal contract, waarbij politici de verantwoordelijkheid hebben om de natuurlijke rechten van burgers te beschermen. Hij stelde dat regeringen hun gezag ontlenen aan de instemming van het volk en dat leiders verantwoording verschuldigd zijn aan de burgers. Dit legde de basis voor moderne democratische principes zoals volkssoevereiniteit en mensenrechten.
Max Weber – Beroepspoliticus en Bureaucratie (1864-1920):
Max Weber legde de nadruk op de professionaliteit en efficiëntie van de politiek. Hij onderscheidde tussen persoonlijke en ambtelijke belangen en introduceerde het concept van de beroepspoliticus. Weber zag bureaucratie als een rationeel systeem van organisatie, dat gebaseerd was op regels, hiërarchie en onpartijdigheid, essentieel voor een goed functionerende moderne staat.
Hedendaags – Populisme en Technocratie (20e-21e eeuw):
In de hedendaagse politiek zien we een verschuiving naar populisme en technocratie. Populisme benadrukt directe democratie en de stem van het volk, vaak in tegenstelling tot de gevestigde elite. Technocratie daarentegen bevordert de rol van deskundigen als beleidsmakers, die geacht worden op basis van kennis en expertise beslissingen te nemen. Er is ook een groeiende nadruk op ethiek en transparantie in het politieke proces, met een focus op verantwoordingsplicht en integriteit van leiders.
Conclusie
De technocratie wordt bestuurd door de markt, die de samenleving vormt, die de kiezers en de burgers zijn.
Een kiezer/burger/consument stemt met zijn koopgedrag en zijn waardering, die eigenlijk ook een inpliciet verzoek om verbetering is.
De Virtuele overheid moet anti-fragiel zijn anders gaat ze ten onder.
Terug naar het begin druk hier