Deze blog volgt op Scan Kennistechnologie;, Just-in-Time Leren;,, de Erfenis van Roger Schank; de community of Practice; en de geschiedenis van het ambacht.;
Onderwijsvernieuwing: Terug naar het Gilde in een Community of Practice
Op dinsdagavond 22 april organiseert het Wetenschappelijk Bureau van NSC in Gouda een belangrijke bijeenkomst met als thema “Ik wil mijn vak terug”.
Een inspirerende titel en een bijeenkomst die precies aansluit bij mijn visie op de toekomst van ons onderwijs.
Helaas kan ik i.v.m. mijn handicap er zelf niet bij aanwezig zijn maar ik wil graag mijn visie delen en aansluiten bij dit belangrijke gesprek.
De bijeenkomst adresseert thema’s die mij na aan het hart liggen: het terugbrengen van menselijke maat in het onderwijs, minder abstracte theorie, en vooral meer autonomie voor docenten en leerlingen.
Dit sluit prachtig aan bij het gedachtegoed van de onlangs overleden vriend Roger Schank, die net als ik een groot pleitbezorger was van een praktijkgerichte, ervaringsgerichte onderwijsvernieuwing.
Net als Schank geloof ik dat écht leren gebeurt wanneer we actief betrokken zijn, wanneer we fouten mogen maken en wanneer deze fouten niet als falen maar als waardevolle leerervaring worden gezien—wat Schank “expectation-failures” noemt.
Zelf leg ik de nadruk op impliciete kennis: ervaring, vaardigheden en attitudes, die alleen echt geleerd worden in de praktijk zelf.
Mijn voorstel gaat nog een stap verder: ik geloof dat het tijd is voor een fundamenteel andere benadering van het onderwijs, geïnspireerd door het historische gildesysteem, wat ik vertaal naar moderne termen als een “Community of Practice”. In plaats van jarenlang passief theoretische kennis te ontvangen, zouden leerlingen zo snel mogelijk moeten leren in echte praktijkcontexten.
Zo kunnen kinderen al vroeg ervaren wat werk inhoudt, praktisch leren en direct bijdragen aan hun gemeenschap.
Dit betekent: minder klaslokalen vol leerlingen die uit boeken leren en meer kleine groepen leerlingen die actief werken aan echte problemen, begeleid door ervaren docenten en vakmensen. Technologie, waaronder educatieve games en simulaties, kan hierbij ondersteunend worden ingezet, precies op het moment dat leerlingen die kennis nodig hebben (just-in-time leren).
Ik hoop van harte dat deze ideeën resoneren tijdens de bijeenkomst. Ook al ben ik er niet fysiek bij, mijn ideeën zijn hier, op mijn verjaardag, digitaal aanwezig. Ik wens iedereen die aanwezig is een inspirerende en vruchtbare discussie toe en hoop binnenkort samen verder te praten over het onderwijs van de toekomst.
Want uiteindelijk is dát waar het om gaat: een menselijker, betekenisvoller en praktijkgerichter onderwijs—een onderwijs dat onze kinderen én samenleving echt verdient.
Veel succes en inspiratie gewenst op 22 april in Gouda!