Het Universum bestaat uit Niets en af en toe uit iets wat weer niets wordt 0<–>1

Jaren geleden ontdekte ik de theorie van de Engelse wis-natuurkundige Peter Rowlands die de natuurkunde kon herschrijven als een fractaal herschrijf-systeem gebaseerd op de Octonions.

Terwijl zijn analyse klopt is ze niet doorgedrongen tot de uantum-computing gemeenschap, die eigenlijk bezig is met een veel te ingewikkeld model en ook niet goed weet wat ze met een quatum-computer wil doen tewijl de machine van Peter Rowlands alles genereert wat er is.

Het mooiste resultaat is dat het universum zijn weten aanpast als de evenwichtstoestand wordt overschreden wat natuurlijk de dood in de pot is voor de wetenschap die nog gelooft in eeuwig gelijkblijvende wetten.

De bronnen van deze blog staan in de Bijlage.

Tekst gemaakt m.b.v. Gemini:

De basis: Rowlands’ theorie van het nul-energie-universum

Aan de basis van Rowlands’ werk ligt zijn concept van een “nul-energie-universum”. Dit houdt in dat de totale energie van het universum nul is, doordat positieve en negatieve energie elkaar perfect in evenwicht houden. Deze fundamentele dualiteit is een centraal thema in zijn werk en komt terug in de algebraïsche structuren die hij gebruikt om de werkelijkheid te beschrijven.

Het Universal Rewrite System (URS): Een nieuw computationeel paradigma

Het URS is een computationeel model dat is gebaseerd op de algebraïsche structuren die voortkomen uit Rowlands’ theorie, met name de octonionen. In plaats van traditionele bits (0 en 1) en logische poorten, gebruikt het URS symbolen en herschrijfregels.

• Symbolen: Deze symbolen representeren de fundamentele dualiteiten uit Rowlands’ theorie, zoals positieve en negatieve energie, ruimte en tijd, of materie en antimaterie. Ze kunnen ook worden gemapt op de elementen van de octonionen algebra, inclusief de zeven imaginaire eenheden.
• Herschrijfregels: Deze regels bepalen hoe symbolen kunnen worden getransformeerd en gecombineerd. Cruciaal is dat deze regels zijn gebaseerd op de algebraïsche regels van de octonionen, inclusief hun niet-associativiteit. Dit geeft het URS een fundamentele wiskundige basis en opent de deur naar nieuwe vormen van computationele processen.
• Berekening als Herschrijving: Een berekening in het URS komt neer op het herhaaldelijk toepassen van herschrijfregels op een initiële reeks symbolen. Door deze herschrijvingen te volgen, wordt de input getransformeerd naar de output.
• Universaliteit: Het URS is ontworpen om universeel te zijn, wat betekent dat het in theorie elke berekening kan uitvoeren die door een Turingmachine kan worden uitgevoerd. Het kan ook klassieke en kwantumcomputatie modelleren door verschillende sets herschrijfregels te definiëren.

“Nature’s Code”: Biologie als een manifestatie van dezelfde algebraïsche structuren

Rowlands’ theorie reikt verder dan de informatica en de fysica. In het artikel “Nature’s Code” wordt gesuggereerd dat dezelfde algebraïsche structuren die ten grondslag liggen aan het URS, ook een fundamentele rol spelen in biologische processen.

• Vier basiseenheden: Deze kunnen corresponderen met de vier basen in DNA (A, T, G, C).
• 64- en 20-eenheidsstructuren: Deze kunnen gerelateerd zijn aan de 64 codewoorden van de genetische code en de 20 standaard aminozuren.
• Symmetrie, chiraliteit en andere biologische fenomenen: Het artikel suggereert dat concepten als symmetriebreking, 5-voudige symmetrie, chiraliteit, de dubbele helixstructuur van DNA, Van der Waals-krachten en het harmonische oscillator mechanisme allemaal kunnen worden begrepen in het kader van de onderliggende algebraïsche structuren van het URS.
• Zelfaggregatie, complexiteit en emergentie: Het centrale idee is dat deze fundamentele algebraïsche principes de drijvende kracht zijn achter de opkomst van complexe biologische structuren en functies.

De verbinding tussen URS en “Nature’s Code”:

De sleutel tot het verbinden van deze twee gebieden is het gebruik van dezelfde onderliggende algebraïsche structuren, met name de octonionen en de concepten van dualiteit en complementaire paren. Het idee is dat deze structuren een universele “code” vormen die zowel in de fysieke als in de biologische wereld werkzaam is.

Conclusie:

Rowlands’ werk biedt een fascinerend perspectief op de fundamentele structuur van de werkelijkheid. Zijn theorie van het nul-energie-universum leidt tot de ontwikkeling van het URS, een nieuw computationeel paradigma gebaseerd op octonionen en herschrijfregels. Bovendien suggereert zijn werk dat dezelfde algebraïsche structuren ook een cruciale rol spelen in biologische processen, wat wijst op een diepere, wiskundige basis voor de organisatie van de natuur op verschillende schaalniveaus. Het is een complexe en nog volop in ontwikkeling zijnde theorie, maar het biedt een potentieel krachtig kader voor het begrijpen van de samenhang tussen fysica, informatica en biologie

Bijlage Bronnen