van Wapens naar Magie.?

1. Inleiding

Deze blog is een vervolg van de Reis van de Gemeenschap die gaat over manieren om een samenleving te laten conergeren naar een gemeenschappelijk doel waarbij gebruik wordt gemaakt van spelen.

Deze blog was weer een vervolg op van Samenleving naar Samenspeling waarin onderstaande lange termijn analyse wordt uitgelegd.

Defensie moet zich niet meer voorbereiden op het oplossen van een conflict maar op het voorkomen van een conflict.

Op weg naar een Holistische Virtuele Grenzenloze Overheid

Preventie betekent dat de Overheid meer holistisch moet gaan opereren en veel meer moet overlaten aan de samenleving, die grenzenloos wordt..

Eigenlijk moeten BUZA en BIZA fuseren met `defensie en Economische zaken omdat het nu om alles tegelijkertijd gaat.

Het “product” van de overheid “het handhaven” van wetten heeft zijn langste tijd gehad, omdat wetten nu software zijn en binnenkort real time worden gemaakt met Kunstmatige Intelligentie die ook de defensie kan besturen als we dat toestaan.

Het wordt tijd voor de Virtuele overheid.

0. Leeswijzer

1. Inleiding: Van Defensie naar Preventie
   • Overzicht van de verschuiving in de defensiestrategie van voorbereiding op conflict naar preventie.
2. De Permanente Verwarring als Strategie
   • De strategie van Rusland om chaos te creëren en de implicaties daarvan.
3. Diplomatie en Conflictpreventie
   • De rol van diplomatie in conflictpreventie en internationale samenwerking.
4. Militaire Strategie
   • Inzichten uit het werk van Beatrice Heuser over militaire strategie.
   • Militaire Technologie, de rol van Autonome Wapens
   • de toekomst van oorlog is gebaseerd op de opkomst van gedecentraliseerde conflicten.
5. Het Conflict van de Toekomst: Het Meerdimensionale Prisoner’s Dilemma
   • Het analyseren van toekomstige conflicten door de lens van een iteratief, meerdimensionaal Prisoner’s Dilemma.
   • Het Prisoner’s Dilemma – Een Nieuw Kader
   • Het herzien van het klassieke Prisoner’s Dilemma om de moderne complexiteit van conflicten te begrijpen.
   • Meerdimensionaal Conflict
   • Het onderzoeken van de verschillende dimensies van moderne conflicten: technologisch, ideologisch, sociaal-politiek en fysiek-digitaal.Iteratief Conflict en Lange Termijn Strategie
   • Hoe langetermijnsamenwerking de kortetermijnvoordelen kan overstijgen in toekomstige conflicten.
   • De Lange Weg naar Vertrouwen
   • Het belang van het opbouwen van vertrouwen en netwerken van samenwerking voor toekomstige defensiestrategieën.
   • Conclusie: Preventie als de Toekomst van Defensie
6. de OODA loop van John Boyd
7. Conclusie

2. Rusland: Permanente Verwarring als Strategie

3. Diplomatie moet Oorlog voorkomen

De Geschiedenis van de Militaire Strategie

Diplomatie is bedoeld om conflicten te voorkomen en kansen om samen te werken te ontdekken en te benutten.

In dat kader kun je nog steeds veel leren van Sun Tsu, the Art of War.

4. Militaire Strategie

wordt nu nog gedomineerd door de AI-hype, Alhoewel iedere moderne technologie “bruikbaar” is in het voeren of voorkomen van oorlog gaat het toch vooral om paradigma’s die het duale denken in winnaar en verliezer of aanvaller en verdediger overstijgen.

Verdelen, Irriteren, Verwarren en Uitputten

Hoe verminder je de vitaliteit van een tegenstander?

John Robb’s visie op de toekomst van oorlog is gebaseerd op de opkomst van gedecentraliseerde conflicten. Hij voorspelt dat traditionele legers en staten hun dominantie verliezen, terwijl kleine, flexibele groepen – de zogenaamde “global guerrillas” – de nieuwe actoren worden. Deze groepen gebruiken technologie, zoals internet en sociale media, om wereldwijd te opereren en aanvallen uit te voeren. Oorlogen zullen niet langer tussen staten worden uitgevochten, maar tussen diverse, moeilijk te controleren actoren. Robb gelooft dat de wereld zal worden gekarakteriseerd door een langdurige, chaotische periode van conflicten zonder duidelijke scheiding tussen oorlog en vrede.

Autonome Wapens

Netwerkanalyse

5. Spel Theorie

Het Conflict van de Toekomst: Het Meerdimensionele, Iteratieve Prisoner’s Dilemma

In plaats van de dualiteit Aanvaller-Vrdediger , stel ik voor om het conflict van de toekomst te zien als een meerdimensionaal, iteratief prisoners dilemma.

Dit biedt ons niet alleen een nieuw perspectief op de aard van conflicten, maar ook op hoe we ons kunnen verdedigen tegen de vele, diffuse dreigingen die ons omringen.

Het Prisoner’s Dilemma – Een Nieuw Kader

Het klassieke prisoner’s dilemma is een sociaal dilemma waarin twee partijen tegelijkertijd moeten beslissen of ze samenwerken of elkaar verraden, zonder van tevoren te weten wat de ander zal kiezen. Als beide partijen samenwerken, is het resultaat voor beiden het beste, maar als één partij verraadt en de ander samenwerkt, krijgt de verrader een grotere beloning. Als beide partijen elkaar verraden, is het resultaat voor beide slechter dan als ze hadden samengewerkt.

Maar in de wereld van vandaag, met zijn complexe netwerken van actoren – van landen en bedrijven tot autonome systemen en AI – is het klassieke dilemma te simplistisch. Het conflict heeft meerdere dimensies, en de interacties tussen actoren zijn niet langer lineair of zwart-wit.

Dit maakt het dilemma niet alleen complexer, maar ook iteratief: de keuzes die vandaag worden gemaakt, hebben gevolgen voor de toekomst. Actoren leren van elkaar, passen hun strategieën aan en reageren op de keuzes van anderen.

Meerdimensionaal Conflict

In het nieuwe meerdimensionele conflict speelt de strijd zich af op verschillende vlakken:

1. Technologische dimensie: De technologieën die we gebruiken om onszelf te verdedigen, zijn zowel de wapens als de kwetsbaarheden van de toekomst. Autonome systemen, kunstmatige intelligentie, en cyberbeveiliging zullen niet alleen een rol spelen in het aangaan van conflicten, maar ook in de verdediging ervan. In dit scenario kunnen landen of groepen proberen technologische voordelen te behalen, maar dat kan ook leiden tot de creatie van nieuwe kwetsbaarheden die anderen kunnen uitbuiten.
2. Ideologische dimensie: In een gedigitaliseerde wereld is de ideologische strijd minstens zo belangrijk als de fysieke strijd. Acties die de publieke opinie beïnvloeden – via sociale media, desinformatie of digitale beïnvloeding – kunnen de machtsbalans verschuiven. Actoren, zowel staten als niet-statelijke entiteiten, kunnen proberen invloed uit te oefenen op gedachten, waarden en politieke processen.
3. Sociaal-politieke dimensie: De keuze tussen samenwerking en verraad wordt niet alleen bepaald door technologie, maar ook door geopolitieke belangen en de dynamiek van wereldmachten. Nationale soevereiniteit, economische macht en de inzet van strategische allianties vormen de achtergrond van deze moderne conflicten, waarbij de belangen van meerdere actoren voortdurend in beweging zijn.
4. Fysieke en digitale dimensie: De scheiding tussen fysieke en digitale oorlogvoering vervaagt. Cyberaanvallen kunnen net zo verwoestend zijn als conventionele militaire acties. In dit hybride conflict worden systemen niet alleen fysiek aangevallen, maar ook digitaal ondermijnd. Het verdedigen van vitale infrastructuur en het beschermen van gegevens worden net zo belangrijk als het beschermen van landgrenzen.

Iteratief: Langetermijnsamenwerking versus Korte Termijn Voordeel

Omdat het conflict niet slechts één keer plaatsvindt, maar een iteratief proces is, worden de keuzes die vandaag gemaakt worden beïnvloed door de acties van morgen. Het meerdimensionale prisoner’s dilemma vraagt niet alleen om strategische keuzes op korte termijn, maar ook om het vermogen om over een langere periode te denken. Actoren moeten hun keuzes afwegen in de context van toekomstige interacties.

Het klassieke dilemma heeft de neiging om actoren te dwingen tot kortetermijnwinst – de keuze om de ander te verraden voor persoonlijk gewin. In de realiteit van een iteratief conflict, waar actoren voortdurend met elkaar in interactie staan, verandert echter de dynamiek. Het kan veel voordeliger zijn om langetermijnsamenwerking te zoeken, omdat dit uiteindelijk de meeste stabiliteit oplevert. Dit geldt niet alleen voor landen, maar ook voor bedrijven en andere entiteiten die betrokken zijn bij digitale en technologische ontwikkelingen.

De Lange Weg naar Vertrouwen

Wat betekent dit voor defensie? Als de aanval en verdediging in de toekomst niet zwart-wit zijn, moeten we onze benadering van verdedigen heroverwegen. De verdediging van de toekomst zal niet alleen bestaan uit het versterken van muren of het inrichten van fysieke grenzen, maar vooral uit het bouwen van netwerken van samenwerking. Dit vraagt om een lange termijnvisie waarin we vertrouwen opbouwen, transparantie bevorderen en samenwerken om de potentiële schade van verraad en conflict te minimaliseren.

Vertrouwen opbouwen wordt de sleutel. Actoren moeten mechanismen ontwikkelen waarmee ze het gedrag van anderen kunnen monitoren, afstemmen en daarop kunnen reageren. Dit vereist wederzijds begrip, gedeelde normen en een bereidheid om niet alleen kortetermijnbelangen, maar ook langetermijnstabiliteit voor alle betrokkenen te maximaliseren.

Flexibiliteit en Adaptiviteit als Sleutels tot Verdediging

De strategieën van de toekomst zullen adaptief en flexibel moeten zijn. Defensie van de toekomst zal niet gericht zijn op het verdedigen van fysieke grenzen, maar op het beschermen van netwerken, het waarborgen van informatiebeveiliging en het handhaven van strategische allianties. Actoren zullen niet altijd voorspelbaar zijn, en de keuzes die ze maken, kunnen onomkeerbare gevolgen hebben. Daarom moeten verdedigingssystemen ontworpen worden om zich voortdurend aan te passen aan veranderende omstandigheden.

Dit vraagt om een ander soort samenwerking: een samenwerking die niet gebonden is aan traditionele staatsgrenzen, maar die zich richt op gedeelde belangen en wederzijds voordeel in een wereld die steeds complexer wordt.

6. de OODA loop van John Boyd

OODA volgt het Driehoekige △-pad O-Perceive->Analyze->, O–Model,->Value->D-ecide->Act->Perceive en mist dus de 4de factor Inzicht-Intuitie/Creatie.

Organismen anticiperen.en gebruiken daarvoor hun intuitie wat een “orgaan” is dat de Kosmische sector van Dewey Larson raadpleegd.

De OODA-loop (Observeer, Oriënteer, Beslis, Acteer) is meer dan alleen een militaire strategie. Het is een dynamisch proces van waarnemen, leren en handelen dat zich aanpast aan de omgeving. Dit proces wordt verklaard door drie wetenschappelijke principes:

1. Het Free Energy Principle (FEP): Organismen proberen onvoorspelbaarheid te verminderen door hun interne modellen van de wereld constant bij te werken.
2. Actieve Informatie: Organismen verzamelen actief informatie om hun voorspellingen te verbeteren en zo betere beslissingen te nemen.
3. De Constructal Law: Systemen evolueren om de stroom van energie en informatie te optimaliseren.

Zie voor meer informatie deze link.

Conclusie

De verschuiving van defensie naar preventie biedt kansen om conflicten op langere termijn te vermijden door een meer proactieve benadering van veiligheid en samenwerking. Door te investeren in preventieve maatregelen en technologieën kan de focus verschuiven van het reageren op crises naar het opbouwen van veerkrachtige, goed geïnformeerde samenlevingen.

Terug naar het Begin druk hier